Αλληλεγγύη; Tι είναι αυτό;

Ο μεγαλύτερος φόβος των συνετών ανθρώπων, στις δύσκολες εποχές, ήταν η έλλειψη αγάπης προς τον συνάνθρωπο. Στην καλύτερη περίπτωση, η αγάπη μεταμορφώνονταν σε λύπη, κάτι που αφαιρεί την αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια, από το είδος μας. Η λύπη δεν είναι αγάπη! Το να κάνεις το χρέος σου στην κοινωνία, το να βοηθήσεις κάποιον που έχει ανάγκη, επειδή θέλεις με αυτόν τον τρόπο να προβάλεις το Εγώ σου, αυτό δεν είναι συμπόνια! Είναι η πιο εγωιστική καλοσύνη, που στην πραγματικότητα, είναι μια κρυφή φιλοδοξία, η οποία κινεί τα νήματα της πράξης αυτής. Αλλά πίσω από αυτούς τους λόγους, υπάρχει στα βάθη της ύπαρξης μας, η πραγματική αιτία, που μας οδηγεί σε αυτούς τους τύπους αισχρής αλληλοβοήθειας. Δεν είναι άλλος παρά ο φόβος του θανάτου! Είναι μια απόδειξη, πως οι άνθρωποι που επιλέγουν αυτές τις απλές πρακτικές, βοήθειας προς τον ‘’πλησίον’’ τους, ενδιαφέρονται περισσότερο για τη δική τους υστεροφημία, εξαιτίας του εγωιστικού, μονόπλευρου φόβου τους, για την αναπόφευκτη μελλοντική τους απώλεια.

Για ένα μικρό διάστημα, πίστεψα πως η οικονομική κρίση, θα δημιουργούσε ανάμεσα στους ανθρώπους, πραγματική αγάπη χωρίς οφειλές. Πόσο λάθος έκανα όμως! Το ένστικτο της επιβίωσης, κατάφερε να αποδειχθεί ισχυρότερο από την αγάπη, διότι δρα απολύτως εγωιστικά, κάνοντας κακό στην κοινωνία μας. Αντί να προχωρήσουμε, έχοντας αγάπη μέσα μας, για την αξιοπρεπή επιβίωση μας, αρκεστήκαμε στο να αμπαρωθούμε, στους ήδη κατασκευασμένους, μικρόκοσμους μας, επειδή φοβηθήκαμε την προσπάθεια απαγκίστρωσης μας, από το ζωώδες Εγώ μας!

Η αγάπη προϋποθέτει θυσίες, κι εμείς είμαστε γεμάτοι βάσανα. Ποιο το δυσάρεστο αποτέλεσμα; Αρκετά από τα μαγαζιά που έκλεισαν, μετατράπηκαν σε στέκια τοκογλύφων! Κάνω λόγο για τα καταστήματα ‘’Αγοράς Χρυσού’’, που τιτλοφορούνται διαφορετικά, και ως ‘’Ενεχυροδανειστήρια’’. <<Ο θάνατος σου, η ζωή μου>> δηλαδή, υπό την αιγίδα της πολιτισμικής μας ‘’Ανάπτυξης’’.  (Συνεχίζεται)

Κάθαρσις! Ένα πολιτικό κείμενο, γραμμένο σε μια μακρινή, και επίσης θλιβερή εποχή, από τον ποιητή και πεζογράφο Κωνσταντίνο Καρυωτάκη:

“Βέβαια. Έπρεπε να σκύψω μπροστά στον ένα και, χαϊδεύοντας ηδονικά το μαύρο σεβιότ – παφ, παφ, παφ -, «έχετε λίγη σκόνη» να ειπώ «κύριε Άλφα».

Ύστερα έπρεπε να περιμένω στη γωνία, κι όταν αντίκριζα την κοιλιά του άλλου, αφού θα’χα επί τόσα χρόνια παρακολουθήσει τα αισθήματα και το σφυγμό της, να σκύψω άλλη μια φορά και να ψιθυρίσω εμπιστευτικά : «Αχ, αυτός ο Άλφα, κύριε Βήτα…»

Έπρεπε, πίσω από τα γυαλιά του Γάμμα, να καραδοκώ την ιλαρή ματιά του. Αν μου την εχάριζε, να ξεδιπλώσω το καλύτερο χαμόγελό μου και να τη δεχτώ όπως σε μανδύα ιππότου ένα βασιλικό βρέφος. Αν όμως αργούσε, να σκύψω για τρίτη φορά γεμάτος συντριβή και ν’αρθρώσω «Δούλος σας, κύριέ μου».

Αλλά πρώτα πρώτα έπρεπε να μείνω στη σπείρα του Δέλτα. Εκεί η ληστεία γινόταν από λαμπρούς, διεθνείς οιωνούς, μέσα σε πολυτελή γραφεία. Στην αρχή, δε θα υπήρχα. Κρυμμένος πίσω από τον κοντόπαχο τμηματάρχη μου, θα οσφραινόμουν. Θα είχα τρόπους λεπτούς, αέρινους. Θα εμάθαινα τη συνθηματική τους γλώσσα. Η ψαύσις του αριστερού μέρους της χωρίστρας θα εσήμαινε: «πεντακόσιες χιλιάδες». Ένα επίμονο τίναγμα της στάχτης του πούρου θα έλεγε: «σύμφωνος». Θα εκέρδιζα την εμπιστοσύνη όλων. Και, μια μέρα, ακουμπώντας στο κρύσταλλο του τραπεζιού μου, θα έγραφα εγώ την απάντηση: «Ο αυτόνομος οργανισμός μας, κύριε Εισαγγελεύ…»

Έπρεπε να σκύψω, να σκύψω, να σκύψω. Τόσο που η μύτη μου να ενωθεί με τη φτέρνα μου. Έτσι βολικά κουλουριασμένος, να κυλώ και να φθάσω.

Κανάγιες!

Το ψωμί της εξορίας με τρέφει. Κουρούνες χτυπούν τα τζάμια της κάμαράς μου. Και σε βασανισμένα στήθη χωρικών βλέπω να δυναμώνει η πνοή που θα σας σαρώσει.

Σήμερα επήρα τα κλειδιά κι ανέβηκα στο ενετικό φρούριο. Επέρασα τρεις πόρτες, τρία πανύψηλα, κιτρινωπά τείχη, με ριγμένες επάλξεις. Όταν βρέθηκα μέσα στον εσωτερικό, τρίτο κύκλο, έχασαν τα ίχνη σας. Κοιτάζοντας από τις πολεμίστρες, χαμηλά, τη θάλασσα, την πεδιάδα, τα βουνά, ένιωθα τον εαυτό μου ασφαλή. Εμπήκα σ’ερειπωμένους στρατώνες, σε κρύπτες όπου είχαν φυτρώσει συκιές και ροδιές. Εφώναζα στην ερημία. Επερπάτησα ολόκληρες ώρες σπάζοντας μεγάλα, ξερά χόρτα. Αγκάθια κι αέρας δυνατός κολλούσαν στα ρούχα μου. Με ήβρε η νύχτα…”

Κάθε λαός έχει τους ηγέτες που του αξίζουν!

Αυτοί λοιπόν είμαστε! Εαυτούληδες, εγωκεντρικοί, μίζεροι και τεμπέληδες! Είχαμε ενάμιση σχεδόν μήνα, στη διάθεση μας, για να αλλάξουμε τα αποτελέσματα των εκλογών της 6ης Μαΐου, και τελικά ο φόβος για το αύριο, οδήγησε το χέρι μας, ξανά στους κοινούς κλέφτες του λαού! Στην κάλπη επιλέξαμε, μόνο υπό τις απειλές, για την επιστροφή στη δραχμή! Οι μεγαλύτερες ηλικίες, δείχνουν να νοιάζονται μόνο για τα γεράματα τους! Τα παιδιά και τα εγγόνια τους, δεν τους ενδιαφέρουν καθόλου! Το απέδειξαν ψηφίζοντας ξανά, εκείνους που μας πρόδωσαν! Είμαστε ίσως το χειρότερο γέννημα της Ευρώπης, συναγωνιζόμαστε σε επίπεδο βιωσιμότητας, και επίσημα πλέον, τους λαούς των Βαλκανίων. Ντρέπομαι που μεγάλωσα εδώ, για ακόμη μια φορά! Όπως πέρυσι με το κίνημα των αγανακτισμένων, όπου συμμετείχα ενεργά, διότι ήλπιζα πως ο λαός μας, ξύπνησε επιτέλους.
          Και αυτή τη φορά, ένα από τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν και ρήμαξαν τον τόπο, θα ηγηθεί της βουλής των Ελλήνων, για να μας φθάσει ακόμα πιο κάτω! Πόσο πιο κάτω όμως, μπορεί να αντέξει ένας λαός, που οι νέοι δεν έχουν καμία ελπίδα για το μέλλον τους, που οι αυτοκτονίες εξαιτίας της οικονομικής εξαθλίωσης, αυξάνονται δραματικά, που τα παιδιά στα σχολεία συνεχίζουν να λιποθυμούν, από την αδυναμία τους, επειδή οι οικογένειες τους, αδυνατούν να τα θρέψουν σωστά; Πόσο πιο κάτω μπορεί να φθάσει ένας λαός, που τον εκμεταλλεύονται στους χώρους της σύγχρονης δουλείας του, και μάλιστα του γεννούν το αίσθημα της ικανοποίησης, από τα συνεχώς αυξανόμενα ποσοστά των ανέργων; Πόσο πιο κάτω, μπορεί να φθάσει ένας λαός, όταν μέσα στον πανικό του, νοιάζεται μόνο για τα αποτελέσματα του Euro; Μόλις προχθές διάβαζα μια είδηση, πως ένα παιδί λιποθύμησε, επειδή το τελευταίο διάστημα, τρεφόταν μόνο με μακαρόνια! Αν και έχω δηλώσει παλιότερα, την αρνητική μου θέση για τις εκλογές, σήμερα πήγα να ψηφίσω, σκεπτόμενος πως αν δεν πήγαινα, θα έβλεπα ξανά τα ίδια ζώα να μας κυβερνούν. Πόσο λάθος έκανα! Βάλαμε ξανά την Ν.Δ. να κυβερνήσει τον τόπο, επιτρέψαμε στους φασίστες Χρυσαυγήτες, να μπουν ξανά στη βουλή, και μάλιστα με τα ίδια ποσοστά, που είχαν λάβει, στις εκλογές του Μαΐου! Δεν σκεφτήκαμε τα παιδιά μας, παρά μόνο τους μικρούς και ασήμαντους εαυτούς μας!

