Κυριακή 5 Ιουλίου 2015
Σάββατο 4 Ιουλίου 2015
Σκέψεις για το αυριανό δημοψήφισμα
Η πιο κρίσιμη εβδομάδα της περιόδου της
μεταπολίτευσης στην Ελλάδα τελειώνει. Αύριο θα πρέπει να αποφασίσουμε οι
πολίτες της χώρας αυτής, με ένα ΝΑΙ ή ένα ΟΧΙ στην λιτότητα, των προηγούμενων
κυβερνήσεων, ιδιαίτερα των τελευταίων 5 ετών, που μας οδήγησαν στην οικονομική
καταστροφή, και στην ταπεινωτική οπισθοδρόμηση, της μεταπολεμικής Ελλάδας της
δεκαετίας του 1950. Είναι όμως το ερώτημα που τίθεται στον Ελληνικό λαό
ξεκάθαρό και φερέγγυο; Αμφιβάλω για την ειλικρίνεια και αυτής της κυβέρνησης,
παρόλη την στάση που έχει κρατήσει, αυτούς τους μόλις 5 μήνες της διακυβέρνησης
της χώρας, διότι πολλά έχουν δει τα μάτια μου, και πολλά έχουν ακούσει τα αυτιά
μου, από όλους τους πολιτικάντηδες που ψήφιζε ο λαός, για το προσωπικό του
βόλεμα και μόνο! Είναι τόσο επικίνδυνοι όσο μας τους παρουσιάζει η ανήθικη
προπαγάνδα της τελευταίας εβδομάδας από τα κανάλια, ώστε να καταφέρουν να μας
οδηγήσουν στην ψήφιση του ΝΑΙ με το κόστος που γνωρίσαμε οι περισσότεροι από
εμάς, από τους δανειστές μας; Ή μήπως θέλουν να αναγκάσουν με αυτή την
απαράδεκτη στάση τους, στην υπερίσχυση του ΟΧΙ του κόσμου, στοχεύοντας στο
συναίσθημα και όχι στη λογική, όπως συνέβη και στις τελευταίες εκλογές, που η
προπαγάνδα τρομοκρατίας της προηγούμενης κυβέρνησης, όπως και των άλλων
κομμάτων, τελικά κατάφερε να αποτύχει, με το αποτέλεσμα που όλοι γνωρίζουμε; Οι
περισσότεροι είμαστε ανίκανοι να υποψιαστούμε, μια τέτοια πιθανότητα, όχι
βέβαια εξαιτίας του βαθμού ευφυΐας του καθένα από εμάς, αλλά εξαιτίας της
ισχυροποίησης του συναισθήματος, έναντι της λογικής!
Προσωπικά τάσσομαι υπέρ του ΟΧΙ, αλλά με
μεγάλη δυσπιστία και με αρκετή σκέψη, που δεν με έχει οδηγήσει πουθενά!
Ερωτώμαι: Είναι δυνατόν για έναν λαό, να γλύψει τελικά το χέρι που του ρίχνει
χαστούκια αλύπητα, τα τελευταία 5 χρόνια; Για εμένα προσωπικά είναι τουλάχιστον
ταπεινωτικό! Πρέπει να ορθώσουμε επιτέλους το ανάστημά μας, και να αντιδράσουμε
επιτέλους, στον τόπο που κατοικούμε και γέννησε τη δημοκρατία! Γνωρίζω όμως
πολύ καλά πως όταν κάποιος ενεργεί με το συναίσθημα, πάντοτε βγαίνει χαμένος,
από οτιδήποτε! Πόσο μάλλον όταν σε αυτή την τόσο κρίσιμη στιγμή, παίζεται στην
τύχη το μέλλον της χώρας και των ανθρώπων της! Το μέλλον των νέων ανθρώπων! Ίσως
τελικά να μην ψηφίσω, να απέχω από την αβεβαιότητα και την στρεβλή γνώμη του
απλού κόσμου, που εξαιτίας της αφύπνισης του πατριωτικού του αισθήματος, εθελοτυφλεί
είτε μπροστά στα κρυφά σχέδια της κυβέρνησης, είτε των μεγάλων κεφαλιών, που
βρίσκονται πάντα πίσω από κάθε κυβέρνηση! Και αυτό δεν είναι απλώς μια θεωρία συνομωσίας,
έχει σχέση με την σημερινή πραγματικότητα, εφόσον ζούμε στην εποχή της παγκοσμιοποίησης!
