Δεν πέτυχε… Έτυχε!

Ακόμη μια δραματική ιστορία πρόκειται να ξεκινήσει! Ένα ακόμη παιδί θα γεννηθεί από ανώριμους ‘’γονείς’’ οι οποίοι κυρίως εξαιτίας των νιάτων τους, δεν μπορούν να γνωρίζουν τη ζωή, επειδή δεν διαθέτουν την ανάλογη εμπειρία, και θα πρέπει να επιβιώσουν όπως όπως στην σύγχρονη ζούγκλα της παρακμής. Η σωστή ηλικιακά περίοδος της δημιουργίας μιας οικογένειας, είναι τα 30 χρόνια, επειδή από τα 25 και έπειτα αρχίζουμε συνήθως να κατανοούμε τον κόσμο γύρω μας, και να βλέπουμε όσα ως τότε παραβλέπαμε εξαιτίας της νεανικής αφέλειας μας. Σε τι όμως ακριβώς αναφέρομαι; Μόλις σήμερα έμαθα πως θα γεννηθεί ακόμη ένα παιδί, ένα αθώο πλάσμα, εξαιτίας ενός… λάθους! Και αυτό το λάθος θα πρέπει να προσπαθεί να αποδείξει την ανθρώπινή του υπόσταση! Εγκληματίες χωρίς ποινές, οι ανώριμοι γονείς που θα προσπαθήσουν να μεγαλώσουν από υποχρέωση ένα πλάσμα που δεν ήταν στο χέρι του η απόφαση να γεννηθεί. Το παιδί αυτό θα γίνει μια ακόμη συνήθεια που θα πρέπει να μετατρέψουν σε αγάπη. Αυτό το παιδί θα είναι ένας σπόρος που σπείρανε σε λάθος εποχή! Αν είναι δυνατόν! Και ύστερα απορούμε γιατί ο κόσμος πάει κατά διαόλου, όπως λέει και ο λαός! Και αν κρίνετε βιαστικά, πως είμαι κατά της οικογένειας, και κατά της χαράς που δίνει σε αυτή ένα παιδί, κρίνετε λάθος! Είμαι υπέρ της ώριμης οικογένειας! Εκείνης που ξέρει το γιατί έσπειρε τον σπόρο της, ώστε να επιτευχθεί η ανάπτυξη ενός ευτυχισμένου πλάσματος, και η αργή επίτευξη ενός λίγο διαφορετικού κόσμου! Τέτοιες κινήσεις μου θυμίζουν τις αυξήσεις των γεννήσεων σε κάποια χώρα, εξαιτίας ενός πολέμου! Τότε ο άνθρωπος μετατρέπεται σε ζώο, που κάνει οτιδήποτε για να συνεχίσει τον δύσκολο αγώνα της επιβίωσης. Και για να επιβιώσει το είδος, ή η φυλή αν θέλετε, χρειάζεται η αναπαραγωγή! Μια αναπαραγωγή χωρίς σκέψη, που μονάχα το ένστικτο υπερισχύει. Το γέννημα μιας αγωνιώδους δράσης υπό το φόβο του θανάτου! Αν και όπως το σκέφτομαι αυτή τη στιγμή, και τώρα πόλεμο έχουμε! Τον πόλεμο της επιβίωσης με τους νόμους της ζούγκλας, με τον ίδιο τρόπο όπως είχα παρακολουθήσει πρόσφατα σε μια ταινία Γαλλικής παραγωγής, που αυτή τη στιγμή μου διαφεύγει ο τίτλος της.

Ας αφήσουμε όμως και έναν φιλόσοφο, τον Φρειδερίκο Νίτσε, να μας αναλύσει τις δικές του σκέψεις, μέσα από το βιβλίο του ‘’Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα:

Για το παιδί και τον γάμο

‘Έχω μια ερώτηση για σένα μόνο, αδελφέ μου: σαν σκαντάγιο ρίχνω την ερώτηση αυτή στην ψυχή σου, για να μάθω πόσο βαθιά είναι. 

Είσαι νέος και επιθυμείς παιδί και γάμο. Εγώ όμως σε ρωτώ: είσαι ένας άνθρωπος που έχει το δικαίωμα να ποθεί ένα παιδί;

Είσαι ο νικηφόρος, ο κυρίαρχος του εαυτού σου, ο αφέντης των αισθήσεών σου, ο κύριος των αρετών σου; Αυτό σε ρωτώ.

Ή μήπως είναι το ζώο και η ζωική ανάγκη που μιλούν μέσα στην επιθυμία σου; Ή μήπως η μοναξιά ή η διχόνοια με τον εαυτό σου;

Θέλω η νίκη σου και η ελευθερία σου να λαχταρούν ένα παιδί. Ζωντανά μνημεία πρέπει να χτίσεις για τη νίκη και την απελευθέρωσή σου.

Πρέπει να χτίσεις πάνω από τον εαυτό σου. Πρώτα όμως πρέπει να είσαι χτισμένος εσύ ο ίδιος, ορθογωνισμένος σε σώμα και Ψυχή.

Δεν πρέπει μόνο να φυτεύεις τον εαυτό σου, αλλά και να φυτεύεις κάτι ανώτερο από σένα. Ας σε βοηθήσει σ' αυτό ο κήπος του γάμου!

Ένα ανώτερο σώμα πρέπει να δημιουργήσεις, μια πρώτη κίνηση, έναν τροχό που να κυλά μόνος του – έναν δημιουργό πρέπει να δημιουργήσεις.

Γάμος: έτσι ονομάζω εγώ τη θέληση των δύο να δημιουργήσουν το ένα, που είναι περισσότερο απ' αυτούς που το δημιούργησαν. Αμοιβαίο σεβασμό ονομάζω τον γάμο εκείνων που θέλουν μια θέληση. Αυτό ας είναι το νόημα και η αλήθεια του γάμου σου.

Αυτό όμως που οι υπερβολικά πολυάριθμοι, αυτοί οι περιττοί, ονομάζουν γάμο - αχ, πώς το ονομάζω εγώ;

Αχ, αυτή η φτώχεια της Ψυχής για δύο! Αχ, αυτή η βρομιά της ψυχής για δύο! Αχ, αυτό το αξιοδάκρυτο βόλεμα για δύο!

Όλα αυτά τα ονομάζουν γάμο και λένε πως οι γάμοι τους συνάφθηκαν στον ουρανό.

Εμένα όμως δεν μου αρέσει αυτός ο ουρανός των περιττών!

Όχι, δεν μου αρέσουν αυτά τα ζώα που πιάστηκαν στα ουράνια δίχτυα!

Μακριά από μένα ας μείνει κι ο θεός που έρχεται κουτσαίνοντας για να ευλογήσει αυτό που καθόλου δεν ένωσε!

Μη γελάτε με τέτοιους γάμους! Ποιο παιδί δεν θα είχε λόγους να κλαίει για τους γονείς του;

Άξιος μου φάνηκε αυτός ο άντρας και ώριμος για το νόημα της γης: όταν όμως είδα τη γυναίκα του, η γη μου φάνηκε τρελοκομείο.

Ναι, θα ήθελα να κλονίζεται από σπασμούς η γη, όταν ζευγαρώνουν ένας άγιος και ένα κουτορνίθι.

Τούτος εδώ ξεκίνησε σαν ήρωας για να βρει αλήθειες και στο τέλος έπιασε ένα μικρό στολισμένο Ψέμα. Το ονόμασε γάμο του.

Εκείνος ο άλλος ήταν επιφυλακτικός στις συναναστροφές του και προσεκτικός στις επιλογές του. Ξαφνικά όμως χάλασε για πάντα τις παρέες του: το ονόμασε αυτό γάμο του.

Εκείνος εκεί έψαχνε να βρει μια υπηρέτρια με τις αρετές ενός αγγέλου. Ξαφνικά όμως έγινε η υπηρέτρια μιας γυναίκας, και τώρα είναι, κι από πάνω, ανάγκη να γίνει αυτός άγγελος.

Προσεκτικούς βρήκα τώρα όλους τους αγοραστές, και όλοι έχουν πανούργα μάτια. Και ο πιο πανούργος όμως αγοράζει τη γυναίκα του στα τυφλά.

Πολλές βραχύχρονες τρέλες - αυτό ονομάζεται σ' εσάς έρωτας. Και ο γάμος σας βάζει τέλος σε πολλές βραχύχρονες τρέλες, σαν μια μακρόχρονη βλακεία.

Η αγάπη σας για τη γυναίκα και η αγάπη της γυναίκας για τον άντρα: αχ, να μην ήταν συμπόνια για καλυμμένους και υποφέροντες θεούς! Τις περισσότερες φορές όμως, δεν υπάρχουν παρά δύο ζώα που μαντεύουν το ένα το άλλο.

Ακόμη όμως και η καλύτερη αγάπη σας δεν είναι παρά ένα εκστατικό σύμβολο και μια επώδυνη πυράκτωση.

Είναι ένας πυρσός, που πρέπει να σας δείχνει με το φως του υψηλότερους δρόμους.

Πρέπει κάποτε να αγαπήσετε πέρα από τον εαυτό σας! Μάθετε λοιπόν πρώτα να αγαπάτε! Και γι' αυτό πρέπει να πιείτε το πικρό ποτήρι της αγάπης σας.

Πίκρα υπάρχει στο ποτήρι ακόμη και της καλύτερης αγάπης: έτσι φτιάχνει αυτή την λαχτάρα για τον υπεράνθρωπο, έτσι σου προκαλεί δίψα, εσένα δημιουργέ!

Δίψα του δημιουργού, βέλος και λαχτάρα για τον υπεράνθρωπο: μίλα, αδελφέ μου, είναι αυτό η θέλησή σου για γάμο;

Άγια είναι για μένα μια τέτοια θέληση κι ένας τέτοιος γάμος.»

Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα.

Έκκληση ουσιαστικής ελευθερίας

Η δράση είναι η κινητήριος δύναμη της ύπαρξης! Για να υπάρξει ένα αστέρι, πρέπει να έρθει αντιμέτωπο με τους νόμους της φύσης. Με τον ίδιο τρόπο και ο άνθρωπος, αν θέλει πραγματικά να απελευθερωθεί από όσα του δημιουργούν τα κάγκελα της μη ύπαρξης, πρέπει να πάρει τη ζωή στα χέρια του, και να αποτινάξει τα δεσμά της μίζερης και ταχυθάνατης επιβίωσης! Ζούμε χωρίς να κατανοούμε το γιατί. Καταναλώνουμε προϊόντα που δεν μας χρειάζονται, όπως την ίδια μας την ύπαρξη, την οποία την αντιλαμβανόμαστε μονάχα τη στιγμή του θανάτου. Εκείνη τη στιγμή το μόνο που μαθαίνουμε είναι πως δεν ζήσαμε! Αλλά ο θάνατος δεν είναι τίποτε μπροστά στο καθημερινό μαρτύριο του αγώνα, για να κατορθώσουμε να αποκτήσουμε μερικά χρήματα. Το σύστημα, μας έχει δημιουργήσει ανύπαρκτες ανάγκες, τις οποίες πληρώνουμε ακριβά, με μόνο αποτέλεσμα την μακροχρόνια επιβίωσή του. Οι ίδιοι επιτρέπουμε την ύπαρξη της ανοησίας, είμαστε συνένοχοι για το μαρτύριο των επόμενων γενεών. Δεν παίρνουμε καμία ευθύνη, μονάχα κλαψουρίζουμε μπροστά σε εικόνες, και διασκεδάζουμε την ανημποριά μας με βραδινές εξόδους, και άλλους τρόπους οι οποίοι μας αφήνουν στην ίδια τραγική κατάσταση, ανυπαρξίας και ψεύδους. Δημιουργούμε οικογένειες από σωματική ανάγκη και μόνο. Μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, σε ένα σύστημα που δεν επιτρέπει την ανάπτυξη της νοημοσύνης. Αγωνιούμε για πτυχία, εξειδίκευση και κύρος, σε μια διεφθαρμένη και νεκρή κοινωνία, γεμάτη αγωνίες και αρρώστια. Όχι! Δεν επιθυμώ έναν κόσμο ο οποίος να είναι μόνο συνετός και καταρτισμένος, επιθυμώ έναν κόσμο όπου στον καθένα θα έχει αναπτυχθεί η θέληση για την κατανόηση της μοναδικότητας του. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα περιοριστούν σημαντικά οι ακρότητες της ανθρώπινης φύσης. Δεν πιστεύω σε τίποτα πια! Ούτε και ελπίζω στην αλλαγή της συμπεριφοράς των ανθρώπων. Θα εκτιμούσα όμως την προσπάθεια για την δημιουργία μιας καλύτερης πραγματικότητας, σχετικά με της υπάρχουσας, η οποία μας ωθεί στην ονειροπόληση ή στη βία. Πρέπει να πάψουμε πλέον να στηριζόμαστε στις θεωρίες, χρειαζόμαστε πράξεις! Αρκετοί σοφοί υπήρξαν, τους οποίους εκτιμώ, αλλά δεν σημαίνει πως πρέπει να ακολουθήσουμε τη διδασκαλία τους, διότι υπάρχει η παγίδα να γίνουμε φθηνά αντίγραφα τους. Δυστυχώς δίνουμε περισσότερη σημασία στο δάσκαλο, παρά στα λόγια του. Και επαναπαυόμαστε με την θεωρία, ενώ δεν πράττουμε ούτε τα ελάχιστα. Δεν χρειαζόμαστε κανέναν σκοπό, χρειαζόμαστε αγάπη! Αλλά την αγάπη την αντιλαμβανόμαστε, μέσω του Εγώ μας, ως κτήμα μας, ποτέ ως απόδειξη της ολοκλήρωσης μας ως ανθρώπινα όντα! Η τραγική αλήθεια της ζωής, είναι το ξόδεμα του ελάχιστου χρόνου μας, σε ασχολίες οι οποίες μας γεννούν την αρρώστια. Το παιδί που υπήρξαμε κάποτε ήταν ένα παιδί που ποτέ δεν έπαιξε στις αλάνες, παρά μονάχα καθηλώθηκε μπροστά από την τηλεόραση ή στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του, άπραγο, ανήμπορο, υπάκουο και εγκλωβισμένο ανάμεσα στην φαντασία και τον θάνατο. Χωρίς δική του βούληση, δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσει εαυτό, παρά μονάχα μια λερή προσωπικότητα, την οποία θα περιποιείται σε όλη του τη ζωή, για να μην ξεχαστεί η υπόσταση του στην κοινωνία.

Σας ανέχομαι… από πάντα!

Σας παρακολουθώ κάθε μέρα! Δίχως να το θέλω, μπαίνετε μπροστά στη ζωή μου, με την πρόφαση πως σας έδωσα το δικαίωμα να παρεμβαίνετε σε αυτή! Σε ότι κάνω, ότι πω, ότι σκεφτώ, σας έχω πάντα δίπλα μου, μαζί μου σαν κακό σπυρί! Όποτε προσπαθώ να σας απομακρύνω από εμένα, εσείς βρίσκετε τον τρόπο να με κάνετε να νοιώθω ενοχές! Πότε πότε, καταφέρνω για λίγο να ζήσω χωρίς εσάς. Αλλά με κάθε αθέλητη επιστροφή μου, σας βρίσκω περισσότερο δυναμωμένους, με επιχειρήματα που πείθουν, με κακοήθεια δήθεν φιλική. Θέλετε να καταστρέψετε ότι πιο πολύτιμο κατάφερα να αποκτήσω στη ζωή μου… Τον εαυτό μου! Θέλετε να με πείσετε πως θα πεθάνω αν δεν ανήκω σε μια ακόμη δουλική ομάδα, που αδυνατεί να πάρει οποιαδήποτε απόφαση, χωρίς πρώτα να ρωτήσει, το κάθε απόβρασμα που έχει μάθει να σέβεται από φόβο και μόνο! Η κοινωνία σας, είναι ένα συνονθύλευμα από πρόσωπα χωρίς χαρακτηριστικά, από κορμιά χωρίς ψυχή! Η μοναδική ικανότητά σας, είναι το μίσος που φωλιάζει με τη βία, μέσα σε κάθε ανθρώπινο κορμί… Κτήνη! Αντιστέκομαι ακόμα… όμως για πόσο χρόνο θα μπορώ να ζω με τον φόβο που μου δημιουργήσατε; Ξέρετε ποιες ενοχές να φορτώνετε, αυτό το αβάσταχτο βάρος, σε εκείνον που θέλει να Υπάρχει! Τον απειλείτε, και τελικά τον συντρίβετε, κάτω από λάσπη γεμάτη από το περιεχόμενο των οχετών σας! Βρίσκεστε παντού! Σε κάθε ανάγκη που δημιούργησε η δουλική σας παιδεία. Στην οικογένεια, στο σχολείο, στη δουλειά… κυριολεκτικά παντού! Θέλετε να πιστέψω στο Θεό σας, να γίνω φίλος με το αφεντικό σας, να περπατάω σαν ζωντανός νεκρός, πιωμένος από τα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης σας, ζαλισμένος από τις άχρηστες πληροφορίες σας, μουδιασμένος από την ανημποριά και το τίποτα, να βυθίζομαι σε σκέψεις που δεν κάνω, να απορροφώμαι από την πεζότητα και την ανυπαρξία των περιστασιακών φιλικών και ερωτικών σας σχέσεων, των τηλεοπτικών προγραμμάτων, των πολιτικών κομμάτων, και των αγώνων ποδοσφαίρου! Ζείτε την εφήμερη ζωή σας, από υποχρέωση και μόνο! Δεν μπορείτε να κατανοήσετε το νόημα που έχει η δημιουργία ενός παιδικού κάστρου πάνω στην καλοκαιρινή άμμο! Χλευάζετε οτιδήποτε δεν καταλαβαίνετε… δηλαδή σχεδόν τα πάντα! Και το αίτιο δεν είναι πως πάσχετε από ηλιθιότητα, αλλά από αδράνεια! Πιείτε τον καφέ σας το πρωί, σας περιμένει ακόμη ένα 24ωρο χρονικό διάστημα, που αποκαλείτε ημέρα, μια ταπεινωτική αποβλάκωση, γεμάτη άγχος και αργό θάνατο! Δεν δέχεστε οποιονδήποτε σας θυμίζει την αχρηστία σας! Ξέρετε πώς να βλασφημείτε ενάντια των δημιουργικών φύσεων! Τους αποκαλείτε κουλτουριάρηδες, φιλόσοφους, απομονωμένους, τρελούς κλπ. Δεν ντρέπεστε να ξεστομίζετε από τα δύσοσμα στόματά σας, τέτοιους χαρακτηρισμούς;! Αλλά ξέρω πολύ καλά την αιτία των σφοδρών επιθέσεων σας. Προέρχεται από τον φόβο της ζωής! Μου λέτε πως δεν είμαι καλός σε τίποτα! Στην ουσία όμως χαίρομαι που δεν είμαι καλός σε όλα! Αξιοποιώ τις δυνατότητες μου, σε αντίθεση με εσάς που δεν είστε σε θέση να γνωρίζετε τον προορισμό σας! Είμαι έτοιμος να δεχθώ ένα τέλος αντάξιο της δικής μου Ζωής! Και όχι, δεν είναι ο εγωκεντρισμός μου που παρεμβαίνει, ώστε να κάνω τέτοιου είδους δηλώσεις, αλλά η τιμιότητά μου και η επιμονή μου για τη δικαίωση της ζωής!