Περαστικά μας!

Περί λαθρομετανάστευσης και λοιπών πολιτικών και κοινωνικών προβλημάτων.

Η Ελλάς πεθαίνει. Και σε αυτό το οικονομικό μακελειό της εποχής μας, υπάρχουν οργανώσεις και κόμματα, τα οποία υπόσχονται πολλά… ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ! Τουλάχιστον στις τελευταίες εκλογές, ο λαός εξέφρασε παρά το μεγάλο ποσοστό αποχής, τη δυσαρέσκεια του, σε όλους τους δήθεν σωτήρες του. Ο λαός πεθαίνει! Αλλά ο οικονομικός θάνατος, και η εξαθλίωση που προκαλεί η φτώχεια, και ο κάθε εξευτελισμός των όσων έχουν δουλειά, είναι μόνο η κορυφή της πυραμίδας. Στη βάση της, που δεν είναι τόσο εύκολα ορατή, υπάρχουν μονάχα τάφοι! Οι τάφοι των πρόσφατα εκλειπόμενων, μας προϊδεάζουν για τις αιτίες που μας οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση. Το πολιτισμικό έργο που άφησαν πίσω τους, σπάει την βουβή διαμαρτυρία τους, και γίνεται οδηγητής για το μέλλον μας.
          Θα ήθελα να διευκρινίσω πως δεν είμαι πατριώτης! Δεν νοιώθω σχεδόν καθόλου συγκίνηση όποτε αντικρίζω την Ελληνική σημαία, δεν υπερασπίζω με σθένος την Ελληνική φυλή, δεν αγαπώ από συνήθεια, τα όσα διδάχθηκα από τα σχολικά μου χρόνια, που αφορούσαν αυτό το κράτος. Διότι πιστεύω πως ο πατριωτισμός, είναι κυριότερη αιτία της σταθεροποίησης του ανθρώπου, σε μια κατάσταση που επιτρέπει στο σύστημα, να τον χειραγωγεί, με επιχειρήματα τα οποία οφείλουν την ύπαρξη τους, στο ζωώδες κομμάτι της διττής μας φύσης. Αυτό δε σημαίνει όμως, πως δεν δείχνω τον πρέποντα σεβασμό, στους ανθρώπους που δίδαξαν πολιτισμό, όταν η υπόλοιπη Ευρώπη ζούσε σε σκηνές και σπηλιές! Νοιώθω υποχρέωση μου το να σέβομαι, όποιον άνθρωπο γεννήθηκε εδώ, και πρόσφερε έργο! Νοιώθω τυχερός που γεννήθηκα σε μεσογειακό κλίμα, πως σε αυτά τα χώματα, έλαμψε η δικαιοσύνη του δημοκρατικού πολιτεύματος, του οποίου δυστυχώς η ανθρωπότητα δεν αξιοποίησε για το καλό της, παρά μονάχα μια σκιά του, κι αυτή γεμάτη παρερμηνείες! Ο πατριωτισμός για μένα, αφορά την ιδιαίτερη πατρίδα μου! Την περιοχή που μεγάλωσα, που έπαιξα, που ερωτεύτηκα, που έκανα φιλίες, που μάζεψα εμπειρίες από τη ζωή, και που απόκτησα όμορφες αναμνήσεις!
          Το να υποστηρίζει κάποιος, εξαιτίας της κοινωνικής και πολιτικής μας κατάντιας, κόμματα όπως η χρυσή αυγή, είναι τουλάχιστον λυπηρό, αν όχι εξευτελιστικό! Η εισαγωγή λαθρομεταναστών, που δεν σέβονται τα χώματα αυτά, εξαιτίας της ανύπαρκτης παιδείας τους, δημιουργεί μόνο προβλήματα. Η Ελλάς υποφέρει, περισσότερο από την υπόλοιπη Ευρώπη, εξαιτίας του πολυπολιτισμού, που δεν είναι εφικτός, λόγω της ωμότητας του ιμπεριαλισμού, που δεν είναι παρά ακραίος καπιταλισμός!
         Από την μια πλευρά η οικονομική κρίση, τείνει να αυξήσει τα αισθήματα αλληλεγγύης, ανάμεσα σε έναν λαό που υποφέρει, και από την άλλη πλευρά, η ανεξέλεγκτη κατάσταση της εισαγωγής λαθρομεταναστών, από ισοπεδωμένες χώρες, δημιουργεί αισθήματα μίσους, και φυλετικού ρατσισμού. Αυτά είναι τα δύο κυρίαρχα αίτια, για την ξαφνική αύξηση του ποσοστού, ενός αγνώστου στους περισσότερους από εμάς κόμματος, που είναι επικίνδυνο για όλους μας, και δεν πρόκειται να κάνει εξαιρέσεις σε κανέναν, από τη στιγμή που σιγούρεψε την είσοδο του, στη βουλή των Ελλήνων! Αντί όμως να κάτσουμε και να σκεφτούμε, πως ο καπιταλισμός, δημιουργεί στην πραγματικότητα όλα τα δεινά, και πως απαιτεί στη σκληρότερη μορφή του, την κατάργηση του δημοκρατικού πολιτεύματος, αφήνουμε τον εαυτό μας εκτεθειμένο σε έντονα πάθη, ενώ με την απουσία λογικής, πράττουμε μονάχα με το αίσθημα της επιβίωσης! Ο νόμος της ζούγκλας, γίνεται ο άγραφος εκείνος νόμος, που υπερισχύει των γραμμένων νόμων, και καθοδηγεί τα πλήθη, με γνώμονα τις αδυναμίες του! Το σύστημα για ακόμη μια φορά αποδεικνύεται ισχυρό, ενώ τα μεγάλα κεφάλια, τρίβουν τα χέρια τους, βλέποντας εμάς να κάνουμε την δουλειά που υποσυνείδητα μας ανέθεσαν. Την αλληλοεξόντωση μας!
         Αντί να ψάχνουμε τη ρίζα του κακού, μας αρκεί η εύκολη λύση! <<Θα σε φάω, πριν να με φας!>> αυτό είναι και το σκεπτικό του λαού μας, που το γεννά η απελπισία, η ανασφάλεια, και η μιζέρια! Μπορεί κάλλιστα να με ρωτήσει κάποιος, αν σύμφωνα με τα λεγόμενα μου, υποστηρίζω τελικά τους λαθρομετανάστες. Η απάντηση μου δεν είναι επηρεασμένη, από κομματικά συμφέροντα. Πιστεύω πως κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να λέει την γνώμη του ελεύθερα, αλλά να πράττει σύμφωνα με τους νόμους του κράτους, του οποίου έχει παράνομα εισέλθει. Όποιος δεν μπορεί να σεβαστεί τους νόμους, πρέπει να επιστρέφει το γρηγορότερο δυνατόν, στη χώρα όπου ανήκει! Δεν πρέπει να υπάρχουν λαθρομετανάστες, αλλά μετανάστες με τα απαραίτητα χαρτιά παραμονής τους σε μια χώρα, η οποία έχει φροντίσει από πριν, να γνωρίζει εκτός από τη χώρα προέλευσης τους, το ποινικό τους μητρώο, τον σκοπό παραμονής τους, και την κατάσταση της υγείας τους. Δεν μπορεί μια χώρα να επιτρέπει την είσοδο σε κανέναν, που δεν διαθέτει τα απαραίτητα νόμιμα χαρτιά, για την είσοδο του σε αυτήν. Όπως και η κάθε χώρα, που δέχεται κυρίως λαθρομετανάστες, δεν της επιτρέπεται να τους σκοτώνει, αλλά να τους επιστρέφει στις χώρες τους, διατηρώντας έτσι τον ανθρωπιστικό χαρακτήρα της δημοκρατίας, ο οποίος θα έπρεπε να καταδιώκει όλους τους σύγχρονους δουλεμπόρους.
        Βρισκόμαστε σε μια ακραία κατάσταση, η οποία γεννά ακραίες απόψεις. Η λογική έχει πετάξει από το παράθυρο της άγνοιας, και μας κυβερνά η απελπισία. Δεν μπορώ να δεχτώ τους αλλοδαπούς, που βιάζουν, σκοτώνουν, ληστεύουν, και μετατρέπουν σε γκέτο ολόκληρες συνοικίες, όλοι τους πρέπει να απελαθούν! Δεν πρέπει επίσης να επιτρέπω, στον έμπορα εκμεταλλευτή, να τους παρέχει εργασία, στον έμπορο ναρκωτικών, να τους χρησιμοποιεί ως βαποράκια, και στον αστυνομικό να κάνει τα στραβά μάτια, επειδή παίρνει τα ποσοστά του! Για τους ίδιους ακριβώς λόγους, που δεν θα έπρεπε το κράτος να επιτρέπει στους αστυνομικούς, την χρήση ψυχολογικής και σωματικής βίας, στους μεγαλοεπιχειρηματίες, την εκμετάλλευση του εργάτη, και στα κόμματα, την παρέμβαση τους στις απεργίες, για την απόκτηση των δικαιωμάτων τους. Μιλώ σαφώς, για την ύπαρξη κατ εμένα, της ιδανικής κοινωνίας. Αλλά αντί να κυνηγάμε τα άφταστα όνειρα, ας γίνουμε ρεαλιστές. Το σύνταγμα του κράτους, είναι δίκαιο, και θα έπρεπε να εφαρμόζεται. Είναι η καλύτερη απόδειξη, πως τα λόγια δεν έχουν σχέση με τα έργα!
         Με όσους αριστερούς ή κομμουνιστές, προσπάθησα να κάνω συζήτηση περί του σοβαρού θέματος της λαθρομετανάστευσης, το λιγότερο που με αποκάλεσαν ήταν ρατσιστή! Αν όμως μπει κάποιος στο σπίτι τους, θα ήθελα την επόμενη ημέρα να ακούσω από τα στόματα τους, τα ίδια λόγια υποστήριξης τους προς αυτούς! Η προσωπική μου άποψη, δεν στηρίζεται σε κάποια πολιτική αντίληψη, διότι τότε θα έβλεπα τα πράματα μόνο από την δική μου πλευρά, στενόμυαλα και με μια χειραγωγημένη ηθική. Δεν πρέπει ποτέ να βλέπουμε τα πράματα όπως μας βολεύουν, αλλά να αντικρίζουμε την αλήθεια, με θάρρος και αποφασιστικότητα, για την οποιαδήποτε αλλαγή χρειάζεται να στηρίξουμε, για την βελτίωση της κοινωνίας μας. Η διαφορά που δεν αφήνει περιθώρια κοινωνικής συγκρότησης, ανάμεσα στις διάφορες φυλές που αποτελούν μια κοινωνία, είναι καθαρά πολιτισμική! Η κουλτούρα και οι παραδώσεις ανάμεσα στους λαούς, καθώς και η θρησκευτική και πολιτικοκοινωνική τους παιδεία, διαφέρουν τόσο, ώστε οι ελπίδες για μια ενωμένη, πολιτισμική ανθρωπότητα, μοιάζουν με τρελό άπιαστο όνειρο! Η παγκοσμιοποίηση γίνεται σύμφωνα με τους καπιταλιστικούς όρους, που βολεύουν το σύστημα των μεγάλων κεφαλών της οικονομίας, των εταιριών, που είναι ο μεγαλύτερος θεσμός, όπως κάποτε ήταν η θρησκεία, κάτι που διχάζει την ανθρωπότητα, και δημιουργεί μίση, τα οποία θα έπρεπε στην εποχή μας να έχουν ήδη αποδυναμωθεί. Η διαφορά της άμεσης και της έμμεσης παιδείας, ανάμεσα στους λαούς, ακόμη και της ίδιας ηπείρου, είναι ο μόνος πραγματικός λόγος, που δεν επιτρέπει την ύπαρξη φιλίας, ανάμεσα σε διαφορετικούς λαούς.
            Από την άλλη μεριά, όσοι δεξιοί ή ακροδεξιοί, υποστηρίζουν την άμεση απέλαση των λαθρομεταναστών, με βίαιο ή δολοφονικό τρόπο, αυτό φανερώνει πως η οργή τους, εξαιτίας όλων των δεινών της κοινωνίας μας, παίρνει τη θέση της λογικής, και μας κάνει μισάνθρωπους!
       Τέλος, χθες στον χώρο που δουλεύω, κάποιος από τους πολλούς συναδέλφους μου, υποστήριζε και αυτός, πως οι Χρυσαυγήτες, χρειάζονται μέσα στη βουλή, με το ‘’σοβαρό’’ και ‘’ώριμο’’ επιχείρημα, πως κάποιοι εκεί μέσα, πρέπει να φάνε ξύλο!!! Όχι δεν χρειάζονται ξύλο! Δεν θέλω να γίνουμε περισσότερο ρεζίλι στην Ευρώπη. Χρειάζεται να μπουν στη φυλακή, όπως μπήκαν και οι χουντικοί τότε! Αλλά και να επιστρέψουν τα όσα μας έκλεψαν! Ανώριμοι, οικογενειάρχες άνθρωποι, παίζουν με το μέλλον των παιδιών τους, επιλέγοντας την οργισμένη τους απόφαση, από την σύνεση, φανερώνοντας με τον πιο επικίνδυνο τρόπο, την ανυπαρξία της σοβαροφάνειας και της παιδείας τους! Λυπάμαι τις νέες γενιές, που θα μεγαλώσουν, έχοντας μεγάλη πιθανότητα να επαναλάβουν, τις ανώριμες αποφάσεις των γονιών τους!