Στις τελευταίες
εκλογές, προσπάθησα να ψηφίσω μόνο με τη λογική, και κατέληξα να ψηφίσω ένα
εξωκοινοβουλευτικό μικρό κόμμα, που δεν είχε πιθανότητες να μπει στη βουλή,
μόνο και μόνο για να μειωθούν τα ποσοστά των συνηθισμένων απατεώνων, αλλά και
του αντιδημοκρατικού, φασιστικού κόμματος της χρυσής αυγής. Έχω πολιτική
ιδεολογία, αλλά περιόρισα το λαϊκό μου συναίσθημα, για χάριν μιας πιο συνετής
απόφασης, περισσότερο επιφυλακτικής, ζυγίζοντας τα δεδομένα, των όσων βιβλίων
έχω μελετήσει, και όσων πληροφοριών έχω συλλέξει από το διαδίκτυο, όπως επίσης
και από διάφορα ντοκιμαντέρ. Αφού κάθισα ολόκληρα λεπτά μέσα στο παραβάν, κάτι
το οποίο δεν μου είχε ξανασυμβεί, επέλεξα τελικά το κόμμα, με βάση τη λογική
μου, και έριξα το φάκελο στην κάλπη!
Αλλά αυτό το
δημοψήφισμα είναι μια διαφορετική περίπτωση! Στις εκλογές έχεις τη δυνατότητα
να ρίξεις μια κυβέρνηση, και να βάλεις άλλη στη θέση της, αλλά όταν πρόκειται
για μια απόφαση που πρέπει να παρθεί μέσα σε μια μόλις εβδομάδα, και μάλιστα
διακυβεύεται και υποθηκεύεται το μέλλον μιας ολόκληρης χώρας, τότε τα πράγματα
είναι εξαιρετικά δύσκολα! Ναι, πρέπει να είμαστε υπεύθυνοι άνθρωποι, και να
παίρνουμε το μέλλον στα χέρια μας, ώστε να μας στερείται το δικαίωμα της ρήξης
ευθηνών, στον κάθε άνθρωπο που κατέχει μια θέση, την οποία εμείς του είχαμε
δώσει, για να μας απαλλάξει από τα καθήκοντα της θέσης του! Αλλά ποιος άνθρωπος
αύριο, έχει το δικαίωμα να ψηφίσει, ενώ δεν γνωρίζει πραγματικά τα αποτελέσματα
της υπεροχής του ΝΑΙ και του ΟΧΙ; Κανείς! Και πραγματικά λυπάμαι γι’ αυτό,
διότι είμαστε εντελώς απροετοίμαστοι, και προπαγανδιστικά ενήμεροι, για τις
πραγματικές επιπτώσεις, των δύο επιλογών που έχουμε! Ποιος συνετός άνθρωπος θα
καλούταν να ψηφίσει, δύο τόσο αδιευκρίνιστες επιλογές; Και αν το δημοκρατικό
πολίτευμα, υποθέσουμε πως είναι σε ισχύ, δίνοντας μας την επιλογή να επιλέξουμε
οι ίδιοι οι πολίτες το μέλλον τους, τότε γιατί είμαστε τόσο διχασμένοι και
ανημέρωτοι, με ισότιμη περιορισμένη παιδεία και άνισα κοινωνικά στρώματα;
Μπορεί ένας λαός που έχει αυτά τα τόσο αντίθετα χαρακτηριστικά, να είναι
αντικειμενικός και ορθά λογικός, στην ψήφο του; Φυσικά και όχι! Άρα
συνοψίζοντας τις σκέψεις μου, θα έλεγα πως αύριο, οποιαδήποτε ψήφος είναι το
ίδιο επικίνδυνη! Οι πολιτικοί επιμένουν πως το δημοψήφισμα, είναι μια
δημοκρατική διαδικασία, όπως και βέβαια είναι, αλλά λαμβάνουν υπόψη τους και τη
γνώση των παραπάνω χαρακτηριστικών του λαού μας, ώστε τελικά να κατευθύνουν το
πλήθος, την πλέμπα δηλαδή, εκεί που οι ίδιοι θέλουν!