Δηλώσεις του Henry Alfred Kissinger

O κάθε λαός έχει τους ηγέτες που του αξίζουν!

"Ο λαός των Γκρεκών είναι αναρχικός και δύσκολος να τιθασευθή. Γι' αυτό πρέπει να τον χτυπήσουμε βαθιά στις πολιτιστικές του ρίζες. Τότε ίσως αναγκασθή να συμμορφωθή. Εννοώ να πλήξουμε τη γλώσσα του, την θρησκεία του, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε την δυνατότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει, ώστε να μην μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή την νευραλγική περιοχή στρατηγικής σημασίας για μας.

Die Welle στη ΝΕΡΙΤ, και η προπαγάνδα συνεχίζεται!

Λίγες μόνο ημέρες από τις τελευταίες εκλογές, και έπειτα από την προβολή της ταινίας ‘’V For Vendetta’’, η ΝΕΡΙΤ πρόβαλε χθες το βράδυ την ταινία γερμανικής παραγωγής ‘’Die Welle’’ στην οποία παρουσιάζεται το πολιτικό σύστημα του φασισμού και οι επιπτώσεις του, σε μια τάξη ενός λυκείου, με ‘’Fuhrer’’ έναν καθηγητή της τάξης, ο οποίος παρεμπιπτόντως είναι λάτρης της Punk και πρώην αριστερός – αναρχικός ιδεαλιστής! Το κακό της όλης υπόθεσης, δεν είναι η προβολή της συγκεκριμένης ταινίας, η οποία είναι καταπληκτική και περνάει μάλιστα πολλά μηνύματα, ενώ παράλληλα παρουσιάζει με απλοϊκό τρόπο, το σύστημα του φασισμού, το πώς επηρεάζει τις μάζες, και το πόσο εύκολα μπορεί να εισβάλει μέσα σε νεανικά κυρίως μυαλά, αλλά η περίοδος που προβάλλεται! Στην ελληνική πολιτικοκοινωνική πραγματικότητα, που η κυβέρνηση απειλεί τις μάζες, και δια μέσω του φόβου κινεί τα νήματα της χειραγώγησης της, χρησιμοποίησε στην περίοδο της οικονομικής κρίσης, όλα τα μέσα για να καταφέρει τους άθλιους σκοπούς της. Η ίδια χρησιμοποίησε τα ΜΜΕ για την προβολή και την άνοδο της Χρυσής Αυγής, και ύστερα από την δολοφονία του Φύσσα, προσπαθεί να την κρίνει παράνομη, ώστε να βγει εκτός νόμου, και να απομακρυνθεί από το Ελληνικό Κοινοβούλιο. Βέβαια αυτό δεν το κάνει για την προστασία των πολιτών της, κάθε άλλο! Αλλά για να αυξήσει τα ποσοστά της που έχουν αρχίσει να μειώνονται τόσο, ώστε φοβούνται την άνοδο της αριστεράς για πρώτη φορά στην χώρα! Μάταια όμως! Στις τελευταίες εκλογές το φασιστικό κόμμα, αύξησε τα ποσοστά του, αποδεικνύοντας πως η αμορφωσιά του λαού, βρίσκεται σε ανησυχητικά αυξημένο επίπεδο. Η Χρυσή Αυγή όπως φαίνεται ξέφυγε από τον έλεγχο του κράτους, και το κράτος πανικόβλητο προσπαθεί να μαζέψει τα σπασμένα, κάνοντας διαρκώς προπαγάνδα με όλα τα μέσα εναντίον της αυτή τη φορά. Είναι όμως αργά πια! Το μόνο που καταφέρνουν είναι το να αυξάνουν τα ποσοστά της, επειδή οι ανόητοι πολίτες εκλαμβάνουν την εκστρατεία εναντίον της, ως απόδειξη πως η Χρυσή Αυγή είναι όντως κατά του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος, που κατέστρεψε τη χώρα, και φτώχυνε τους πολίτες σε ανησυχητικό βαθμό. Με τα ποσοστά που πήρε στις εκλογές, επιβεβαιώνεται η διχόνοια του λαού, που προσπαθεί να επιβιώσει και να αντιδράσει με κάθε μέσο! Εν έτη 2014, ο φασισμός απλώνεται πάνω από την Ευρώπη, ως απειλητικό φάντασμα, που δίνει στον καπιταλισμό το δικαίωμα να εξευτελίζει τον εργαζόμενο, εξαφανίζοντας παράλληλα την μικρομεσαία τάξη. Ο καπιταλισμός χρειάζεται μόνο δύο τάξεις, τους πολλούς φτωχούς, ως έρμαια των ορέξεων των λίγων πλούσιων, όπως και ο φασισμός φυσικά. Ο φασισμός ενώ εμφανίζεται ως υπέρμαχος του λαού, στην πραγματικότητα θέλει να δημιουργήσει όμοιες μάζες, εύκολα εκμεταλλευόμενες με την πρόφαση της ισότητας, από τους επιχειρηματίες, βιομηχάνους και άλλους που πάντα συνεργαζόντουσαν με το κράτος για δικό τους όφελος και μόνο. Είναι λυπηρό να επαναλαμβάνεται η ιστορία, επειδή δεν διδάσκεται όπως θα έπρεπε!

Ο ‘’V’’ και οι εκλογές!

Έφθασε λοιπόν και η τελική αναμέτρηση των πολιτικών κομμάτων. Στη δεύτερη εβδομάδα των εκλογών, καλούνται οι πολίτες της χώρας να δείξουν συνέπεια και ωριμότητα, και να προσέλθουν στην κάλπη, ώστε να ασκήσουν το πολιτικό τους δικαίωμα, και να επαληθεύσουν το δημοκρατικό πολίτευμα της χώρας, επιλέγοντας όσους δημότες ή περιφερειάρχες δεν κατόρθωσαν να εκλεγούν από τον πρώτο γύρο, ενώ έφθασε και η ώρα των Ευρωεκλογών, όπου θα πρέπει να εκλεγούν τα κόμματα και οι βουλευτές, που θα εκπροσωπήσουν την Ελλάδα και τον Ελληνικό λαό στην Ευρωβουλή, αυτή την κρίσιμη εποχή της αβεβαιότητας και της ανασφάλειας… Αηδίες! Αφιερώνω με ιδιαίτερη αγάπη στο πολιτικό μας σύστημα, το τραγούδι ‘’Propaganda’’ από τους ‘’Theater of Hate’’, ενώ παρακολουθώ μόλις μια ημέρα πριν την τελική αναμέτρηση, την καταπληκτική ταινία ‘’V for Vendetta’’ ύστερα από σύντομο ζάπινγκ στο χαζοκούτι, το οποίο απέδειξε τις τελευταίες δύο εβδομάδες τον πρωταρχικό του ρόλο, μέσα στο υπάρχον πολιτικό σύστημα. Σκεπτόμενος το γιατί προβάλλεται αυτή η ταινία σε περίοδο εκλογών, και μάλιστα το βράδυ της προτελευταίας ημέρας πριν την προσέλευση του λαού στα εκλογικά τμήματα, κατέληξα σε δύο συμπεράσματα. Αν ήμουν αφελής άνθρωπος, θα μπορούσα να πιστέψω πως είναι ένα εντελώς τυχαίο γεγονός, όμως δεν πείθομαι εύκολα για αυτό! Πρόκειται για μία ταινία που προβάλλει δύο πολιτικά συστήματα, τα οποία βρίσκονται σε έξαρση όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Ο καγκελάριος της ταινίας, εκφράζει τον φασισμό και την τρομοκρατία, ο παρουσιαζόμενος ως τρομοκράτης, την οργή του κόσμου, και την βίαιη και δικαιολογημένη αντίδρασή του κατά του ολοκληρωτικού καθεστώτος. Στην Ελληνική πραγματικότητα η Χρυσή Αυγή γνωρίζει ακόμη άνθιση, παρά την επιβεβαίωση της άθλιας πραγματικότητας της, και η κυβέρνηση την χειραγώγηση του λαού μέσω της πολιτισμικής τρομοκρατίας, με απειλές περί εξόδου από το ευρώ αν δεν τους ψηφίσουμε, και πως ευθύνονται για την καλή και σταθερή πορεία της χώρας!!! Κι όμως αυτό το πολιτικό σύστημα, ζητά με αναπάντεχη θρασύτητα την στήριξή μας, ταΐζοντας μας με ψίχουλα, και τάζοντας μας τις ίδιες υποσχέσεις με τις εκλογές του 2012, ενώ γίνεται όλο και πιο φανερό, πως θα προκαλέσουν τις βουλευτικές εκλογές, χάρη στις πολιτικές διαφημίσεις που έχουν κατακλίσει τα κανάλια σε απίστευτο ρυθμό συχνότητας, ενώ επιβεβαιώνουν την προπαγάνδα των κομμάτων για την χειραγώγηση των μαζών. Ο λαός όταν γίνεται μάζα είναι αδύναμος, πρέπει να έχει βούληση η οποία γεννά την πρωτοβουλία, που είναι το άνθος της πραγματικής ελευθερίας! Αλλά για να έχει ουσιαστική ελευθερία ο λαός, πρέπει πάνω από όλα να έχει ελευθερία το άτομο, που σημαίνει πως πρέπει να προσπαθήσει ατομικά χωρίς καμία παρεμβολή, για να αποκτήσει πρώτα εαυτό, που σημαίνει κρίση δίχως καμία επιρροή από κανέναν, παρά μόνο συμπεράσματα από τη δική του εμπειρία και γνώση. Πέρα από τις φιλοσοφικές όμως επεκτάσεις, για την εξήγηση της αξίας της ουσιαστικής ελευθερίας, θα ήθελα να κάνω και ορισμένα σχόλια για την Χρυσή Αυγή και για το που οφείλεται η σταθερή αύξηση των ποσοστών της. Έχω μιλήσει με ορισμένους ανθρώπους που είναι ψηφοφόροι του απεχθέστερου αυτού κόμματος. Τα συμπεράσματα μου; Πρόκειται για αμόρφωτους ανθρώπους, φανατικούς οπαδούς του ποδοσφαίρου, χωρίς καμία γνώση της ιστορίας, με αρχαίες αντιλήψεις της κοινωνίας, που ουδεμία σχέση έχουν με την σημερινή πραγματικότητα, και συντηρητισμό τον οποίο κληρονόμησαν από το οικογενειακό τους περιβάλλον, στο οποίο περιλαμβάνεται και η αντίληψή τους για τη θρησκεία και το Θεό. Την παιδεία τη διδάχθηκαν αποκλειστικά μέσα από την οικογένεια τους, διότι το εκπαιδευτικό σύστημα αδυνατεί να δημιουργήσει ανθρώπους με δική τους βούληση, και αναπαράγει αντίγραφα που η κοινωνία αυτού του επιπέδου τα έχει ανάγκη, για την μακρόχρονη επιβίωσή της. Λογικό είναι λοιπόν, κόμματα όπως η Χρυσή Αυγή, να ευδοκιμούν και να επιβιώνουν, χάρη στην ανεπάρκεια της θέλησης για ζωή! Τέλος θα ήθελα να σημειώσω, πως ενώ έχω εκφράσει την δυσαρέσκεια μου για το πολιτικό σύστημα, και πως έχω δηλώσει αρκετές φορές τη γνώμη μου για τις εκλογές, και έχω κάνει ακόμη και αποχή με την πρόφαση της διαμαρτυρίας, παρόλα αυτά αύριο θα πάω να ψηφίσω, όπως έκανα και την περασμένη Κυριακή, διότι όσο μεγαλύτερα ποσοστά αποχής υπάρχουν, τόσο μεγαλύτερα ποσοστά θα παίρνει η Χρυσή Αυγή! Και μην ξεχνάμε πως δεν πρέπει να στηρίξουμε για κανένα λόγο, το υπάρχον πολιτικό σύστημα, εφόσον έχει αποδείξει την μη φερεγγυότητα του. Υπάρχουν άλλωστε δεκάδες μικρά πολιτικά κόμματα, που ζητούν την ψήφο μας, και ίσως κάποιο από αυτά να ταυτίζεται με την πολιτική και κοινωνική μας γνώμη. 