Canción para Dimitris

Σήμερα μόλις ανακάλυψα στο youtube, αυτό το τραγούδι που είναι αφιερωμένο στον αυτόχειρα Δημήτρη Χριστούλα. Είναι μια ακόμη απόδειξη, πως στους λαούς που υποφέρουν, αυξάνεται το αίσθημα αλληλεγγύης, με συγκινητικά αποτελέσματα! Από τους φίλους μας τους Ισπανούς λοιπόν, είναι δημιουργημένο αυτό το τραγούδι, ως ένδειξη συμπαράστασης στον εκλιπόντα, και στο λαό μας!

Οι λαοί της Ευρώπης πρέπει να ενωθούν, κατά των κοινών δυναστών τους!

Ορίστε το βίντεο:

Η επόμενη ημέρα των εκλογών δημιουργεί αγανάκτηση!

Με αποχή τουλάχιστον 40%, οι βουλευτικές εκλογές έδωσαν τα αποτελέσματα που όλοι γνωρίζουμε, τα οποία μπορεί μεν να είναι ικανοποιητικά ως προς την πτώση του δικομματισμού, αλλά τα ευτράπελα δεν μπορούσαν να λείπουν. Το βίντεο με τις πρώτες δηλώσεις του Μιχαλολιάκου, γενικού γραμματέα (κάτι μου θυμίζει!) της χρυσής αυγής, για το εκλογικό αποτέλεσμα, είναι απολύτως φασιστικό, και θυμίζει έντονα άλλες εποχές που θα έπρεπε να ξεχαστούν, μήπως και η ανθρωπότητα πάει επιτέλους μπροστά. Ήθελα να ήξερα, πως θα αντιδρούσε, αν έβγαινε κόμμα αξιωματικής αντιπολίτευσης!!! Ορισμένοι βέβαια χαίρονται με αυτόν τον ανεκδιήγητο τρόπο, που αντιμετώπισε αυτός και η φατρία του, τους δημοσιογράφους, αλλά θέλω να τους επισημάνω, πως αυτή η στάση του, είναι προσβλητική για το ανθρώπινο είδος! Ξέρω, τα ΜΜΕ θέλησαν να φιμώσουν το κόμμα του, για ευνόητους λόγους, οι οποίοι ουδεμία σχέση έχουν με τα όσα υποστηρίζει ο ίδιος και οι νεοναζί οπαδοί του. Γνωρίζω καλά πως αυτό που ζούμε πλέον δεν είναι δημοκρατία, αλλά το να επιβαρύνεις περισσότερο το πολιτικό σύστημα, βγαίνοντας εκτός εαυτού (στην περίπτωση που υπάρχει εαυτός!) όχι μόνο δεν βοηθάς την κατάσταση, αλλά υπηρετείς το σύστημα περισσότερο από όσο νομίζεις! Δηλαδή οι πολίτες αποσυντονίζονται από τα πραγματικά τους, πάμπολλα προβλήματα, και δίνουν σημασία σε ανθρώπους όπως αυτόν! Ακόμη και που γράφω για αυτόν, απλώς σπαταλάω το χρόνο μου! Αλλά όπως ήδη γνωρίζετε, το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, είναι οι πραγματικοί υπεύθυνοι, για την άνοδο ενός ρατσιστικού κινήματος! Αν το κράτος προστάτευε τους πολίτες του, από τους λαθρομετανάστες, και δεν ήταν ένα ξέφραγο αμπέλι, δεν υπήρχε περίπτωση, ένα κόμμα όπως αυτό, να έμπαινε στη βουλή!

          Ακόμη ένα ευτράπελο της σημερινής ημέρας, είναι η ‘’δυσκολία’’ των πολιτικών αρχηγών, να συνεννοηθούν, ώστε να προκύψει μια κυβέρνηση συνεργασίας, για να μην μείνει η χώρα ακυβέρνητη, στο έλεος των τοκογλύφων της. Είμαι πλέον σίγουρος, πως κανείς τους, δεν θέλει να πάρει την ευθύνη, για τα προσυμφωνημένα μέτρα του Ιουνίου! Πως κανείς δεν επιθυμεί πραγματικά, να σωθεί η χώρα και οι πολίτες της! Και από αυτές τις εκλογές, τα αφτιά μας βουίζουν, μόνο λόγια, λόγια, λόγια…

Το σύνταγμα του κράτους είναι δίκαιο, και όποιος το παραβαίνει, πρέπει να έχει τις επιπτώσεις που αναγράφονται σε αυτό!!!

Μπορείτε να το διαβάσετε εδώ:

http://www.ekloges.gr/syntagma.asp?pageid=3&langid=1

και εδώ:

http://el.wikisource.org/wiki/%CE%A3%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82

Επίσης μπορείτε να το κατεβάσετε απο εδώ:

http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/8c3e9046-78fb-48f4-bd82-bbba28ca1ef5/SYNTAGMA.pdf

Ορίστε ορισμένα άρθρα του Ελληνικού συντάγματος, που θα μπορούσαν κάλλιστα οι πολίτες, να εκφέρουν για την προστασία τους, από εκείνους που το παρανομούν.

Άρθρο 1 - (Μορφή του πολιτεύματος)  

1. Tο πολίτευμα της Eλλάδας είναι Προεδρευόμενη Kοινοβουλευτική Δημοκρατία.

2. Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.

3. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.

Άρθρο 2 - (Πρωταρχικές υποχρεώσεις της πολιτείας)  

1. O σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας.

2. HΕλλάδα, ακολουθώντας τους γενικά αναγνωρισμένους κανόνες του διεθνούς δικαίου, επιδιώκει την εμπέδωση της ειρήνης, της δικαιοσύνης, καθώς και την ανάπτυξη των φιλικών σχέσεων μεταξύ των λαών και των κρατών.

Ορίστε και το σημείο που έχει σημαντικό ρόλο, για την εποχή που διανύουμε:

Άρθρο 106 - (Κράτος και εθνική οικονομία) 

1. Για την εδραίωση της κοινωνικής ειρήνης και την προστασία του γενικού συμφέροντος το Kράτος προγραμματίζει και συντονίζει την οικονομική δραστηριότητα στη Xώρα, επιδιώκοντας να εξασφαλίσει την οικονομική ανάπτυξη όλων των τομέων της εθνικής οικονομίας. Λαμβάνει τα επιβαλλόμενα μέτρα για την αξιοποίηση των πηγών του εθνικού πλούτου, από την ατμόσφαιρα και τα υπόγεια ή υποθαλάσσια κοιτάσματα, για την προώθηση της περιφερειακής ανάπτυξης και την προαγωγή ιδίως της οικονομίας των ορεινών, νησιωτικών και παραμεθόριων περιοχών.