Επίσης θα ήθελα να σχολιάσω και τη συμπεριφορά όσων ανθρώπων γνωρίζω,
αυτές τις κρίσιμες ημέρες. Ο καθένας προσπαθεί να σώσει το τομάρι του,
αδιαφορώντας εντελώς για τον διπλανό του! Είναι ξεκάθαρο πλέον, πως ΝΑΙ θα
ψηφίσουν όσοι έχουν καταθέσεις, ενώ ΟΧΙ εκείνοι που δεν έχουν τίποτα να χάσουν,
σε ενδεχόμενο κούρεμα καταθέσεων! Πόσο αντικειμενική μπορεί να είναι η ψήφος
ενός τόσο εγωκεντρικού λαού; Καθόλου! Επίσης έχω παρατηρήσει μια στροφή προς το
μίσος όσων δεν έχουν καθόλου χρήματα, προς εκείνους που διαθέτουν ακόμη και
μικρά ποσά, λέγοντας πως δεν τους ενδιαφέρει να τα χάσουν όλα! Η απανθρωπιά σε
όλο της το μεγαλείο! Τιποτένιοι υπάνθρωποι, που εύχονται το χαμό του άλλου, με
τη σκέψη να έρθει κι εκείνος στη θέση τους! Είναι διαφορετικό να σκέφτεσαι να
χάσει χρήματα ένας πλούσιος, που δεν κέρδισε με τον κόπο του την περιουσία του,
εκμεταλλευόμενος τον κόπο των εργατών, σε αντίθεση με έναν μικρομεσαίο εργάτη,
που εργαζόταν μέρα νύχτα, για να αποταμιεύσει χρήματα για μια ώρα ανάγκης, ή
εκείνον που πήρε το ΕΦΑΠΑΞ του, και το έχει βάλει στην άκρη για μια δύσκολη
στιγμή, ή και στις δύο περιπτώσεις για να αφήσουν κάτι στα παιδιά τους! Είμαι
αρκετά απογοητευμένος, διότι στην αρχή της οικονομικής κρίσης, πίστεψα από
αφέλεια, πως είναι η κατάλληλη περίοδος να έρθουμε οι άνθρωποι πιο κοντά ο ένας
στον άλλον, επειδή υποφέρουν τα δεινά της κρίσης στον ίδιο βαθμό, αλλά δυστυχώς
επιβεβαιώθηκε με την πάροδο των χρόνων, ο πιο κυνικός Δαρβινισμός, που φοβόμουν!
40 χρόνια μεταπολίτευσης, και για πρώτη φορά μας ζητήθηκε να πάρουμε μια
απόφαση για το μέλλον μας! Ουδείς μας ρώτησε τόσα χρόνια, να πάρουμε θέση, στα
σκάνδαλα που μας έφεραν στη δύσκολη αυτή περίοδο, από τη Βουλή των Ελλήνων! Και
τώρα που έφθασε αυτή η ευλογημένη στιγμή, διχαζόμαστε, προπαγανδιζόμαστε,
χωριζόμαστε σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα, του ΝΑΙ και του ΟΧΙ, όπως ακριβώς
συμβαίνει σε έναν εμφύλιο πόλεμο, και οδεύουμε προς την κάλπη, συναισθηματικά
φορτισμένοι, με τεμαχισμένη λογική και εγωκεντρική παιδεία!