Kalamaraki-Day: Να’ σαι καλά αφεντικό!

Είναι ένα θέμα που ήθελα να αναλύσω εδώ και καιρό, από τότε που πρωτοείδα εκείνη τη διαφήμιση, η οποία για εμένα ξεφτιλίζει τον εργαζόμενο, όσοι ακόμα δηλαδή έχουν το πλεονέκτημα σε αυτή τη χώρα, να είναι εργαζόμενοι και όχι δούλοι! Μόλις από την πρώτη φορά που παρακολούθησα τη διαφήμιση στην τηλεόραση, η εντύπωση που μου προκάλεσε ήταν απολύτως αρνητική. Δείχνει εργαζόμενους να τους συγκεντρώνει το ‘’αφεντικό’’ τους για μια σημαντική ανακοίνωση, στην οποία τρέμουν κυριολεκτικά να ακούσουν τα χειρότερα, ενώ κρέμονται από τα λόγια του, σαν σκιάχτρα από τη θηλιά της ανυπαρξίας τους. Αλλά προς το τέλος καταλήγει με τις επευφημίες των εργαζομένων, προς το ‘’αφεντικό’’ τους, επειδή τους πήγε σε μια… ταβέρνα! Η διαφήμιση αυτή προβάλλει τη δειλία των εργαζόμενων αυτού του τόπου, και την απόλυτη εξάρτησή τους από κάθε είδους τσογλάνια, για να το πω στα τουρκικά, τα οποία τείνουν να γίνουν μόδα από τους ηλίθιους τηλεθεατές! Μας δείχνει κατάμουτρα, την εξευτελιστική μας πραγματικότητα, της οποίας παρατείνεται η χρονική της διάρκεια, εξαιτίας της τραγικής μας δειλίας! Είναι λυπηρό να γίνεται αποδεκτή μια τέτοια διαφήμιση από το κοινό, σαν να μην συνέβη τίποτε, ενώ μάλιστα έχει πάρει τις διαστάσεις μιας ακόμη ανόητης μόδας.

Άλλη μια αιτία που με εκνεύρισε, ήταν πως παρουσιάζει τους εργαζόμενους με την καλή εικόνα μιας καλής παρέας που περνάει καλά και διασκεδάζει! Το απόλυτο ψέμα στους πολυπληθείς εργασιακούς χώρους! Πώς είναι δυνατόν να πηγαίνεις οπουδήποτε, και να περνάς μάλιστα καλά μαζί με τον τεμπέλη και τον ρουφιάνο; Και μην μου απαντήσει κάποιος, πως τόσες ώρες που δουλεύουν μαζί, τους ενώνει η κοινή τους εργασία και η κοινή τους προσπάθεια στη δουλειά! Ας γελάσω καλύτερα, παρά να βλασφημήσω! Σίγουρα υπάρχουν συμπάθειες σε έναν εργασιακό χώρο, αλλά και αντιπάθειες. Γνωρίζω πολύ καλά την κατάσταση που κυριαρχεί σε μια πολυπληθή επιχείρηση. Θα δώσω μόνο ένα-δύο παραδείγματα περιπτώσεων που συνέβησαν κάποτε στην επιχείρηση που εργάζομαι. Ο διευθυντής του καταστήματος, έπιασε τον προϊστάμενο και του απαγόρευσε να κάνει παρέα με τους εργάτες που είχε υπό την επιτήρηση του, επειδή δεν του έδινε πληροφορίες για το τι σχολιάζουν για τη δουλειά. όταν βρίσκονται εκτός του χώρου εργασίας! Ή γίνεσαι ρουφιάνος ή καλύτερα να κόψεις παρτίδες μαζί τους δηλαδή! Ευτυχώς όμως ο συγκεκριμένος προϊστάμενος δεν ήταν μόνο εργατικός αλλά και τίμιος, και προειδοποίησε τους εργάτες για το τι συνέβη, ώστε να τους προφυλάξει από την κακοήθεια του βδελυρού διευθυντή! Σε ένα άλλο κατάστημα της εταιρίας, ένα άλλος διευθυντής, έκανε αισχρή παρατήρηση σε έναν βοηθό προϊσταμένου, εξαιτίας των υποχρεώσεων που του δημιουργήθηκαν από την συγκατοίκηση του μαζί με μια κοπέλα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί πλέον να κάνει ορισμένες από τις υπερωρίες που του ζητούσαν. Τι του είπε; <<Καλά ρε συ, θες να πετάξεις την καριέρα σου επειδή βρήκες μουνί να γαμήσεις;>>

Θα ήθελα σε αυτό το σημείο να υπογραμμίσω, πως αυτά τα γεγονότα συνέβησαν σε μια εταιρία στην οποία ο εργοδότης, είναι από τους τιμιότερους Έλληνες επιχειρηματίες, αλλά καθώς φαίνεται, αυτό δεν αρκεί ώστε να υπάρξει αξιοκρατία στο εργασιακό περιβάλλον, στο οποίο συνεχίζουν να επιβιώνουν ανδρείκελα, όπως οι παραπάνω υπάνθρωποι που περιέγραψα.

Θα μπορούσα να γράψω σελίδες ολόκληρες με παραδείγματα τέτοιου επιπέδου, τα οποία δικαιολογούν τη δυσαρέσκεια μου, για την κατάσταση που επικρατεί στους χώρους εργασίας, αλλά θα κουράσω χωρίς να είναι απαραίτητο. Θα ήθελα να τελειώσω με μια πρόταση. Να παραπονεθούμε και να απαιτήσουμε την απόσυρση της διαφήμισης, που παίζει με τη νοημοσύνη μας, με την πρόφαση πως είναι προσβλητική για τους συνάνθρωπους μας γενικότερα, και συγκεκριμένα για την αξιοπρέπεια του κάθε εργαζόμενου. Όποιος δηλαδή έχει ακόμη την τύχη να εργάζεται σε αυτή τη χώρα! Το να προβάλλονται τέτοια κακοήθη διαφημιστικά σποτ, τα οποία έχουν σκοπό να μας κάνουν να λατρέψουμε την ανημποριά και τη δειλία μας, μπροστά στις προκλήσεις της ζωής, είναι εξοργιστικό και κατακριτέο, όπως και η αλήθεια που κρύβεται πίσω από την εταιρία που την χρησιμοποιεί ως μια αντιδημοκρατική προπαγάνδα, που εξυμνεί τη δουλεία και προσπαθεί να τη δικαιολογήσει ως αναγκαία συνήθεια!

Παρά την εξέλιξη της πρότασης αυτής, η οποία μοιάζει κάπως ουτοπική ή για μερικούς εξωφρενική, μου αρκεί τουλάχιστον η κατανόηση των αναγνωστών.