2. H ιδιωτική οικονομική πρωτοβουλία δεν επιτρέπεται να αναπτύσσεται σε βάρος της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ή προς βλάβη της εθνικής οικονομίας.

3. Mε την επιφύλαξη της προστασίας που παρέχεται από το άρθρο 107 ως προς την επανεξαγωγή κεφαλαίων εξωτερικού, μπορεί να ρυθμίζονται με νόμο τα σχετικά με την εξαγορά επιχειρήσεων ή την αναγκαστική συμμετοχή σ' αυτές του Kράτους ή άλλων δημόσιων φορέων, εφόσον οι επιχειρήσεις αυτές έχουν χαρακτήρα μονοπωλίου ή ζωτική σημασία για την αξιοποίηση των πηγών του εθνικού πλούτου, ή έχουν ως κύριο σκοπό την παροχή υπηρεσιών στο κοινωνικό σύνολο.

4. Tο τίμημα της εξαγοράς ή το αντάλλαγμα της αναγκαστικής συμμετοχής του Kράτους ή άλλων δημόσιων φορέων καθορίζεται απαραιτήτως δικαστικώς και πρέπει να είναι πλήρες, ώστε να ανταποκρίνεται στην αξία της επιχείρησης που εξαγοράζεται ή της συμμετοχής σ' αυτή.

5. Mέτοχος, εταίρος ή κύριος επιχείρησης, της οποίας ο έλεγχος περιέρχεται στο Kράτος ή σε φορέα που ελέγχεται απ' αυτό εξαιτίας αναγκαστικής συμμετοχής, κατά την παράγραφο 3, δικαιούται να ζητήσει την εξαγορά της συμμετοχής του στην επιχείρηση, όπως νόμος ορίζει.

6. Nόμος μπορεί να ορίσει τα σχετικά με τη συμμετοχή στη δαπάνη του Δημοσίου αυτών που ωφελούνται από την εκτέλεση έργων κοινής ωφέλειας ή γενικότερης σημασίας για την οικονομική ανάπτυξη της Xώρας.

Μίστερ Σόιμπλε, ΆΝΤΕ ΚΑΙ ΓΑΜΗΣΟΥ ΕΣΥ ΚΑΙ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΟΥ!

Η Ελλάδα θα «υποστεί τις συνέπειες» αν δεν τηρήσει τις δεσμεύσεις.
 
Εχθες λοιπόν, ο τρομοκράτης Σόιμπλε, χρησιμοποίησε αυτά τα λόγια, για να μας εκφοβίσει, ώστε να πάμε τρομοκρατημένοι στις κάλπες, και να επιλέξουμε τους κλασικούς μαφιόζους της χώρας, για να μην υποστούμε τα χειρότερα. Τα χειρότερα τα ζούμε από το 2009, που οι ηλίθιοι Έλληνες (και μετανάστες) επέλεξαν  ξανά το ΜΠΑΤΣΟΚ, πιστεύοντας στα παραμύθια του ΓΑΠ!
Η λύση είναι μία, για όσους ψηφίσουν. Να ψηφίσουν τουλάχιστον μικρά κόμματα, τα οποία δεν βρίσκονται στη βουλή, με καθαρή τη συνείδηση. Αυτές οι εκλογές, θα πρέπει να είναι εκλογές διαμαρτυρίας!

Τι σημαίνει ψηφίζω, στην Ελλάδα του σήμερα;

Ψηφίζω σημαίνει πως υποστηρίζω το καθεστώς! Υποστηρίζω έστω και εν αγνοία μου, την ΕΠΙΒΙΩΣΗ των δοσίλογων και των ραγιάδων! Σημαίνει πως η ΟΡΓΗ μου, με κατευθύνει σε λάθος αποφάσεις, για οποιοδήποτε αντισυνταγματικό κόμμα, πρόκειται να υποστηρίξω. Σημαίνει πως είμαι ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ, διότι υποστηρίζω ένα σύστημα που βασίζεται αποκλειστικά στην ελίτ, και τα οικονομικά της συμφέροντα. Σημαίνει πως δέχομαι την ΗΤΤΑ μου, επειδή αποδέχομαι τους νόμους τους. Σημαίνει πως δεν θέλω πραγματικά να ΠΑΨΟΥΝ να υπάρχουν, κάμερες παρακολούθησης, κανάλια που συνεχώς προπαγανδίζουν τα πλήθη, ΑΧΡΗΣΤΟΙ άνθρωποι, που βολεύουν το κατεστημένο. Σημαίνει πως επιμένω σε μια ΟΥΤΟΠΙΚΗ δημοκρατική κοινωνία, ενώ γύρω μου όλα καταρρέουν. Σημαίνει πως ΦΟΒΑΜΑΙ να αλλάξω το καθετί, και πως αρκούμαι σε μια μίζερη ζωή, γεμάτη ανούσιες έννοιες. Σημαίνει πως δεν γνωρίζω και πως δειλιάζω ΜΠΡΟΣΤΑ στη γνώση του πραγματικού μου εαυτού, πως ΥΙΟΘΕΤΩ ταμπέλες, ονόματα, συμφέροντα. Σημαίνει πως έχουμε ακόμα ΠΙΣΤΗ σε ψεύτικες αξίες και δουλικά ιδανικά, τα οποία χρησιμοποιεί το ΣΥΣΤΗΜΑ, για να χειραγωγεί αποτελεσματικότερα τα πλήθη, για να διαχωρίζει τις συνειδήσεις τους, και να τους φέρνει όλους, εναντίων όλων!
          Το σύστημα ξέρει πώς να διαχωρίζει τα πλήθη! Του βάζει τόσες πολλές ιδέες στο μυαλό του (π.χ. πολιτικές, θρησκευτικές) ώστε να του προκαλεί σύγχυση, και να μην του επιτρέπει να σκεφτεί καθαρά. ΟΧΙ στην ανθρωπότητα που επιμένει να μένει πίσω! ΟΧΙ στον εξευτελιστικό αποπροσανατολισμό, εξαιτίας της απαίδευτης κουλτούρας μας, της αμορφωσιάς μας, και της ταπεινής κοινότυπης ζωούλας μας! ΟΧΙ στην ταπείνωση των ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ δικαιωμάτων! ΟΧΙ στην παραζάλη του υπερκαταναλωτικού μας τρόπου ζωής, που συμβάλει στη γιγάντωση του ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΥ τέρατος, και συνεπώς στην ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ του δημοκρατικού πολιτεύματος!

Η εργατική πρωτομαγιά και ο Νίτσε!

Ημέρα μνήμης σήμερα, για τους εργάτες του Σικάγο, που σκοτώθηκαν τον Μάη του 1886, στην προσπάθεια τους να διεκδικήσουν το πλέον καθιερωμένο 8ωρο, όπως και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Δυστυχώς στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε, όσα δικαιώματα κερδήθηκαν τότε, τείνουν να καταργηθούν, και ίσως κάποτε πρέπει να επαναδιεκδικηθούν, με τις ίδιες συνέπειες όπως τότε.

      Βρισκόμαστε όμως στο 2012, και ο κόσμος πρέπει πλέον να κατανοήσει, πως η εργατική πρωτομαγιά, δεν είναι αποκλειστική απεργία των κομμουνιστών, σοσιαλιστών, και αναρχικών πολιτικών ιδεολόγων, αλλά κάθε ανθρώπου που ανήκει στην εργατική τάξη, η οποία είναι αναμφίβολα η ραχοκοκαλιά της κάθε επιχείρησης, όπως και άλλων τομέων της εργασίας.

          Υπάρχει όμως και ο φιλοσοφικός αντίλογος, ο οποίος όταν δεν είναι επηρεασμένος από πολιτικές σκοπιμότητες, τείνει να αντιλαμβάνεται τα πράματα καθαρότερα, διότι μοναδικό της πρόσχημα είναι η αντικειμενικότητα, για την αναζήτηση της αλήθειας. Ο πραγματικός φιλόσοφος, έχει μοναδικό σκοπό να αφυπνίσει τα πλήθη, επαναπροσδιορίζοντας τις όποιες πολιτικές αντιλήψεις, που μοιάζουν δίκαιες στο λαό που υποφέρει. Με βίαιες κινήσεις, εισχωρεί στη ρίζα του αναρριχητικού φυτού της άγνοιας, που στηρίζεται σε πρόχειρα επιστήλια, προπαγανδιστικής αναζωπύρωσης. Όπως κατά την αρχαιότητα, ο κυνικός Διογένης αντιλήφτηκε τις αδυναμίες της τότε άμεσης δημοκρατίας, και την χλεύασε με κυνική αδιαφορία, και ο Πλάτωνας πρότεινε ένα διαφορετικό πολιτικό σύστημα, όπου ο Φιλόσοφος στη θέση του βασιλιά, είναι περισσότερο ικανός για την κατανόηση του γενικού καλού. 2.500 σχεδόν χρόνια μετά, ο Γερμανός φιλόσοφος Νίτσε, αντιλήφθηκε την πονηριά και τις αδυναμίες των σοσιαλιστών, και τις κατέκρινε με αυστηρότητα, ξεγυμνώνοντας τους από τα χάρτινα ρούχα τους:

Ποιόν μισώ περισσότερο από το σκυλολόι της σήμερον; Το σκυλολόι των σοσιαλιστών, τους ‘’τσαντάλα’’ απόστολους, που υποσκάπτουν τη χαρά, το αίσθημα ικανοποίησης που έχει ο εργάτης με τη μικρή του ύπαρξη – που τον κάνουν ζηλόφθονο, που του διδάσκουν την εκδίκηση… Το άδικο δε βρίσκεται ποτέ στα άνισα δικαιώματα, βρίσκεται στην αξίωση για ‘’ίσα’ δικαιώματα… Τι είναι κακό; Το είπα όμως ήδη: καθετί που ξεπηδά από την αδυναμία, από τον φθόνο, από την εκδίκηση. Ο αναρχικός και ο χριστιανός είναι της ίδιας καταγωγής.