Όσον αφορά την κυβέρνηση, γνώμη μου είναι πως έκανε μια καλή κίνηση,
αλλά βιάστηκε, από τον πανικό που της προκάλεσε η αποτυχία των
διαπραγματευτικών της μεθόδων! Οι δανειστές μας, είναι αδιάλλακτοι τοκογλύφοι,
όπως κάποτε ήντουσαν οι Εβραίοι, που τους είχαν στις χριστιανικές κοινωνίες,
για να κάνουν τη βρώμικη δουλειά! Ας ελπίσουμε πως το αποτέλεσμα του
δημοψηφίσματος, θα λειτουργήσει ως διαπραγματευτικό ατού της κυβέρνησης, αν και
σε έναν κόσμο, που λειτουργεί με τους καπιταλιστικούς οικονομικούς νόμους,
χωρίς να δίνει δεκάρα στον άνθρωπο, διότι τον υπολογίζει μονάχα σαν μονάδα,
είναι απίθανη η οποιαδήποτε τροποποίηση του προγράμματος που καλούμαστε να
εφαρμόσουμε για ακόμη μια φορά, το οποίο παρεμπιπτόντως δεν είναι βιώσιμο σε
καμία περίπτωση!
Αυτό
που φοβάμαι με την υπερίσχυση του ΝΑΙ είναι τον δεκαπλασιασμό των μέτρων που
ήδη υπάρχουν, μαζί με ένα χρέος το οποίο σε καμία περίπτωση δεν θα είναι βιώσιμο,
αλλά με την υπερίσχυση του ΟΧΙ, το πέρασμα ενός νέου ηπιότερου μνημονίου, ή
ακόμη και την χρησιμοποίηση της αριστεράς, από τα μεγάλα κεφάλια, εξαιτίας της διεθνιστικής
τους αντίληψης, για το ήπιο πέρασμα στην κοινωνία μας, της κάρτας του πολίτη
και τον περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας στα σύνορά μας, με τους Τούρκους,
Αλβανούς και Σκοπιανούς να εκμεταλλεύονται κάθε αδυναμία του κράτους, να
κρατήσει μακριά τους πολιτικούς εχθρούς του, ακόμη φοβάμαι και την έλευση
λαθρομεταναστών, εξαιτίας της ανθρωπιστικής αριστερής αντίληψης, που είναι ριψοκίνδυνη
σε μια τόσο εύθραυστη οικονομική περίοδο, όπως και την κατασκευή του πρώτου
Τζαμιού στην Αθήνα, και την διεκδίκηση επικίνδυνων δικαιωμάτων σε φανατικούς
μουσουλμάνους! Δεν είναι η εποχή κατάλληλη για την αριστερά! Εποχή των
Τζιχαντιστών τρομοκρατών, που εισβάλουν στην Ευρώπη, εξαιτίας των όσων έχουν
υποστεί από τους αμερικάνους, ή επειδή έχουν συνεργαστεί μαζί τους!Σε καμία περίπτωση όμως δεν δέχομαι το ΝΑΙ, την δουλική και ταπεινωτική στάση απέναντι στους κοινούς μας δυνάστες!