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ: Το Φαινόμενο Salome

Το παρακάτω κείμενο προέρχεται από κάποιο άλλο ιστολόγιο, του οποίου η θεματολογία είναι αρκετά διαφορετική από του παρόντος.  Κατά την πρώτη ανάγνωση κάποιος αναγνώστης, θα έχει την εντύπωση πως κάτι δεν πάει καλά με την επιλογή αυτού του άσχετου κειμένου! Ένα ιστολόγιο γεμάτο με πολιτικά και κοινωνικά θέματα, δεν θα μπορούσε να φιλοξενεί ένα κείμενο αυτού του τύπου. Κι όμως! Όπως το σκέφτηκα, είναι το καταλληλότερο κείμενο που επέλεξα να αναδημοσιεύσω, από ένα άλλο κλειστό πλέον ιστολόγιο, σε αντίθεση με τη συνηθισμένη οργισμένη γραφή μου, κατά κάποιου γεγονότος το οποίο με ενόχλησε αρκετά. Αυτό το κείμενο είναι η απάντησή μου, κατά της γυναικείας κακοήθειας! Της άσχημης συμπεριφοράς, γεμάτη υπεροψία και ειρωνικό χλευασμό. Δυστυχώς οι περισσότεροι συνεργάτες μου στη δουλειά είναι γυναίκες! Με συγχωρείτε, αλλά πρόκειται να διορθώσω αμέσως αυτόν τον χαρακτηρισμό μου, για να μην προσβάλω τις πραγματικές γυναίκες. Βασικά πρόκειται για ένα υποείδος της γυναικείας φύσης. Πρόκειται για τα κάκιστα αντίγραφα των σεβαστών γυναικών, τα οποία θα τα χαρακτήριζα ορθώς ως γυναικούλες! Ναι! Αυτή είναι η λέξη που τις πρέπει! Δεν μου επιτρέπεται να τα βάλω με όλες τις γυναίκες, διότι θα προσέβαλα τις άξιες γυναίκες που μπορούν να είναι πραγματικές μητέρες, σεβαστές αδερφές, και τρυφερές ερωμένες! Επίσης με την ιδιότητα του ποιητή, δεν μου επιτρέπεται να λάβω τον προσβλητικό για εμένα χαρακτηρισμό του μισογύνη, όντας γυναικολάτρης! Δεν θα μπω στον κόπο να περιγράψω το τι συνέβη εχθές και σήμερα στη δουλειά. Προτιμώ να παρουσιάσω ένα κείμενο, το οποίο αποδεικνύει την ομορφιά της γυναικείας φύσης, σε αντίθεση με εκείνα τα υποκατάστατα στα οποία απευθύνομαι! Παρακαλώ διαβάστε για μια από τις πιο υπέροχες γυναίκες του κόσμου την Lou Andreas-Salomé την οποία μεταξύ άλλων, ερωτεύτηκε και ο φιλόσοφος Friedrich Nietzsche!

Το κείμενο το έγραψε ο Κος Πάτροκλος Χατζηαλεξάνδρου, και φέρει τον τίτλο ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.

Ορίστε και η ηλεκτρονική διεύθυνση
http://www.peri-grafis.net/ergo.php?id=974

Αντιμετωπίζοντας ακόμη έναν ¨Ζαρατούστρα¨!

Λίγο καιρό έπειτα από την καταγγελία μου, ενός στελέχους με απρεπή συμπεριφορά, το οποίο όμως δεν περιλαμβάνεται στην εταιρία όπου δουλεύω, έφθασε κιόλας η στιγμή να περιγράψω ένα ακόμη περιστατικό που συνέβη μόλις εχθές στη δουλειά. Πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο που περιγράφω στο παλαιότερο κείμενο με τίτλο <<Κύριε διευθυντά… τα γαλόνια που τα βρήκατε>> το οποίο αυτή τη φορά τα έβαλε με εμένα τον ίδιο! Δεν θα περιαυτολογήσω όμως. Τους χαρακτηρισμούς εκείνου του κειμένου βρίσκω πως είναι περιττό να αραδιάσω ξανά, διότι θα ξοδέψω τις γραμμές αυτές, με λέξεις οι οποίες θα μπορούσαν να πουν κάτι διαφορετικό. Απλώς θα ήθελα να διευκρινίσω, πως με αφορμή ενός λάθους μου λόγω φόρτου εργασίας, η ειρωνεία αυτού του υποκειμένου, γίνηκε η αιτία να κατανοήσω, πως τελικά στη ζωή αυτή, πρέπει συνεχώς να αντιμετωπίζω κάποιον στο ανάστημα του Ζαρατούστρα, που δια στόματος Νίτσε μίλησε για τον υπεράνθρωπο ή Übermensch όπως είναι στη Γερμανική γλώσσα. Βεβαίως! Πώς αλλιώς! Όλοι οι ψωνισμένοι παρακατιανοί, δεν κάνουν ποτέ τους λάθη! Και μάλιστα όντας αλάνθαστοι, έχουν το δικαίωμα να ειρωνεύονται κιόλας, επειδή οι ίδιοι έχουν νοημοσύνη ζηλευτή, ανώτερη παιδεία, υψηλή μόρφωση, ηθική υπόσταση, ποιόν, προσωπικότητα, χαρακτήρα, διοικητικές ικανότητες κλπ! Αστειεύομαι φυσικά! Ποιός άνθρωπος με αυτά τα πολιτισμένα προσόντα, θα είχε το θράσος να προσβάλει συνεχώς και να περιφρονεί εργαζόμενους οι οποίοι είχαν την ατυχία να μην έχουν βύσμα; Γνωρίζω πολύ καλά πως αυτά τα προσόντα δεν αρκούν, για να κάνουν φανερό το επίπεδο κάποιου, αλλά πως μπορούν να περιορίσουν το κακό της συνύπαρξης μας με υπανθρώπους που αν υπήρχε ο Ζαρατούστρα του Νίτσε, θα άστραφτε και θα βρόνταγε, ξεστομίζοντας λέξεις όπως πίθηκος, πλέμπα, βόλεμα, και φράσεις όπως <<τι είναι ο πίθηκος μπροστά στον άνθρωπο>>, <<ο Θεός είναι νεκρός>> κλπ

(Συνεχίζεται)

Καταγγελία ανώτερου ιεραρχικά στελέχους Ελληνικής εταιρίας.

Από την αρχή της δημιουργίας αυτού του ιστολογίου, έκανα σαφές την πρόθεσή μου, για τη γνωστοποίηση πολιτικών και κοινωνικών γεγονότων, όπως και την ανάπτυξη της προσωπικής μου γνώμης, δίνοντας σημασία στην μη επιρροή, της νοοτροπίας του λαού όπου ανήκω. Ενώ ήμουν έτοιμος να αναπτύξω ακόμη ένα θέμα, για τα πολιτικά γεγονότα των τελευταίων τριών εβδομάδων, άξαφνα συνέβη κάτι που σκέφτηκα πως πρέπει να αναφέρω, διότι θεωρώ πως παρόλα όσα συμβαίνουν στη χώρα και τους ανθρώπους της, αυτή την περίοδο της τραπεζικής κατοχής, αυτό που είναι ακόμη σημαντικότερο, είναι η συμπεριφορά μας προς τους συνανθρώπους μας. Πρόκειται λοιπόν, για μια ακόμη καταγγελία, ανώτερου ιεραρχικά στελέχους, εταιρίας θαλάσσιων εργασιών, στην Ελευσίνα.

Παλαιότερα εξέφρασα τη δυσαρέσκειά μου, με καυστικό και οργισμένο λόγο, προς ορισμένα υπάνθρωπα υποκείμενα, όπου αναγκάζομαι να συνεργάζομαι μαζί τους. Αλλά θα ήταν απολύτως εγωιστικό, να εκφέρω τη γνώμη μου, η οποία διαμορφώθηκε από το δικό μου εργασιακό περιβάλλον και μόνο. Κι όμως! Μόλις την περασμένη εβδομάδα, αποδείχτηκε μπροστά στα έκπληκτα μάτια μου, το ποιος είναι ο πραγματικά υπαίτιος, της δημιουργίας ενός κόσμου, που πιστεύει πως η πιθηκίσια παιδεία και η απάνθρωπη ζωώδης εκμετάλλευση, είναι απαραίτητο συστατικό, της μέχρι τώρα επιβίωσης μας σε αυτό τον κόσμο. Με πιο απλά λόγια, όπως πολλοί πιστεύουν, επιβιώσαμε ως είδος, εξαιτίας των ελαττωμάτων μας, και όχι των προτερημάτων μας. Ας μην κουράσω άλλο όμως, και ας περιγράψω το περιστατικό.

Την περασμένη εβδομάδα βρέθηκα απεσταλμένος από τη δική μου εταιρία, για να δώσω μια παραγγελία, στην εταιρία όπου συνέβη το περιστατικό. Εκεί κάποιος, κατά πάσα πιθανότητα, με την ιδιότητα του διευθυντή, και με τσαμπουκά πεζοδρομίου, τα έβαλε με τους υπάλληλους του γραφείου, για κάποιο λάθος κατά τη γνώμη του, στην παραγγελία όπου είχε δοθεί, και μάλιστα ενός ασήμαντου λάθους! Δε δίστασε αυτό το κάθαρμα, να προσβάλει την ανθρώπινη υπόσταση των υπαλλήλων του, και ιδιαίτερα μιας νεαρής γυναίκας, υπό την απειλή πιθανής μελλοντικής απολύσεως, μπροστά μάλιστα σε έναν ξένο! Ο πορνόγερος-πενηντάρης, με το που είδε την παραγγελία, και αφού πρώτα όπως ήταν λογικό, ρώτησε τους υπαλλήλους του, ποιος παρήγγειλε το συγκεκριμένο προϊόν, έπειτα άρχισε να ξεστομίζει λόγια, στια οποία κανείς δεν αντέδρασε, ούτε καν με σοβαρό ύφος και ανθρώπινη αξιοπρέπεια! Βέβαια δεν αρνούμαι την απελπισία αυτών των ανθρώπων, μπροστά στην ανάγκη να έχουν μια δουλειά, τη στιγμή που οι άνεργοι πολίτες αυτής της χώρας, ίσως να ξεπερνάνε τα δύο εκατομμύρια! Και αυτός δεν είναι απλώς ένας ακόμη αριθμός, αλλά ανθρώπινες ζωές! Ανάμεσα σε διάφορα λόγια, κοιτάζοντας εκείνη τη νεαρή γυναίκα, αλλά απευθυνόμενος σε όλους τους υπαλλήλους, είπε λοιπόν και τα εξής:

<<Εδώ μέσα θέλω κανόνες και όχι αναρχία! Δεν θα κάνει ο καθένας ότι θέλει, αλλιώς έξω!>> δείχνοντας με μια απειλητική χειρονομία την εξώπορτα! Εγώ ενώ ήμουν έτοιμος να ξεστομίσω ως ξένος, ώστε να υπερασπίσω εκείνη τη γυναίκα, μια απάντηση προς αυτό το καθίκι, η λογική μου τελικά με συγκράτησε, και απλώς τον κοίταξα με ένα βλέμμα γεμάτο απέχθεια! Τα ανθρωπάκια απλώς συνέχισαν τη δουλειά τους, και η νεαρή γυναίκα μου έδωσε, φανερά ταραγμένη, τα χαρτιά μου για να φύγω, αφού πρώτα έριξα μια ματιά στην πόρτα του γραφείου, όπου καθόταν ο τσαμπουκαλής εκβιαστής, ενώ πήρα το δρόμο της επιστροφής, γεμάτος οργή και αγανάκτηση.

Τέλος θα ήθελα να αναφέρω και ορισμένες σκέψεις μου, οι οποίες θα αποτελούσαν και την απάντησή μου σε αυτό το κατακάθι της κοινωνίας!

Πρώτον Αμόρφωτο Πιθηκοειδές, η Αναρχία όπως και όλα τα πολιτικά συστήματα, έχει ΚΑ-ΝΟ-ΝΕΣ! Κάτι που εξαιτίας της ηλιθιότητάς σου αγνοείς πλήρως! Επίσης Αναρχία, σημαίνει Χωρίς Αρχή. Πρόκειται για ένα πολιτικό σύστημα χωρίς εξουσία, που δίνει σημασία στην αλληλεγγύη.

Δεύτερον Ζωντόβολο, κάνεις κατάχρηση της εξουσίας που σου παρέχει η θέση σου! Μοιάζεις με μπάτσο που φορώντας τη στολή, νομίζει πως μπορεί να κάνει ότι του γουστάρει! Είσαι κακοήθης, επειδή παίρνεις θάρρος από τη δειλία που δημιουργεί στους υπαλλήλους σου ο φόβος της ανεργίας, ώστε να δείξεις ανώτερος και μαγκάκι, κάτι που είμαι βέβαιος πως στερείσαι, εκτός του εργασιακού σου περιβάλλοντος. Ίσως ακόμα και μέσα στην ίδια την οικογένειά σου!

Και τρίτον, Αποτυχημένη Απόπειρα Αντισύλληψης, το παίζεις καμπόσος, και ζητάς διά μέσω του φόβου, να σου δείχνουν έναν υποκριτικό σεβασμό, επειδή είσαι ανάξιος να κερδίσεις το σεβασμό οποιουδήποτε! Με λιγότερη ανάλυση Απολειφάδι Ανθρώπινης Υπόληψης, αν οι άνθρωποι είχαν μια σαφή και αξιοπρεπή εικόνα για τον πραγματικό εαυτό τους, ποιος θα σε υπολόγιζε;

Δεν θα ήθελα να παραλείψω, πως μπορεί να δείχνω μια παιδική αφέλεια, μπροστά στην ασχήμια της ανθρώπινης φύσης. Αλλά στην ουσία οι σκέψεις μου διαμορφώθηκαν από την οργή μου, για την μη προσπάθεια των ανθρώπων, να γίνουν καλύτεροι από αυτό που έχουν μάθει πως είναι. Επίσης επισήμανα πως πρόκειται για Ελληνική εταιρία, γιατί έχουμε μάθει να κατηγορούμε μονάχα τους ξένους μετόχους-εκμεταλλευτές της καπιταλιστικής κοινωνίας μας, παραβλέποντας εσκεμμένα την πραγματικότητα της βαλκανικής-νεοελληνικής μας νοοτροπίας.

Σύλληψη βουλευτών και μελών της Χρυσής Αυγής... Η επόμενη ημέρα:

Η Ελληνική δικαιοσύνη σήκωσε επιτέλους το δημοκρατικό της κεφάλι, μπροστά στην απειλή του νεοφασιστικού μορφώματος, και δικαιώνει το θάνατο του Π. Φύσσα, του δολοφονημένου από το εξτρεμιστικό πολιτικό μίσος, του Γ. Ρουπακιά, ενός τυφλωμένου ακροδεξιού που δε δίστασε να αφαιρέσει τη ζωή ενός νέου, ενώ είναι οικογενειάρχης. 

     Ας σοβαρευτούμε επιτέλους! Μπορεί καλά να έκανε η Ελληνική δικαιοσύνη και να έπιασε επιτέλους αυτά τα καθάρματα, αλλά δυστυχώς η δημοκρατία στην κατεχόμενη χώρα μας, μοιάζει με άνοστο αστείο. Η Ελληνική δικαιοσύνη θα έπρεπε ήδη να έχει βάλει στη φυλακή τον πολιτικό-βιτρίνα Παπούλια, που άνοιξε τα σύνορα για τους Αλβανούς, και ξεκίνησε η λαθρομετανάστευση στη χώρα μας, μαζί και η αύξηση της εγκληματικότητας, τον δωσίλογο της κατοχής Μητσοτάκη, που σήμερα τον τιμούν για τον πολιτικό λόγο του, ενάντια στην πολιτική που ασκούσε ο Παπανδρέου, ο οποίος αύξανε κατά κόρων το χρέος της Ελλάδας, τον Εβραίο Σημίτη, που είπε το ευχαριστώ στους φονιάδες των λαών, τους πολιτικούς των Ηνωμένων Πολιτειών, το ζωντόβολο Πάγκαλο που έδωσε τον Οτσαλάν στους Τούρκους, και φάγαμε μαζί του το χρήμα της χώρας, τον δειλό Καραμανλή που λάκισε όταν κατάλαβε πως πάμε για πτώχευση, τον ΓΑΠ που παρέδωσε τη χώρα στο ΔΝΤ κλπ. Επίσης συνοπτικά θα ήθελα να αναφέρω ορισμένα γεγονότα, και για τα μικρότερα κόμματα, που δεν πρέπει να τα ξεχνάμε, διότι όλοι τους έχουν λερωμένη τη φωλιά τους! Όπως τον ξύλινο, άπραγο και χιλιοφορεμένο πολιτικό λόγο του ΚΚΕ, που έν έτη 2013 δοξάζει ακόμη τη μνήμη του πατερούλη Στάλιν, ενώ παράλληλα ευθύνεται και για την άνοδο της ανεργίας, τον πλούσιο εργατοπατέρα Αλαβάνο που πήρε τον Συνασπισμό του Κύρκου, και έκοψε ΣΥΡΙΖΑ την ιδεολογική του κατεύθυνση, κάνοντας ένα συνονθύλευμα από αριστερές έως ακροαριστερές απόψεις, και τέλος το άλλοτε ακροδεξιό κόμμα του Καρατζαφέρη, το ΛΑ.Ο.Σ., που η λάθος πολιτική του, έφερε σε άνοδο την άγνωστη στους πολλούς Χρυσή Αυγή.

     Τώρα τα κανάλια χαίρονται για την εξάρθρωση της εγκληματικής οργάνωσης, ενώ η προπαγάνδα αυτή τη φορά είναι κατά τους! Ποιοι είναι οι υπεύθυνοι για την άνοδο του ακροδεξιού κόμματος στη χώρα μας; Η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση, η φτώχεια, η ανέχεια στη βία των μπάτσων, -άς μην ξεχνάμε και τη δολοφονία του Αλέξη, ή τη δολοφονία των υπαλλήλων στη Marfin Bank- ενώ τα κανάλια διαφήμιζαν ουσιαστικά τα μέλη της Χρυσής Αυγής, μαθαίνοντας ακόμα για τα... ερωτικά τρίγωνα του Κασιδιάρη!!! Τα κανάλια μέχρι πρόσφατα αποκαλούσαν τη Χρυσή Αυγή, ως ένα εθνικιστικό κόμμα, ενώ τις τελευταίες ημέρες μετατράπηκε σε ακροδεξιό κόμμα! Το να ξυπνάει από τον χρόνια λήθαργό της, η δημοκρατική δικαιοσύνη μας, δεν διορθώνει τα πράγματα. Το να επιλέγει πρόσωπα και καταστάσεις δεν δικαιολογεί το πολίτευμά μας. Καιρός είναι λοιπόν ο λαός μας να δει πίσω από τα σίδερα και όλους τους προδότες που υποστήριζε τυφλά τόσα χρόνια, βολεμένος από τα καπιταλιστικά δολώματα της καριέρας, του δημόσιου τομέα, και της εύπεπτης συνολικά ζωής μας, μέσω των δανείων από τις τράπεζες, και των περιττών μας αναγκών. Βέβαια να μην ξεχάσουμε και τον κλάδο των δημοσιογράφων, όπου έπαιζε πάντα σημαντικότατο ρόλο, στη διαμόρφωση της πολιτικής και κοινωνικής αντίληψης του Έλληνα-Ραγιά!