Catastroika

Μόλις παρακολούθησα και τη συνέχεια του Ελληνικού ντοκιμαντέρ Deptocracy, που ήταν όντως αντάξιο του!

Μπορείτε να το δείτε στην παρακάτω διεύθυνση:

http://infowarproductions.com/portfolio-items/catastroika/

Deptocracy (Χρεοκρατία)

Deptocracy, το Ελληνικό ντοκιμαντέρ για την οικονομική κρίση!

Μπορείτε να το δείτε στην παρακάτω διεύθυνση:

http://infowarproductions.com/portfolio-items/debtocracy/

Ποιοι και γιατί, επιτρέπουν την είσοδο κομμάτων, ακραίων πολιτικών και κοινωνικών πεποιθήσεων. (Μια φιλοσοφία για την ψυχολογία του πλήθους)

Οι ανίκανες κυβερνήσεις, που ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της χώρας, ιδιαίτερα με την επιστροφή του δημοκρατικού πολιτεύματος, αράδιασαν τα ψέματα τους στην χωματερή, και οι ρακοσυλλέκτες ψηφοφόροι τους, έψαχναν υπομονετικά στα πεταμένα λόγια τους, μήπως και βρουν κάτι, για το οποίο θα άξιζαν την ψήφο τους. Ο κρεμασμένος απ’ τα μαλλιά του πιάνεται, όπως συνηθίζει να λέει ο σοφός λαός, και το επιβεβαιώνει συνεχώς, εξαιτίας της στρεβλής του γνώμης για το δημοκρατικό πολίτευμα, καθώς και τις ανάγκες που δημιουργούνται στους χαλεπούς καιρούς, της κάθε εποχής. Οι ακραίες καταστάσεις, οδηγούν πάντα σε ακραίες αποφάσεις. Οι κυβερνήσεις που υπόσχονταν πολλά, δεν εφάρμοσαν ούτε τα λίγα, και ο λαουτζίκος όπως πάντα, ήλπιζε σε κάτι το διαφορετικό, γι’ αυτό και θεωρούσε υποχρέωση του, το δημοκρατικό κάλεσμα στις κάλπες. Πάντοτε όμως, η προπαγάνδα και η παραπληροφόρηση, μέσω όλων των Μέσων Μαζικής Εξημέρωσης, έκανε περίφημα τη δουλειά του, όπως συμβαίνει και σε αυτή την προεκλογική περίοδο. Για λόγους τους οποίους ήδη έχω αναφέρει σε προηγούμενο κείμενο, η προεκλογική καμπάνια στην πραγματικότητα είναι προεκλογική προπαγάνδα, που προσπαθεί να κατευθύνει τα πλήθη, εκεί που την συμφέρει.

          Τα πλήθη είναι αδύναμα, παρόλη την αίσθηση της ομάδας που προκαλείται, από μια φαινομενική αλληλεγγύη. Στον αντίποδα, η ατομικότητα δείχνει να είναι μια εγωκεντρική, απάνθρωπη, και συμφεροντολόγα ιδεολογία, η οποία στηρίζεται στην προβολή του Εγώ με κάθε μέσο. Λάθος! Το συμφέρον και η προβολή του Εγώ, καθώς και η φιλοδοξία, η μισανθρωπία και η εξαθλίωση, κοινωνική και πολιτική, είναι γεννήματα του πλήθους! Ανήκοντας στο πλήθος, σου δημιουργείται η εντύπωση της ισότητας, και άρα οι κοινές επιθυμίες ενός πανομοιότυπου ανθρώπινου συνόλου, που κατά τα φαινόμενα, δείχνουν να εστιάζουν στο κοινό καλό, τελικά αποδεικνύονται καταστροφικά, για όσους ανήκουν σε αυτό! Τα συμφέροντα δημιουργούνται από την εγωιστική ανάγκη, εξασφάλισης της διαφοροποίησης, που είναι έμφυτη σε κάθε ανθρώπινο όν. Ποιος θέλει να είναι πραγματικά πανομοιότυπος με τους άλλους; Η ισότητα και οι κοινές ανάγκες, περιορίζουν την ατομικότητα, και την αντικαθιστούν με μια εγωκεντρική, άθλια νοοτροπία, που ειρωνικά όμως υιοθετούν οι περισσότεροι! Είναι απλά η μόνη διέξοδος που μπορεί να βρει κάποιος, σε μια βαρετή καθημερινότητα, όπου η δημιουργικότητα περιορίζεται, από ανούσιες ανάγκες της μέριμνας! Η παγίδα του πλήθους, είναι η απομάκρυνση από τον πραγματικό μας εαυτό, τον οποίο μπορούμε να γνωρίσουμε, μόνο με την εκμετάλλευση του προσωπικού ελεύθερου χρόνου μας. Αφιερώνοντας περισσότερο χρόνο σε εμάς, μαθαίνουμε να αγαπάμε αυτό που πραγματικά είμαστε, και έτσι ετοιμαζόμαστε για την ανιδιοτελή αγάπη, που έχουμε ανάγκη να αναπτύξουμε μεταξύ μας, για το καλό όλων μας!

       Όπως είπα και στην αρχή του κειμένου λοιπόν, οι ανίκανες κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης, εκμεταλλεύτηκαν την ευπιστία του ανθρώπινου είδους, πείθοντας για την ικανότητα τους, να φέρουν σε πέρας το δύσκολο έργο της κοινωνικής και πολιτικής κατάστασης του κράτους. Οι υποσχέσεις τους αποδείχθηκαν όπως πάντα κίβδηλες, όπως εκείνο το μοναδικό νόμισμα που βρέθηκε στα ταμεία του κράτους, την εποχή που πτώχευσε, επί κυβερνήσεως του Χαρίλαου Τρικούπη.

          Η πτώση των σοσιαλιστικών κομμάτων στην Ευρώπη, είναι αποκλειστικά αποτέλεσμα της μη φερεγγυότητας τους. Εκμεταλλευόντουσαν την ελπίδα του πλήθους, για δημιουργία κοινωνικού κράτους, αλλά στο τέλος της κάθε θητείας τους, παρέδιδαν μονάχα συντρίμμια. Ο κόσμος άρχισε αργά και σταθερά, να υποψιάζεται την εκμετάλλευση τους, στο όνομα της ισότητας και της αλληλεγγύης, και άρχισε να στρέφεται, όπως και στη χώρα μας, σε πολιτικά κόμματα με ακραίες αντιλήψεις, θυμίζοντας μας τον Στάλιν και τον Χίτλερ. Η ακροδεξιά στην Ευρώπη, δείχνει την τελευταία δεκαετία, μια ανησυχητική άνοδο, που της δίνουν οι απογοητευμένοι, ανυπεράσπιστοι, και ανυποψίαστοι πολίτες, για τις πραγματικές της θέσεις, πάνω στα κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα. Είναι λυπηρό χώρες όπου δεν υπήρχε εγκληματικότητα, όπως η Φιλανδία και η Δανία, να παρουσιάζουν τα τελευταία χρόνια μια στροφή προς τον συντηρητισμό και τη βία, εξαιτίας της ανεξέλεγκτης κατάστασης λαθρομεταναστών, που δημιουργεί φόβο και ανασφάλεια στους πολίτες. Ακόμη και η Γαλλία, η πατρίδα του σοσιαλισμού, τείνει να συμπαθεί περισσότερο την ακροδεξιά, εξαιτίας της ανυπαρξίας του κράτους! Στη χώρα μας η ακροδεξιά ανεβαίνει για τους ίδιους λόγους, με τα υπόλοιπα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο φονταμενταλισμός όμως στην πραγματικότητα, είναι στροφή προς τα πίσω, ενώ η ανθρωπότητα πρέπει να προχωράει μπροστά! Ελπίζω σε περίπτωση που η ακροδεξιά περάσει το κατώφλι της βουλής των ελλήνων, αυτό να συνετίσει τουλάχιστον τα υπόλοιπα κόμματα, ώστε ο κόσμος να μην αναγκαστεί να προτιμά, εκείνους που έχουν ακραίες και απάνθρωπες ιδεολογίες.

          Η είσοδος των ακροδεξιών κομμάτων, φαίνεται να εξυπηρετεί το ίδιο το σύστημα. Αυτοί που φέρνουν στα μέτρα τους τις μάζες (την αξιοθρήνητη πλέμπα κατά τον Νίτσε) γνωρίζουν τους λόγους που ωθούν τα πλήθη σε ακρότητες, που τις προωθούν οι ίδιοι, θέλοντας να δημιουργήσουν ένα κοινωνικό και πολιτικό χάος, ώστε να αποδιοργανώνεται ευκολότερα το πλήθος, και κάθε αντίσταση κατά του συστήματος να μοιάζει αδύνατη. Για παράδειγμα, η είσοδος στο κοινοβούλιο ενός ακροδεξιού κόμματος, είναι σίγουρο πως το μόνο που μπορεί να καταφέρει, είναι να αποπροσανατολίσει τα πλήθη, ώστε να ξεχνά τα πραγματικά του προβλήματα, που είναι πάμπολλα και τα κάνει να μοιάζουν περισσότερο άλυτα από ποτέ.

          Τέλος, θεωρώ σημαντικό να σημειώσω και το εξής. Η ακροδεξιά βασίζεται στο ξύπνημα της ζωώδους φύσης μας, με αυτόν τον τρόπο καθοδηγεί τα πλήθη όπου εκείνη θέλει, επειδή κάνει τους ανθρώπους να βασίζονται μονάχα στα βασικά τους ένστικτα για επιβίωση (το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό, ή το ικανότερο το λιγότερο ικανό αν θέλετε). Καταφέρνει να κάνει τον άνθρωπο μονόπλευρο, ώστε ξεχνά τη σημασία της διττής του φύσης (ζώο + πνεύμα) και δίνει σημασία μόνο στην πλευρά του που χειραγωγείται ευκολότερα.