Τηλεθεάτρια κατά Στεφανίδου: Βαρεθήκαμε να σας ακούμε
https://www.youtube.com/watch?v=ne2xuzc9mt0#t=141
AVAAZ
Έχει πάρει φωτιά!!! Μέσα σε μια μέρα, 400.000 Ευρωπαίοι ένωσαν τη φωνή τους με την Ελλάδα για να πουν ΟΧΙ στη λιτότητα! Βοήθησε να το γιγαντώσουμε πριν την Κυριακή. Πάτησε εδώ για να το κοινοποιήσεις στο Facebook και στείλε το παρακάτω κείμενο στους πάντες:
--------------------
--------------------
Αγαπημένοι Avaazίτες κι Avaazίτισσες
Πολιτικοί, τράπεζες και τα ΜΜΕ των ολιγαρχών έχουν ξεκινήσει εκστρατεία τρομοκρατίας -- φοβερίζοντας ότι ένα ΟΧΙ στη λιτότητα σημαίνει έξοδος απ΄την ΕΕ και πλήρης καταστροφή. Αλλά ένα κύμα αλληλεγγύης μας φέρνει ελπίδα... Αυτή τη στιγμή, χιλιάδες ευρωπαίοι στέκονται στο πλευρό της Ελλάδας και υπογράφουν ‘ΟΧΙ στη λιτότητα’ και στις παράλογες απαιτήσεις των δανειστών! Οι παπαγάλοι της τρόικας μπορεί να έχουν ισχυρές θέσεις και πρόσβαση στα ΜΜΕ, αλλά δεν μπορούν να χειραγωγήσουν το Διαδίκτυο! Και στην πραγματικότητα τρέμουν ότι την Κυριακή η δημοκρατία θα υπερισχύσει της αποτυχημένης οικονομικής πολιτικής τους. Ας κινηθούμε γρήγορα για να πνίξουμε την τρομολαγνία σε μια θάλασσα ενότητας και θάρρους. Πρόσθεσε το όνομά σου στο Πανευρωπαϊκό ψήφισμα για να πούμε ‘ΟΧΙ στη λιτότητα’ και διάδωσε το μήνυμα ελπίδας σε όλη τη χώρα. Όταν το ψήφισμα γίνει τεράστιο, θα γεμίσουμε τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ με το μήνυμά μας. Πάτησε εδώ για να συμμετέχεις: https://secure.avaaz.org/el/stand_with_greece_loc_el/?bhiCAfb&v=61530 Τα τελευταία 5 χρόνια, κάθε φορά που οι πολίτες τολμάμε να εκφράσουμε δημοκρατικά την αντίθεσή μας στις πολιτικές λιτότητας, δεχόμαστε πυρά καταστροφολογίας και απειλές. Δεν θα τους επιτρέψουμε να μας διχάσουν – αυτές τις κρίσιμες ώρες ας μείνουμε ενωμένοι ενάντια στις πολιτικές λιτότητας που έχουν αποτύχει παταγωδώς. Ως τώρα, λέγαμε σε όλα ‘ΝΑΙ’: κόψαμε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές δαπάνες, ιδιωτικοποιήσαμε και αυξήσαμε φόρους. Όμως οι σταυροφόροι της λιτότητας αποδείχτηκαν λάθος: η οικονομία συρρικνώθηκε κατά 25% και το χρέος εκτινάχτηκε απ΄το 127% του ΑΕΠ στο 180% προκαλώντας ανυπολόγιστη ανθρώπινη δυστυχία. Σίγουρα η χώρα μας πάσχει από χρόνια προβλήματα όπως η διαφθορά και οι πελατειακές σχέσεις, αλλά η επιβολή νέων μέτρων λιτότητας όπως αύξηση φόρων και περικοπή συντάξεων δεν είναι η λύση. Γι’αυτό και από τον Πρόεδρο Ομπάμα μέχρι νομπελίστες οικονομολόγους αλλά και το ίδιο το ΔΝΤ, όλοι συμφωνούν ότι οι πολιτικές λιτότητας που εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα τα τελευταία 5 χρόνια ήταν λάθος. Τώρα ήρθε η ώρα να πάρουμε το μέλλον της χώρας μας στα χέρια μας. Ένωσε τη φωνή σου με τους πολίτες της Ευρώπης για να στείλουμε ένα εκκωφαντικό μήνυμα στους φετιχιστές της λιτότητας. Κάνε κλικ για να συμμετέχεις και διάδωσέ το στους πάντες, πριν τη Κυριακή: https://secure.avaaz.org/el/stand_with_greece_loc_el/?bhiCAfb&v=61530
Από την Ισπανία μέχρι τη Βρετανία και την Ιταλία, το κίνημά μας έχει συσπειρωθεί ξανά και ξανά ενάντια στις αποτυχημένες πολιτικές λιτότητας που έχουν γονατίσει τους πιο αδύναμους πολίτες της Ευρώπης. Τώρα είναι η στιγμή να ξεπεράσουμε τις διαφορές μας, να ενώσουμε τις φωνές μας και να στηρίξουμε αυτή την μάχη για δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια.