     Επίσης θα ήθελα να αναφέρω και το πως προσωπικά δεν πιστεύω πως πιάστηκαν αυτά τα κατακάθια της Ελληνικής κοινωνίας, επειδή η Ελληνική δημοκρατία ένιωσε την απειλή του φασισμού και συνεπώς την ανασφάλεια των πολιτών της χώρας. Αλλά πως τους έπιασαν επειδή τους βόλευε! Η δολοφονία στάθηκε βέβαια η αφορμή, αλλά κάποια στιγμή θα τους έπιαναν, απλώς τους ήρθε κουτί πως όλα συνέβησαν πριν από τις δημοτικές εκλογές, στις οποίες οι Χρυσαυγίτες θα είχαν δεκάδες δημάρχους, με τη μεγαλύτερη απειλή για τα άλλα κόμματα, τον Κασιδιάρη ώς δήμαρχο της Αθήνας! Και επειδή στην πολιτική υπάρχει βρωμιά, δεν θα απέκλεια και το γεγονός της συμφωνημένης δολοφονίας, απο το κράτος και τους Χρυσαυγίτες! Γιατί; Μα ο λόγος είναι η ασχολία του κόσμου με τη δολοφονία και την εξάρθρωση της εγκληματικής οργάνωσης, και όχι με τον πρόσφατο ερχομό της Τρόικας και των νέων μέτρων! Όπως και την εσκεμμένη κάλυψη από τα κανάλια, του ανύπαρκτου πλεονάσματος που είχε αναγγείλει ο Σαμαράς (στα γαϊδούρια του!) και την αύξηση του χρέους!!!

Το τραγελαφικό γεγονός ήταν το ξαφνικό ξύπνημα των δημοκρατικών αξιών του Ν. Δένδια, <<ξέρετε, εκείνου που έκλεισε με απόλυτα φασιστικό τρόπο την ΕΡΤ!>> ο οποίος έκανε δηλώσεις κατά του νεοναζιστικού κόμματος, στις οποίες μεταξύ άλλων είπε και τα εξής:

<<Στην Ελλάδα δεν υπάρχει χώρος για εγκληματικές οργανώσεις που με το μανδύα του πολιτικού κόμματος επιχειρούν να αλώσουν τη ζωή της χώρας>> Ενώ εσείς με την εισχώρηση της χώρας στο ΔΝΤ το καταφέρατε με δημοκρατικό τρόπο!

«Από την πρώτη στιγμή που ανέλαβα τα καθήκοντά μου διακήρυξα στο Κοινοβούλιο ότι στην Ελλάδα δεν γίνονται ανεκτά τάγματα εφόδου>> Ενώ είναι περισσότερο ανεκτή η βία των ταγμάτων ασφαλείας-ΕΛ.ΑΣ.!

<<Η Ελληνική Δικαιοσύνη, όπως και η Ελληνική Αστυνομία, κινήθηκαν με ταχύτητα και με αποφασιστικότητα. Τους εκφράζω τη βαθιά ευγνωμοσύνη μου»

Αφού έκανε φανερή την ανικανότητα της και τη δειλία της, για να παρέμβει άμεσα τη νύχτα της δολοφονίας, και έπιασε τον δράστη αφού πρώτα είχε καταφέρει να καρφώσει το μαχαίρι του κατευθείαν στην καρδιά του Π. Φύσσα! Άσε που έκαναν με το ζόρι ηρωίδα εκείνη την όμορφη νεαρή αστυνομικό, ενώ λίγοι γνωρίζουν πως εκείνος που συνέλαβε τον δολοφόνο, δεν είχε το κατάλληλο παρουσιαστικό για να τον βραβεύσουν και να ποζάρει στα περιοδικά η φάτσα του! Επίσης ακόμη και πραγματικότητα να ήταν η σύλληψη του δολοφόνου από εκείνη, η Ελληνική Αστυνομία θα έπρεπε να ντρέπεται που θέλει να βραβεύσει έναν δικό της, ενώ είχε ήδη γίνει ο φόνος!

Αιματηρή Αυγή!

Μόλις προχθές δολοφονήθηκε ο πρώτος Έλληνας πολίτης, από ένα υπάνθρωπο μέλος του ακροδεξιού κόμματος. Μόλις 1 χρόνο και τρεις μήνες εντός του κοινοβουλίου, το ακροδεξιό κόμμα, έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο, θυμίζοντας στους μεγαλύτερους τα σκοτεινά χρόνια της χούντας των συνταγματαρχών. 50 χρόνια ύστερα από τη δολοφονία του Γρηγόριου Λαμπράκη, ενός πολιτικού προσώπου της αριστεράς, ο άτυχος συμπολίτης μας, ένας από εμάς, βρίσκεται νεκρός, από το μίσος του φασισμού. Ενός μίσους για οτιδήποτε ανθρώπινο! Ενός μίσους για οποιονδήποτε έχει αντίθετη γνώμη, από τους φανατικούς εκπροσώπους, του δολοφονικού κόμματος! Γνωρίζω ανθρώπους, στους οποίους ο άτυχος νέος, τους ήταν συμπαθής ακόμη και φίλος. Όλοι τους μονάχα καλά λόγια έχουν να πουν, για τον Παύλο Φύσσα, ενός ανθρώπου που του άρεσε η μουσική, και έκανε το λάθος να εκφράσει την πολιτική του γνώμη ελεύθερα, σε ένα κράτος όπου η δημοκρατία κινδυνεύει πλέον, όχι μόνο από τους προδότες που ευθύνονται για τις χιλιάδες αυτοκτονίες, εξαιτίας της απάτης της οικονομικής κρίσης, αλλά και από την επάνοδο του φασισμού, 40 χρόνια μετά. Όταν ορισμένοι τραμπούκοι-δολοφόνοι, δεν επιτρέπουν σε κάποιον να πει ελεύθερα τη γνώμη του, και ακόμη φθάνουν στο σημείο να του αφαιρέσουν τη ζωή, τότε αυτό σημαίνει πως το κοινωνικοπολιτικό πρόβλημα της χώρας φθάνει σε αδιέξοδο! Είδα τα πολιτικά κόμματα να προσπαθούν να εκμεταλλευτούν πολιτικά τη δολοφονία ενός ανθρώπου! Είδα τους δήθεν πιτσαιρικάδες-αναρχοαριστερούς, να φοράνε κράνη, και να κρατούν σωλήνες, ξύλα κλπ τη στιγμή που κατευθυνόντουσαν στην συγκέντρωση που γινότανε, στο σημείο της δολοφονίας του Παύλου, με πρόθεση να μην σεβαστούν τη μνήμη του! Είδα εξευτελισμένους ανώριμους οικογενειάρχες, να χαίρονται για το χαμό που θα γινόταν! Η πολιτική είναι το πιόνι της οργής του κόσμου! Ο συναισθηματικά φορτιμένος πολίτης, δεν σκέφτεται και ούτε πράττει ποτέ λογικά! Ντροπή σε εκείνους που θέλησαν να αμαυρώσουν τη μνήμη του άτυχου νέου! Ντροπή μας, που σκεφτόμαστε μονάχα για λογαριασμό μας!

          Θα ήθελα να κλείσω αυτό το κείμενο, περιγράφοντας ένα περιστατικό που συνέβη στο Πέραμα μέσα στο καλοκαίρι. Κάποιος διεστραμμένος οπαδός της χουντικής αυγής, βεβήλωσε το μνημείο που είχαν φτιάξει, οι φίλοι ενός κοριτσιού που σκοτώθηκε την πρωτοχρονιά, από αυτοκίνητο που την παρέσυρε, επάνω στη στροφή στα καζάνια, γράφοντας με μαύρο χρώμα, πάνω στην καρδιά που είναι ποτισμένη με τα λόγια αγάπης, των φίλων της, <<χρυσαυγίτες εύγε! οι Έλληνες μαζί σας!>>

Έλληνες, σταματήστε τους!!!

Υ.Γ. Προσοχή! Το μίσος των άκρων, δημιουργεί τον εμφύλιο! Πρέπει να τους αποδείξουμε πως δεν βρισκόμαστε στη μέση! Να ενωθούμε ως πολίτες αυτής της χώρας, ενάντια σε ότι επιθυμεί την συμφεροντολογική διαίρεσή μας! Τα λόγια μίσους του ΚΚΕ ενάντια στους δολοφόνους της ακροδεξιάς, όπως λόγια του Γ.Γ. του ΚΚΕ Δ.Κουτσούμπα: "Τσακίστε το φασισμό", και της βουλευτή του ΚΚΕ Λ.Κανέλλης: "Από το Πέραμα μέχρι το Κερατσίνι φασίστας δεν θα μείνει", κάνουν φανερές τις προθέσεις τους, να μας αποσυντονίσουν, στοχεύοντας στην συναισθηματική μας φόρτιση, με το να μας κάνουν να μην σκεφτόμαστε λογικά, δημιουργώντας ουσιαστικά έναν κατευθυνόμενο όχλο! Και οι δύο πλευρές είναι επικίνδυνες! Δεν αρκεί που τα μέλη του ΚΚΕ δεν φθάνουν στη δολοφονία, δεν με πείθουν για τις καλές τους προθέσεις ενάντια στον φασισμό! Ένα Σταλινικό ΚΚΕ είναι το ίδιο επικίνδυνο, με ένα Χιτλερικό νεοναζιστικό κόμμα!

Έκλεισε (και) η ΕΡΤ!