Η ιστορία του Ελληνικού αυτοκινήτου!!!

Κάποιος συνάδελφος μου, με ενημέρωσε για την ύπαρξη αυτού του άρθρου, και μόλις πριν από λίγο έψαξα και το βρήκα. Πραγματικά οι περισσότεροι -όπως κι εγώ άλλωστε- θα πιαστούμε αδιάβαστοι, όσον αφορά τις προσπάθειες Ελλήνων επιχειρηματιών, να παράγουν αυτοκίνητα, ακόμη και εξ ολοκλήρου, εδώ στην πατρίδα μας.

http://www.offroader.gr/x/index.php/2009-11-21-19-04-42/51-2009-12-07-21-43-51/363-2010-01-27-09-43-10?showall=1

http://motobet.wordpress.com/2010/12/10/%CE%B7-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%AE%CF%84%CE%BF%CF%85/

Οι λόγοι που οδήγησαν, στο κλείσιμο όλων αυτών των εταιριών, είναι καθαρά πολιτικοί! Γι’ αυτό και δημοσιεύω το άρθρο, μέσα από αυτό το ιστολόγιο. Θαυμάστε κι εσείς τις Ελληνικές κυβερνήσεις!!! Ας μάθουμε λοιπόν, να μην ρίχνουμε όλες τις ευθύνες για την κατάντια αυτού του κράτους, μόνο στους ξένους!

Εκλογές; ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!

Στις 6 του επόμενου μήνα, οι εκλογές της κρίσης θα είναι γεγονός. Οι Έλληνες καλούνται να δώσουν το παρόν άπαντες, για την σωτηρία του τόπου και των ίδιων. Το δημοκρατικό κάλεσμα είναι ίσως ότι πιο συνετό, συνέλαβε η νόηση του ανθρώπου, εδώ και 2.500 χρόνια, οπότε θα είναι ντροπή η οποιαδήποτε αποχή από αυτές…
          Ας σοβαρευτούμε λοιπόν! Για αρχή ας σημειώσω στον παρόν αντίλογο των πολιτικάντηδων της χώρας αυτής, πως Δημοκρατία ‘’κύριοι’’ σημαίνει ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ! Ένα πολίτευμα στο οποίο οι πολίτες έχουν τον κύριο λόγο, και όχι οι δήθεν αντιπρόσωποι του! Η Δημοκρατία προδόθηκε από το αδηφάγο τέρας του καπιταλισμού, το οποίο ανά μερικές δεκαετίες παίρνει τη μορφή του εξοντωτικού και προσβλητικού για τον άνθρωπο, ιμπεριαλισμού. Με πιο απλά λόγια, δηλαδή εκτός από τη δήθεν δίκαιη επιβίωση των ισχυρών, απαιτείται και η απόλυτη εφαρμογή των νόμων της ζούγκλας. Τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης, προβάλουν καθημερινά, δημοσκοπήσεις εξαπάτησης ανθρώπινων συνειδήσεων. Μέσα σε αυτήν την  παραζάλη, αν προσθέσουμε και την αποφυλάκιση του Εφραίμ, την εκλογή του Ε.Βενιζέλου για αρχηγό του ΠΑ.ΣΟ.Κ., (και την συμμετοχή εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών, για την ανακήρυξη του!) όπως και την κατά τις δημοσκοπήσεις, επιλογή του ως καταλληλότερου πρωθυπουργού!!! και το κόμμα του που φανερώνει μια άνοδο, από την εκλογή του και μετά. Την αυτοκτονία του συνταξιούχου φαρμακοπιού, στην πλατεία συντάγματος, τη δημιουργία κέντρων κράτησης λαθρομεταναστών, (τώρα το θυμήθηκαν, γιατί άραγε;) την ‘’φυλάκιση’’ του Ά.Τζοχατζόπουλου, που στην πραγματικότητα δεν είναι κάτι παραπάνω από προεκλογική κίνηση εντυπωσιασμού, για να σκέφτεται ο κόσμος ‘’επιτέλους κάποιον πιάσανε’’. Στις εκλογές της κρίσης λοιπόν, οι πολίτες καλούνται να ρίξουν την ψήφο τους. Πριν από την ημερομηνία προσέλευσης στις κάλπες, πολλοί απαντούν αγανακτισμένα στις δημοσκοπήσεις, όταν όμως θα έρθει η ώρα να ψηφίσουν, η αγανάκτηση τους, υπάρχει κίνδυνος να μετατραπεί σε δουλική απόφαση, εξαιτίας της μέγιστης, για τις ημέρες που διανύουμε, ανάγκης για εύρεση εργασίας. Οι Έλληνες κινδυνεύουν να εκλέξουν δηλαδή, όχι σύμφωνα με τα γεγονότα που μαστίζουν τη χώρα και τους ίδιους, αλλά διά μέσω του φόβου, για το μέλλον των παιδιών τους! Ελπίζω να μην συμβεί κάτι τέτοιο, διότι αν σε όλα τα παραπάνω, προσθέσουμε και την ήδη προσυμφωνημένη, απόλυτη εξαθλίωση των ανθρώπων της χώρας, την ήδη κανονισμένη υπογραφή και άλλων επώδυνων μέτρων λιτότητας, τότε αυτές οι εκλογές δεν είναι παρά μια σκιά δημοκρατικών εκλογών! Όποιος και να κυβερνήσει μετά τις εκλογές, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο! Επιλέγω συνειδητά ΑΠΟΧΗ! Όχι επειδή μας λένε ότι ευνοείται το κόμμα που θα έρθει πρώτο, από αυτή την κίνηση, αλλά επειδή δεν μου αρέσει να με κοροϊδεύουν μπροστά στα μάτια μου! Είμαι οπαδός την δημοκρατίας, και κάθε εξευτελισμός της, πρέπει να με αφήνει αμέτοχο. Όποιος δεν συμφωνεί με αυτή τη λογική, ελπίζω τουλάχιστον να επιλέξει ένα μικρό κόμμα, ώστε να ‘’σπάσουν’’ όλα τα κλασικά κόμματα της βουλής.

Ο σαρκασμός για την 21η Δεκεμβρίου και το παράλογο του φόβου του θανάτου!

Έφθασε λοιπόν και το σωτήριο έτος 2012! Το έτος που κανείς μας δεν θα ξεφύγει, από την καταστροφική μανία, του σάπιου οικονομικού μας συστήματος. Για πρώτη φορά όλοι μας, ανεξαιρέτως οικονομικής κατάστασης, θα υποφέρουμε περισσότερο αναζητώντας μια λύση στα τυφλά, μοιάζοντας ανίκανοι να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας.
          Χθες είχα την αυθόρμητη διάθεση, να κάνω σαρκαστικό χιούμορ, στον χώρο που δουλεύω, με τους συναδέλφους μου, επιμένοντας πως η 21η Δεκεμβρίου, είναι η μόνη λύση σε όλα μας τα προβλήματα! Παρόλα τα καυστικά σχόλια για την ανθρώπινη φύση μας όπως, η 21η Δεκεμβρίου όπου αναμένεται η δήθεν συντέλεια του κόσμου, είναι το μόνο που μας αξίζει, πως καταφέραμε να μετατρέψουμε το δώρο της ζωής, σε μια μίζερη κατάσταση, πνιγμένη στην καθημερινή ρουτίνα των υποχρεώσεων μας κτλ, έκανα μια θλιβερή διαπίστωση! Το πείραμα της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης, μου έδωσε τα λυπητερά αποτελέσματα που περίμενα. Κανείς δεν θέλει να πεθάνει! Προτιμούν να δέχονται τη μίζερη τους ύπαρξη, τον καθημερινό τους θάνατο, την επανάληψη και τον εξευτελισμό, παρά να πεθάνουν τίμια και ανθρώπινα! Η ηθική με την οποία μεγάλωσαν, φαίνεται πως έχει την τάση να κάνει ατροφικό το μυαλό! Ακούγεται υπερβολικό; Καθόλου μάλιστα! Όταν δέχεται ο καθένας αυτό που του λένε οι άλλοι, και ζει μια ζωή χωρίς ενδιαφέροντα, αναπνέει μόνο και μόνο για να καταναλώνει το οξυγόνο, και δεν κάνει ούτε μια προσπάθεια αναζήτησης του πραγματικού του εαυτού, τότε το δώρο της ζωής μοιάζει με ένα συνεχές μαρτύριο επιβίωσης, με καταστρεπτικά αποτελέσματα για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Όταν δεν γνωρίζεις ποιος είσαι, παραιτείσαι και από την ευθύνη της ίδιας σου της ζωής! Ακόμη και για το θάνατο, άλλος έχει την ευθύνη! Πιστεύεις σε αυτό που σε έμαθαν, και επαναπαύεσαι, δεν χρειάζεται να κάνεις καμία προσπάθεια, άλλος έχει φροντίσει για σένα, φαινομενικά χωρίς την συγκατάθεση σου, επειδή έχεις επίσης μάθει να παραπονιέσαι συνεχώς. Αλλά η απόδειξη της συγκατάθεσης σου, είναι η παραίτηση σου από την προσωπική προσπάθεια, να ανακαλύψεις τον εαυτό σου. Και οι εύκολες δικαιολογίες που συχνά δίνεις ως αναντίρρητο παράδειγμα, της καθημερινής σου ρουτίνας, αν και βάσιμες, είναι στην ουσία αποτέλεσμα της δεκτικής σου υπομονής. Μας μαθαίνουν από παιδιά πως ο κόσμος έτσι είναι, και πως ο άνθρωπος δεν αλλάζει! Δεχόμαστε με αυτόν τον πονηρό τρόπο, τη σκληρότητα του κόσμου που έφτιαξε ο άνθρωπος, πάρα πολύ εύκολα, πεισμένοι για την αθλιότητα της φύσης μας. Το ιστορικό παρελθόν γίνεται ο αντικατοπτρισμός του μέλλοντος μας, διότι μας μαθαίνουν κυρίως για τις βιαιοπραγίες και τις αθλιότητες της ζωώδους φύσης μας, και σχιζοφρενικά από την άλλη μεριά, μας διδάσκουν το μεγαλείο του Θεού και κάποιας θεόπνευστης ηθικής πραότητας! Διχαζόμαστε όταν από την μια πλευρά μας μαθαίνουν, για την δαρβινική εξελικτική θεωρία, και από την άλλη για την ενοχή του να είμαστε το λάθος ενός κατά τα άλλα υπέρτατου και σοφού Θεού! Οι ενοχές που γεμίζει κάθε πλάσμα, όταν του μαθαίνουν πως είναι ένοχο μόνο και μόνο επειδή έτυχε να γεννηθεί, είτε για τις ζωώδεις επιθυμίες μας που ανακαλύπτουμε από το ξύπνημα της εφηβείας, είτε για κάποιο υποτιθέμενο προπατορικό αμάρτημα, εξού και η αναγκαστική βάπτιση -η οποία είναι παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων-, είναι τέτοιες ώστε να δεχθεί κάθε ανθρώπινο πλάσμα τη ζωή του όπως την βρήκε, νιώθοντας ανίκανο για την όποια αλλαγή της!