Με ελπίδα, θάρρος και αλληλεγγύη, Σπύρος, Ricken, Alex, Alice, Mike, Marigona, Patricia και ολόκληρη η ομάδα του Avaaz Περισσότερες πληροφορίες: Bloomberg: Η Ελλάδα θα μείνει στο ευρώ ακόμα και με «όχι», είπε ο Σόιμπλε (Ναυτεμπορική) http://www.naftemporiki.gr/finance/story/972626/soimple-i-ellada-tha-meinei-pros-to-paron-sto-euro-a... Ιδού η «αντικειμενική» προπαγάνδα των ιδιωτικών καναλιών (NewsBomb) http://www.newsbomb.gr/media-agb/story/602373/idoy-i-antikeimeniki-propaganda-ton-idiotikon-kanalion Τέσσερα ψέματα για τηλεοπτική κατανάλωση (The Press Project) http://www.thepressproject.gr/article/78834/Tessera-psemata-gia-tileoptiki-katanalosi Δεκαοκτώ οικονομολόγοι υπέρ της ελάφρυνσης του χρέους (Σκάι) http://www.skai.gr/news/finance/article/273784/dekaokto-diethnous-fimis-oikonomologoi-uper-tis-elafr... Πάνω από το 180% του ΑΕΠ το χρέος (Ναυτεμπορική) http://www.naftemporiki.gr/finance/story/913488/pano-apo-to-180-tou-aep-to-xreos ΔΝΤ: μέτρα λιτότητας δεν θα βοηθήσουν να γίνει το Ελληνικό χρέος βιώσιμο - IMF: austerity measures would still leave Greece with unsustainable debt (Guardian) http://www.theguardian.com/business/2015/jun/30/greek-debt-troika-analysis-says-significant-concessions-still-needed Ο Μπαράκ Ομπάμα στηρίζει την έκκληση της Ελλάδας για χαλάρωση του προγράμματος λιτότητας - Barack Obama signals support for Greece’s call to loosen austerity programme (Telegraph) http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/barackobama/11383848/Barack-Obama-signals-support-for-Greeces-call-to-loosen-austerity-programme.html Το ΔΝΤ παραδέχεται: αποτύχαμε να υπολογίζουμε τη ζημιά που έκανε η λιτότητα στην Ελλάδα - IMF admits: we failed to realisetohttp://www.theguardian.com/business/2013/jun/05/imf-underestimated-damage-austerity-would-do-to-greece |
ΥΠΟΙΚ: Προβοκάτσια το δημοσίευμα των FT, υπονόμευση του δημοψηφίσματος - Tweet Βαρουφάκη
ΥΠΟΙΚ: Προβοκάτσια το δημοσίευμα των FT, υπονόμευση του δημοψηφίσματος - Tweet Βαρουφάκη
Φρειδερίκος Νίτσε - Το σκυλολόι!
«Η ζωή είναι μια πηγή χαράς- εκεί όμως που πίνει και το σκυλολόι, όλα τα πηγάδια είναι δηλητηριασμένα.
Μου αρέσει καθετί καθαρό· αλλά δεν αντέχω να βλέπω τα στόματα με τα δόντια που τρίζουν και τη δίψα των ακάθαρτων.
Έριξαν τα μάτια τους βαθιά στα πηγάδια: τώρα ανεβαίνει ως εμένα το αντιπαθητικό τους χαμόγελο.
Έχουν δηλητηριάσει το άγιο νερό με την ακολασία τους: και καθώς ονόμασαν χαρά τα βρόμικα όνειρα τους, δηλητηρίασαν ακόμη και τις λέξεις.
Η φλόγα γίνεται απρόθυμη όταν πλησιάζουν τις υγρές καρδιές τους στη φωτιά- το ίδιο το πνεύμα κοχλάζει και καπνίζει εκεί όπου το σκυλολόι πλησιάζει τη φωτιά.
Γλυκερός και παραώριμος γίνεται στα χέρια τους ο καρπός: το βλέμμα τους ρίχνει τα φύλλα των καρποφόρων δέντρων και μαδάει τις κορυφές τους.