Τα συναισθήματά μου είναι ανάμικτα. Παρακολούθησα βήμα προς βήμα το ξαφνικό κλείσιμο της δημόσιας τηλεόρασης, το οποίο έγινε με απόλυτα φασιστικό τρόπο, αλλά συνεχίζω να διερωτώμαι, το τι έπρεπε να γίνει εφόσον υπήρχαν πολλοί εκεί μέσα όπου έπαιρναν υπέρογκα ποσά τα οποία δεν αντιστοιχούσαν στις πραγματικές υπηρεσίες τους. Επίσης αν γίνονταν σωστή κατανομή του πλούτου της ΕΡΤ, θα είχαν γίνει παραγωγές επιπέδου ξένης κρατικής τηλεόρασης, και όχι φτηνιάρικες εκπομπές όπως και ντοκιμαντέρ, που μας έκαναν να αναρωτιόμαστε το που πάνε τόσα χρήματα. Η δημοκρατική λύση θα ήταν να γίνει εξονυχιστική έρευνα, ώστε να απομακρυνθούν μόνο όσοι έκαναν κατάχρηση της δημόσιας περιουσίας. Η κυβέρνηση βρήκε όμως την ευκολότερη λύση… όπως πάντα! Η ΕΡΤ είναι αναμφίβολα κομμάτι της ιστορίας του τόπου μας, αλλά ας μας πιάσει ο πόνος επιτέλους, για τους χιλιάδες αυτόχειρες τα τελευταία χρόνια! Δεν έχω δει να γίνεται καμία συγκέντρωση διαμαρτυρίας, για εκείνους τους συνανθρώπους μας, που κινδυνεύει να μείνει η μνήμη τους στην αφάνεια, εξαιτίας της δικής μας αδιαφορίας!

Η οικονομική κρίση ξεκίνησε ως πολιτικό και καταλήγει ως κοινωνικό πρόβλημα! Όσοι έχουν την τύχη να εργάζονται ακόμα, τους έχουν κόψει τα πόδια από την ρίζα! Κάθε εργοδότης (αφεντικό!) μπορεί να κάνει ότι θέλει στον εργαζόμενο, και μάλιστα με την συναίνεση του ίδιου του κράτους! Όλα τα δικαιώματα που είχε ο εργάτης καταργήθηκαν απότομα, και έγινε μη αναστρέψιμη η επαναφορά τους. Όσοι είναι άνεργοι εξευτελίζονται σε δουλειές του ποδαριού, για ένα πενιχρό χαρτζιλίκι, και οι νεότεροι ή σπουδασμένοι, φεύγουν μετανάστες για να σωθούν από τη μίζερη ζωή που μας δημιούργησαν οι πολιτικάντηδες και οι τράπεζες. Κάτι πρέπει να γίνει! Ως πότε θα ανεχόμαστε την ζωή που μας δίνουν; Χρειαζόμαστε μια σπίθα και αυτή δεν είναι σίγουρα της ΕΡΤ! Ας νοιαστούμε επιτέλους για τους συνανθρώπους μας!

‘’Κύριε Διευθυντά’’! Τα γαλόνια που τα βρήκατε;

Πρέπει να έχετε μόνο εχθρούς που αξίζει να μισείτε, όχι όμως εχθρούς για να τους περιφρονείτε.
Friedrich Nietzsche

Ιδού η τραγική κατάληξη του ιδιωτικού τομέα! Ξεκινάμε από τη σταδιακή μείωση των μισθών, και καταλήγουμε στην μη παροχή των εορταστικών δώρων (η χαρά των ‘’αφεντικών’’) ώσπου αρκετοί από αυτούς προχωρούν ακόμη και στην νομιμοποιημένη πλέον αλλαγή της σύμβασης! Και όλα αυτά σύμφωνα με τις νέες κρατικές αποφάσεις, οι οποίες νομιμοποιούν την εξαθλίωση, για χάριν μιας ολοένα και πιο σύντομης, ολοένα και πιο εξευτελιστικής ζωής.

            Όλα αυτά όμως τα έχω πει και άλλοτε. Για να μην κουράσω θα περιοριστώ στη συνέχεια, να περιγράψω μια κατάσταση, η οποία φανερώνει τον εργατικό μεσαίωνα της εποχής μας.

            Για αρχή θα σας περιγράψω το πρόσωπο στο οποίο αναφέρομαι. Πενηντάρης με γκρίζα μαλλιά, με ταλέντο στην υποκριτική, και ο τρόπος ομιλίας του δεν ξεπερνάει το επίπεδο της ταβέρνας! Χωρίς με αυτό βέβαια να θέλω να θίξω τις ταβέρνες, όπου εξυπηρετούν την λαϊκή κοινωνικότητα, και δημιουργούν μια ευχάριστη διάθεση! Επίσης ο αργός βηματισμός του φανερώνει βαρυθυμία, και το μόνιμα τοποθετημένο στην μια τσέπη του παντελονιού χέρι του, διευθυντική επάρκεια! Ένας άνθρωπος ανίκανος για τις ευθύνες που έχει αναλάβει, χωρίς πτυχίο διοίκησης επιχειρήσεων, όπου του έχουν δώσει το δικαίωμα να ράβει και να ξηλώνει, οποιονδήποτε του σταθεί εμπόδιο στο ‘’όραμά’’ του! Αν του αντιμιλήσεις, αμέσως σε ‘’παίζει’’ στα δάχτυλα του μέσω της θέσης του, που του παρέχει η θρασύτητά του! Βλέπω αυτόν τον άνθρωπο μπροστά μου και απορώ, το πώς με αυτά τα λεκιασμένα δάχτυλα, μπορεί την ίδια ημέρα που προσβάλει την εργατικότητα και το φιλότιμο κάποιου συνετού εργαζόμενου, με το που επιστρέψει ξεκούραστος στο σπίτι του, να αγκαλιάζει τη γυναίκα του και τα παιδιά του, και απορώ για την ποιότητα της παιδείας που θα δώσει σε εκείνα, καθώς και για την ποιότητα του έρωτα που θα κάνει στη γυναίκα του! Αν και με αυτό το επίπεδο, μάλλον βιάζει τη γυναικούλα που πίστεψε στα λεφτά του, και χαλιναγωγεί τα παιδιά του.

Δυστυχώς έχω κάνει μια θλιβερή διαπίστωση. Πως αρκετές από τις γυναίκες, οι οποίες έχουν δεσμευτεί με ανθρώπους που έχουν μια ηγετική θέση στην εργατική ιεραρχία, είναι ανίκανες να διατυπώσουν σωστά μια φράση! Ενώ σε αρκετές από τις συνήθειες τους συμπεριλαμβάνεται η αθυροστομία και τα σεξουαλικά υπονοούμενα, με χιουμοριστική διάθεση, φανερώνοντας την ανικανότητά τους να ασχοληθούν με οτιδήποτε σέβεται το ανθρώπινο είδος. Τουτέστιν, οι γυναικούλες ταιριάζουν μονάχα με τα ανθρωπάκια!

Οι άνθρωποι όπως αυτός, θεωρούν τόσο δεδομένη και φυσιολογική την συμπεριφορά τους, ώστε αν κάποιος του κάνει παρατήρηση για την ανηθικότητά τους, αμέσως θα βρουν το θράσος να τον προσβάλουν κι από πάνω! Η κοινωνία πρέπει να βρει τρόπο, να απαλλαγεί δια παντός από αυτά τα ανθρώπινα σκουπίδια, που το μόνο που καταφέρνουν στον κόσμο είναι να του πιάνουν χώρο, και να μετατρέπουν το οξυγόνο σε διοξείδιο του άνθρακα!

            Αυτός ο άνθρωπος, είχε το θράσος να προσβάλει την εργατικότητα ενός φιλότιμου συνάδελφου. Ο συνάδελφος είχε την υπερηφάνεια και την αξιοπρέπεια να του δώσει την κατάλληλη απάντηση, η οποία μπροστά στα ανίκανα από την εθελοτυφλία μάτια του, έμοιαζε πως του αντιμίλησε. Η συνέχεια ήταν να διώξει από το πόστο τον συνάδελφο, και να τον μεταφέρει αλλού. Ο συνάδελφος βέβαια όντως εργατικός, δεν ενοχλήθηκε καθόλου, κάτι που φανερά ενόχλησε τον διευθυντή, ο οποίος προφανώς πίστεψε για μια στιγμή πως έχει να κάνει με κάποιο από τα ταπεινά και δουλικά τσιράκια του! Για ακόμη μια φορά ένας απλός εργάτης, με χαρτιά που κέρδισε με τις προσωπικές του θυσίες, γίνεται στην πραγματική ζωή, ο δούλος ενός αμόρφωτου, άξεστου, αναξιοπρεπή, ανειλικρινή, υποκριτή, ανήθικου, ανεπρόκοπου και ακάματου υπάνθρωπου, ο οποίος εξαιτίας των ‘’καλών’’ γνωριμιών του, έχει φροντίσει να ριζώσει στην θεσούλα του, χωρίς να έχει στην πραγματικότητα, καμία ικανότητα διαχείρισης του καταστήματος!

            Ποιος όμως του έδωσε τα ‘’γαλόνια’’ που φορά, και με αυτά έχει το δικαίωμα να προσβέλνει κλπ; Ο απλός λαϊκός ανθρωπάκος! Που η μόνη του λαχτάρα για τη ζωή, είναι η εξευτελιστική επιβίωση! Όταν σε κάποιον δεν μάθεις ποτέ πώς να σηκώνει το κεφάλι, μαθαίνει να δέχεται για πραγματικότητα ότι του πασάρουν! Η αλήθεια είναι πως ο άνθρωπος δεν είναι κατασκευασμένος για να δέχεται τη ζωή όπως είναι, αλλά προγραμματίζεται αργά και σταθερά μέσα από μια δουλική παιδεία, να δέχεται ότι δεν μπορεί να καταλάβει, χωρίς εξηγήσεις βέβαια, και να στερείται ότι δεν μπορεί να αποκτήσει!

            Ο εργατικός μεσαίωνας είναι ξανά ένα γεγονός, δυσάρεστης πραγματικότητας, και δεν μπορεί να ανατραπεί ξανά χωρίς ανθρώπους με όραμα, αυτοθυσία και υπερηφάνεια!