‘’Κύριε’’ προϊστάμενε… ΝΑ ΠΑΣ ΕΣΥ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ!!!

Στο παρόν κείμενο πρόκειται να αναφερθώ σε ένα δυσάρεστο περιστατικό, που συνέβη στις 19/12/11 στο κατάστημα το οποίο εργάζομαι.
          Υπάρχουν υπάνθρωποι τριγύρω μας που υποστηρίζουν τον Δαρβινισμό, που εξαιτίας της βδελυρής τους φύσης, πράττουν αγνοώντας, αυτή τη θεωρία που δημοσιεύθηκε πριν από 150 χρόνια. Οι άνθρωποι αυτοί είναι φαντασμένοι, περπατούν με την κούτρα τους λυγισμένη μπροστά στους ανωτέρους τους, και φυσικά τη γλώσσα τους υγρή σε κάθε τους κουβέντα! Αναμφίβολα πρόκειται για ψυχικά ασθενείς ‘’ανθρώπους’’, με στίγματα ανωτερότητας στο πρόσωπο τους, οι οποίοι προσπαθούν να επιβιώνουν, εξαντλώντας κάθε μοχθηρή, ζηλόφθονη, και υποχθόνια συμπεριφορά, τείνοντας να υποβιβάζουν την ανθρωπινότερη φύση των υπολοίπων. Ο τρόπος τους είναι απλοϊκός και ξεκάθαρος. Ακολουθούν συνειδητά ανήθικες πρακτικές, ώστε να υποβιβάζουν τους άλλους, σε κάθε ευκαιρία, ώστε να έχουν την εντύπωση πως έχουν το πάνω χέρι! Μου έρχονται στο μυαλό φράσεις μεγάλων ανθρώπων, που κράτησαν την αξιοπρέπεια τους ως το τέλος της ζωής τους, και τις συγκρίνω με την σημερινή κατάσταση στους χώρους εργασίας. Στους χώρους της σύγχρονης δουλείας λοιπόν, επιβιώνουν μονάχα οι αδιάφοροι, οι βολεμένοι και οι ταπεινοί. Κάθε ανθρώπινο εξάμβλωμα δηλαδή! Η υποκρισία είναι η πιο συχνή πρακτική εφαρμογή της κύριας συμπεριφοράς τους. Η κατάδοση –το όπλο του δειλού- είναι ανάλογη των δοσίλογων της κατοχής! Κάθε εργασιακό περιβάλλον μπορεί να συνοψιστεί ως εξής: Δεν σκέφτομαι, άρα επιβιώνω! Η επικράτηση του ισχυρού, δεν σημαίνει πάντοτε την επικράτηση του ικανότερου! Στην πραγματική ζωή, το να είσαι αμόρφωτος, χυδαίος και ανήθικος, είναι τα κριτήρια τα οποία πρέπει να χαρακτηρίζουν την προσωπικότητα σου. Το πτυχίο που σου δίνει η ζωή όμως πραγματικά, μπορεί να σε υποβιβάσει ή να σε ανεβάσει στην ανθρώπινη πυραμίδα. Το πτυχίο αυτό το παίρνει ο καθένας μονάχα όταν η ζωή του φθάνει στο τέλος της. Και τότε φυσικά είναι πολύ αργά! Διότι δεν έχεις την ευκαιρία να αλλάξεις όσα πρόσβελναν την ήδη τραγική σου φύση!
          Οι άνθρωποι με κόμπλεξ κατωτερότητας, είναι οι ίδιοι ακριβώς, που προσπαθούν να μειώσουν τους άλλους μπροστά στα δικά τους μάτια ή ακόμα και δημόσια! Το να μειώνεις τον άλλο, είναι μια συνηθισμένη πρακτική, ώστε να καλύπτεις τα δικά σου ελαττώματα. Νιώθεις ανώτερος, υπαρκτός, και ισχυρός. Αλλά αυτή η πρακτική δεν μοιάζει παρά με την πρακτική θεωρία του τρελού Γερμανού δικτάτορα Χίτλερ! Ο Χίτλερ, ήταν ένας αποτυχημένος ζωγράφος, ήρωας του 1ου παγκόσμιου πολέμου, με τον ασήμαντο βαθμό του δεκανέα, ο οποίος είχε το χάρισμα του ομιλητή, αλλά στην πραγματικότητα το βιβλίο που ξεσήκωσε τον λαό του ‘’ο αγών μου’’, το έγραψε με τη βοήθεια του Ρούντολφ Ές, ο οποίος δεν αναφέρεται πουθενά ως συγγραφέας του βιβλίου! Ο ίδιος ο Χίτλερ ήταν ανίκανος να γράψει σωστά μερικές γραμμές! Όπως κάθε ανίκανος άνθρωπος δηλαδή, που προτιμά να κρύβεται πάντα, πίσω από την εντυπωσιακή κίβδηλη πανοπλία του, φοβούμενος μήπως προδοθεί η αλήθεια του! Αυτό που επηρέασε και έπεισε τον λαό του, ήταν οι θεωρίες του για ανώτερους και κατώτερους ανθρώπους, υπό την οπτική της ζωώδους, δαρβινικής θεωρίας της εξέλιξης! Πήρε δηλαδή αποσπάσματα από τον ευγενικό υπεράνθρωπο του Νίτσε, και τον μετέτρεψε σε ζώο! Όταν κάποιος είναι ικανός να βγάλει από μέσα μας όλα τα ζωώδες ένστικτα μας, γίνεται αυτομάτως ο ευεργέτης μας, διότι τα ζώα πράττουν ανάλογα με το ένστικτο τους! Και μαντέψτε τι είδους ηγέτες επιλέγουν αυτού του είδους οι άνθρωποι! Μονάχα όποιους είναι ικανοί να τους επιβληθούν! Συνηθισμένη πρακτική δηλαδή ανάμεσα στους αιώνες, να μετατρέπεται ο κόσμος σε όχλο, άρα σε μια απόλυτα ελεγχόμενη μάζα! Μια ομοιόμορφη μάζα, όπου οι υπάρξεις των ανθρώπων γίνονται ένα ‘’αξιοθρήνητο βόλεμα’’ κατά τον Ζαρατούστρα του Νίτσε. Ο Νιτσέικος και ο Χιτλερικός υπεράνθρωπος, είναι δύο απόλυτα αντίθετες φιλοσοφίες, περί αλλαγής του ανθρώπου σε κάτι το διαφορετικό. Ο Νιτσέικος υπεράνθρωπος, δεν μεταμορφώνεται σε άγιο, ούτε πεθαίνει τον εαυτό του! Δεν πολεμά το παρελθόν του, αλλά το μελετά ώστε να υπερβεί τη φύση του! Είναι η φυσική συνέχεια της ανθρώπινης εξέλιξης, έχοντας για εφόδιο τη γνώση. Ο Δαρβινικός υπεράνθρωπος, είναι το άκρως αντίθετο. Πρόκειται για την εξέλιξη του ανθρώπου, σύμφωνα με τις ανάγκες του! Ο Χίτλερ έκανε μια μίξη αυτών των δύο θεωριών, δίνοντας έμφαση στην δαρβινική θεωρία. Κι έτσι το αποτέλεσμα της ναζιστικής Γερμανίας, ήταν όλα τα δεινά που έπαθε η Ευρώπη.
          Όσο και να μοιάζει απίστευτο και ακραίο, η καπιταλιστική κοινωνία που δημιούργησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, είναι μια διασκευή της Χιτλερικής θεωρίας! Το δόλωμα της καριέρας, δεν είναι άλλο από την θεωρία της εξέλιξης υπό την Χιτλερική ματιά! Ο ικανότερος έχει μόνο ευκαιρίες για να ανέβει στην κοινωνική βαθμίδα, η οποία ορίζει το βιοτικό επίπεδο του ανθρώπου! Όποιος δεν καταφέρει να ανεβάσει το βιοτικό του επίπεδο, είναι συνάμα και ο αποτυχημένος της ζωής!
          Λοιπόν, ας ξαναγυρίσω όμως στον τίτλο του κειμένου. Στις 19 του μηνός, είχα την διάθεση να σηκώσω κεφάλι στον ‘’προϊστάμενο’’ μου, διότι απαιτούσε, ύστερα από ένα τροχαίο ατύχημα που είχα με την μοτοσυκλέτα μου, να μπορέσω να βγάλω τις υποχρεώσεις μου στην δουλειά, κατά 100%. Ευτυχώς που το τροχαίο ατύχημα δεν μου προκάλεσε κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας, μου άφησε όμως αρκετούς πόνους στο σώμα, από την δύναμη της σύγκρουσης, με έμφαση στο πόδι μου. Επειδή δεν είχα κάτι ανησυχητικό, ο χειρούργος που με εξέτασε, δεν μπορούσε να μου δώσει κάποια αναρρωτική άδεια, με αποτέλεσμα να πρέπει να επιστρέψω στις υποχρεώσεις μου. Αφού έχασα ένα μεροκάματο, αδυνατούσε η οικονομική μου κατάσταση, να υποστεί περισσότερη ζημία, οπότε με αρκετά παυσίπονα, την τρίτη ημέρα από το τροχαίο, πήγα στη δουλειά. Η αντιμετώπιση που είχα από την πρώτη ημέρα, δεν ήταν ανθρώπινη. Αλλά τη δεύτερη ήταν σίγουρα προσβλητική! Ο προϊστάμενος αντί να εκτιμήσει την καλή μου θέληση, ύψωσε τον τόνο της φωνής του, και όντας αμόρφωτος και κομπλεξικός, ήθελε με αυτόν τον τρόπο να με μειώσει. Εγώ χωρίς να πω μεγάλα λόγια για τον εαυτό μου, είμαι ένας τυπικός άνθρωπος στη δουλειά, χωρίς όμως ιδιαίτερες συναναστροφές, που απλώς προσπαθεί να βγάλει το μεροκάματο του, τη στιγμή που πολλοί συμπολίτες μας, δεν έχουν αυτούς τους χαλεπούς καιρούς, ούτε τα απαραίτητα χρήματα για να περάσουν ανθρώπινα τις ημέρες των εορτών. Παρόλα αυτά, και επειδή δεν είμαι κάποιος από τα τσιράκια του, με προσέβαλε παρουσίας τριών συνάδελφων μου, λέγοντας να πάω σπίτι μου κτλ. Η οργισμένη μου απάντηση ήταν πως <<το ήξερα πως εδώ μέσα θα θέλατε να με δείτε σκοτωμένο>>!!!  Έχοντας υπόψη την φράση ενός στελέχους της εταιρίας κάποτε, που μας συγκέντρωσε για να μας πει πως <<εδώ μέσα είμαστε όλοι αναλώσιμοι>>!!! Εννοώντας βέβαια, πως δεν τους ενδιαφέρει να απολυθεί κάποιος, επειδή πάντοτε υπάρχει κάποιος αντικαταστάτης! Εκείνη ακριβώς τη στιγμή μου φώναξε από μακριά <<να πάς στο διάολο πρωί, πρωί>>!!! εγώ που άκουσα μονάχα τη λέξη πρωί, δεν έδωσα σημασία και συνέχισα την εργασία μου. Οι συνάδελφοι μου όμως που ήταν παρόντες στο περιστατικό, μου επιβεβαίωσαν όλοι τους την επόμενη ημέρα, πως μου είπε ακριβώς αυτό! Θα ήταν μια καλή αφορμή να τον στείλω για αναφορά στα κεντρικά γραφεία της εταιρίας, αλλά δυστυχώς δεν το έμαθα την ίδια ημέρα!
          Από τη στιγμή που μας υποχρεώνουν να συνεργαζόμαστε με τέτοιου επιπέδου ανθρώπους, οι κοινωνίες μας είναι μια μάζα από υποκατάστατα ανθρώπινων υπάρξεων, δίχως ποίηση ή φιλοσοφία μέσα τους. Αλλά μάλλον τέτοιοι άνθρωποι μας ταιριάζουν, από τη στιγμή που δεν μάθαμε να παίρνουμε τη ζωή μας στα χέρια μας! Από τη στιγμή που θεοποιήσαμε το χρήμα, τα υλικά ‘’αγαθά’’, την καλοπέραση, την υποκρισία, την ευκολία και τον σαδομαζοχισμό, ο άνθρωπος ζει έναν δεύτερο μεσαίωνα!