Και μερικοί, που αποστράφηκαν τη ζωή, αποστράφηκαν μόνον το σκυλολόι: δεν ήθελαν να μοιραστούν τα πηγάδια και τη φλόγα και τους καρπούς με το σκυλολόι.
Και μερικοί, που ήρθαν σαν καταστροφείς, και σαν θύελλα από χαλάζι πάνω σ' όλα τα καρπερά χωράφια, δεν ήθελαν παρά να χώσουν το πόδι τους μέσα στο στόμα του σκυλολογιού για να του στουπώσουν το λαρύγγι.
Και η μπουκιά που με ζόρισε περισσότερο στο να την καταπιώ δεν ήταν το να μάθω ότι η ίδια η ζωή έχει ανάγκη από εχθρότητα και θάνατο και σταυρούς μαρτυρίου:
Αλλά μια μέρα ρώτησα και σχεδόν πνίγηκα από την ερώτηση μου: πώς; Η ζωή έχει ανάγκη ακόμη και το σκυλολόι;
Χρειάζονται τα δηλητηριασμένα πηγάδια και οι δύσοσμες φωτιές και τα λερωμένα όνειρα και τα σκουλήκια στο ψωμί της ζωής;
Όχι το μίσος μου, αλλά η αηδία μου καταβρόχθιζε την ζωή μου! Αχ, πολλές φορές κουράστηκα από το πνεύμα όταν έβρισκα ακόμη και το σκυλολόι πνευματώδες!
Και γύρισα την πλάτη στους κυριαρχούντες, όταν είδα τι ονομάζουν σήμερα κυριαρχία: το να εμπορεύεσαι και να παζαρεύεις τη δύναμη - με το σκυλολόι!
Κατοίκησα ανάμεσα σε ξενόγλωσσους λαούς, με κλειστά αφτιά: για να μου μείνει ξένη η γλώσσα τους της εμπορίας και του παζαρέματος της δύναμης.
Και με βουλωμένη τη μύτη μου πέρασα με κακή διάθεση μέσα από όλα τα χθεσινά και τα σημερινά: αληθινά, όλα τα σημερινά και τα χθεσινά μυρίζουν την άσχημη μυρωδιά του σκυλολογιού που γράφει!
Όμοιος με σακάτη, που έγινε κουφός και τυφλός και βουβός: έτσι έζησα εγώ για πολύ καιρό, για να μη ζήσω με το σκυλολόι της δύναμης και του γραψίματος και της ηδονής·
Με πολύ κόπο ανέβηκε το πνεύμα μου σκάλες, και με πολλή προσοχή- ελεημοσύνες της ηδονής ήταν η ανακούφιση του- και η ζωή γλιστρούσε μπροστά απ' τον τυφλό ακολουθώντας τον ρυθμό του μπαστουνιού του.
Τι μου συνέβη λοιπόν; Πώς λυτρώθηκα από την αηδία; Ποιος ξανάνιωσε το μάτι μου; Πώς πέταξα στα ύψη, όπου κανένα σκυλολόι δεν κάθεται πια κοντά στην πηγή; Η ίδια μου η αηδία μού έδωσε φτερά και δυνάμεις που με πάνε κοντά στις πηγές; Αληθινά, στα πιο μεγάλα ύψη έπρεπε να πετάξω για να ξαναβρώ την πηγή της χαράς!
Ω, τη βρήκα, αδελφοί μου! Εδώ, στα πιο μεγάλα ύψη, κυλά για μένα η πηγή της χαράς! Και υπάρχει μια ζωή όπου μπορεί κανείς να πιει δίχως το σκυλολόι!
Σχεδόν πάρα πολύ ορμητικά κυλάς για μένα, πηγή της χαράς! Συχνά αδειάζεις την κούπα, ενώ θέλεις να τη γεμίσεις!