Πώς το δικαίωμα στην εργασία, γίνεται αυτομάτως δικαίωμα στην δουλεία!

Γράφει ο Paul lafargue στο πόνημα του με τον ευφάνταστο και προκλητικό τίτλο ‘’Το Δικαίωμα στην Τεμπελιά’’: <<Μια παράξενη τρέλα διακατέχει την εργατική τάξη των εθνών όπου βασιλεύει ο καπιταλιστικός πολιτισμός. Η τρέλα αυτή φέρνει μαζί της δεινά, ατομικά και κοινωνικά, που δύο αιώνες τώρα ταλανίζουν την ανθρωπότητα. Η τρέλα αυτή είναι η αγάπη για την δουλειά, το θανατηφόρο πάθος για εργασία, που φθάνει έως την εξάντληση των ζωτικών δυνάμεων του ανθρώπου και των απογόνων του." Αυτό το μικρό βιβλίο, γραμμένο το 1880 παρακαλώ, περιγράφει με τον γλαφυρότερο ίσως τρόπο, τις ψυχολογικές και σωματικές επιπτώσεις, που δημιουργούνται στον άνθρωπο, από το πάθος του για εργασία>>.
          Η πονηρία της καταναγκαστικής εξαθλίωσης, έγκειται στην χρηματική αμοιβή, ανεξάρτητα από την ποιότητα των υπηρεσιών, στον οποιονδήποτε εκμεταλλευτή! Στηριζόμαστε στη ζωή, με την ιδέα της υποχρεωτικής εργασίας, ως μοναδική κινητήριο δύναμη της ύπαρξης, αδιαφορώντας για τις τέχνες, τα γράμματα, και τις επιστήμες! Ο καπιταλισμός ενώ στηρίζεται στην φαινομενικά δημοκρατική αρχή <<ο καλύτερος μόνο είναι άξιος για την ανώτερη θέση στην κοινωνική βαθμίδα>>, τελικά εξαιτίας ελλιπών κατάλληλων επιχειρημάτων, πέφτει στην παγίδα της γενικολογίας, όπου με την σειρά της, υποτάσσεται στην ευκολία της οποιαδήποτε μεθόδου, χρειαστεί να επιλέξει κάποιος, για την άνοδο του, σε ένα πολιτικό σύστημα που βασίζεται στην απόκτηση υλικών ‘’αγαθών’’. Τότε είναι η στιγμή που ο φαινομενικά δίκαιος καπιταλισμός, παίρνει τη μορφή του τέρατος που λέγεται ιμπεριαλισμός! Εκμετάλλευση! Αυτή είναι η καταλληλότερη λέξη, που κινεί τα νήματα, της ήδη μαριονετίστικης ηθικής αγωγής μας, από τα πρώιμα παιδικά μας χρόνια! Ο καπιταλισμός λοιπόν, έχει την ικανότητα να βάζει ως μοναδικό δέλεαρ, για την μετέπειτα προαγωγή μας, την ανάπτυξη των ικανοτήτων, όχι των τεχνικών μας μεθόδων, υπέρ της γρήγορης και ασφαλέστερης παραγωγής, αλλά αντιθέτως αθωώνει την ανάπτυξη ικανοτήτων όπως η υποκρισία και η κατάδοση, οι οποίες γίνονται, ορισμένες φορές ασυνείδητα, οι υποχρεωτικές μέθοδοι επιβίωσης σε ένα εργασιακό περιβάλλον. Τότε είναι ακριβώς που η εργασία (=παράγω έργο= είμαι και νιώθω χρήσιμος), δίνει τη θέση της στη δουλεία (αναγκάζομαι= υποχρεώνομαι= εξαρτώμαι). Εξού και η επικρατέστερη, άρα αληθής λέξη ‘’δουλεύω’’, έναντι του ‘’εργάζομαι!
          Οι σοσιαλιστές και οι αναρχικοί, υποτίθεται πως πάντοτε, υποστήριζαν τα δικαιώματα του εργαζόμενου, κάνοντας αγώνα κατά της εκμετάλλευσης της εργατικής – μέσης τάξης, υποστηρίζοντας τα δικαιώματα τους, τα οποία κορυφώθηκαν στην αιματηρή πρωτομαγιά, η οποία τείνει να καταργηθεί ακόμη και ο εορτασμός της! Οι ‘’εργατοπατέρες’’, πιστοί στην ανθρώπινη ελαττωματική φύση, ελκύονταν από την άσκηση εξουσίας, και το αποτέλεσμα κάθε επανάστασης, ήταν το ‘’αξιοθρήνητο βόλεμα’’, των κεντρικών, κορυφαίων, εμπνευστών της!
Η δικαίωση των αγώνων της εργατικής τάξης, η οποία επιθυμεί να είναι η μέση αξιοπρεπής τάξη, έναντι των φτωχών και πλουσίων (μη προνομιούχων, πεινασμένων – προνομιούχων σε αφθονία υλικών ‘’αγαθών’’), πεισμένη πως η απλότητα και η πολυτέλεια, είναι οι μη προνομιούχες για τη ζωή, συνθήκες επιβίωσης. Δηλαδή το να μην έχεις χρυσό, δεν πειράζει, αρκεί να έχεις όλα τα δήθεν απαραίτητα αντικείμενα ή συσκευές για να ζήσεις! Έτσι η παγίδα της ωραιοποίησης, ακόμη και θεοποίησης, των υλικών ‘’αγαθών’’, δεν είναι μονάχα η αναζήτηση των παγκοσμιοποιημένων εταιρειών, του φτωχότερου εργατικού δυναμικού, ώστε να πουλούν στις περισσότερο αναπτυσσόμενες χώρες, οικονομικότερα τα προϊόντα τους, για να έχουν βέβαια μια σταθερά αναπτυσσόμενη παραγωγή, αλλά μειώνουν εσκεμμένα την ποιότητα τους, ώστε να γίνεται μια φαύλη αλυσίδα ο υπερκαταναλωτισμός, για να μην πέφτουν τα κέρδη τους! Η παγκοσμιοποίηση δεν σημαίνει παραγωγή προϊόντων τα οποία μπορούν να τα έχουν όλοι, αλλά επιτηδευμένη παγκόσμια εκμετάλλευση, των εργαζόμενων όλου του κόσμου! Αυτό βέβαια για να μπορέσει να εφαρμοστεί, χωρίς την παραμικρή υποψία από την επιθυμητή μέση τάξη, έγινε σταδιακά από τη δεκαετία του 1960 – 1980, όπου το 1986 ξεκίνησε και επίσημα ο νέος εργατικός μεσαίωνας, με την έναρξη της παγκοσμιοποίησης.
          Σήμερα πλέον, η εργατική εκμετάλλευση από τους κερδοσκόπους, είναι ένας κανόνας αδιαίρετος από τη ζωή, και το σενάριο της ταινίας Metropolis, μοιάζει να επαναλαμβάνεται ανάμεσα στους αιώνες!