Κι έχω ακόμη να μάθω να σε πλησιάζω με περισσότερη ταπεινότητα: πάρα πολύ ορμητικά κυλά η καρδιά μου προς εσένα:
Η καρδιά μου, μέσα στην οποία φλέγεται το καλοκαίρι μου, το σύντομο, ζεστό, μελαγχολικό, τρισμακάριστο καλοκαίρι μου: πόσο λαχταρά τη δροσιά σου η καλοκαιρινή καρδιά μου!
Πέρασε η διστακτική θλίψη της άνοιξης μου! Πέρασε η κακία των χιονονιφάδων μου τον Ιούνιο! Καλοκαίρι έγινα ολόκληρος και καλοκαιρινό μεσημέρι!
Ένα καλοκαίρι στα πιο ψηλά ύψη με κρύες πηγές και μακάρια σιγαλιά: ω, ελάτε, φίλοι μου, για να γίνει ακόμη πιο μακάρια η σιγαλιά!
Γιατί αυτό είναι το ύψος μας και η πατρίδα μας: πολύ ψηλά κατοικούμε εμείς και σε μέρος απρόσιτο για τους ακάθαρτους και τη δίψα τους.
Ρίξτε τώρα την καθαρή ματιά σας στην πηγή της χαράς μου, φίλοι μου! Πώς θα ήταν δυνατό να θολώσει απ' αυτό; Αντίθετα, οφείλει να μας στείλει πίσω το χαμόγελο της καθαρότητας της.
Στο δέντρο που λέγεται μέλλον χτίζουμε τη φωλιά μας· αετοί θα μας φέρνουν, εμάς τους ερημίτες, τροφή με τα ράμφη τους!
Αληθινά, όχι τροφή από εκείνη που θα μπορούσαν να φάνε μαζί μας οι ακάθαρτοι! Φωτιά θα νόμιζαν πως τρώνε και θα ζεματούσαν τα στόματα τους!
Αληθινά, δεν έχουμε εδώ έτοιμες κατοικίες για τους ακάθαρτους! Σπήλαιο από πάγο θα ήταν για τα σώματα και τα πνεύματα τους η ευτυχία μας!
Και σαν δυνατοί άνεμοι θέλουμε να ζούμε από πάνω τους, γείτονες των αετών, γείτονες του χιονιού, γείτονες του ήλιου: έτσι ζουν οι δυνατοί άνεμοι.Και όμοιος με άνεμο θέλω μια μέρα να φυσήξω ανάμεσα τους και με το πνεύμα μου να πάρω την ανάσα από το πνεύμα τους: αυτό θέλει το μέλλον μου.
Αληθινά, ο Ζαρατούστρα είναι ένας ισχυρός άνεμος για τα χαμηλώματα- και συμβουλεύει στους εχθρούς του και σε καθετί που φτύνει και ξερνά: "προσέξτε μην φτύσετε χάντρα στον άνεμο!"»
17.700 ΑΣΤΕΓΟΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΛΕΚΑΝΟΠΕΔΙΟ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΟΚ! 17.700 ΑΣΤΕΓΟΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΛΕΚΑΝΟΠΕΔΙΟ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ – ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΤΗΣ!
http://www.makeleio.gr/?p=368667
http://www.makeleio.gr/?p=368667
Κ.Π.Καβάφης - Περιμένοντας τους Bαρβάρους
— Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;
Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.
— Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μια τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ’ οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;
Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.
—Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη,
και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη
στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθεί
τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε
για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί
τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα.
— Γιατί οι δυο μας ύπατοι κ’ οι πραίτορες εβγήκαν
σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες·
γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,
και δαχτυλίδια με λαμπρά, γυαλιστερά σμαράγδια·
γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια
μ’ ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλιγμένα;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
και τέτοια πράγματα θαμπώνουν τους βαρβάρους.
—Γιατί κ’ οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα
να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
κι αυτοί βαρυούντ’ ευφράδειες και δημηγορίες.
— Γιατί ν’ αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ’ η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που εγίναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ’ η πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;
Γιατί ενύχτωσε κ’ οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ’ τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.
__
Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)