Πέμπτη 7 Απριλίου 2016
Τετάρτη 6 Απριλίου 2016
Η ΕΣΗΕΑ διέγραψε Πορτοσάλτε-Μαλέλη για τη στάση τους στο δημοψήφισμα Πηγή: www.lifo.gr
Διαγραφή σε Μαλέλη και Πορτοσάλτε, μικρότότερες ποινές σε άλλους δημοσιογράφους αλλά και αθώωση για Πρετεντέρη και Οικονόμου ήταν οι ποινές που επέβαλε σήμερα το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ, για τη στάση των συγκεκριμένων δημοσιογράφων στο δημοψήφισμα, σύμφωνα με το freelancers.gr. Oι ποινές είναι εφέσιμες, για αυτό και δεν αναρτώνται στο σάιτ της Ένωσης στο esiea.gr. Αναλυτικότερα η απόφαση ήταν η εξής: - στο Γενικό Διευθυντή Ειδήσεων και Ενημέρωσης του ΣΚΑΪ Σταμάτη Μαλέλη επιβλήθηκε η ποινή διαγραφής από την Ένωση για 18 μήνες, - στον Άρη Πορτοσάλτε (ΣΚΑΪ) ποινή διαγραφής ενός έτους, - στον Νίκο Κονιτόπουλο (αρχισυντάκτη της εκπομπής «ΣΚΑΪ στις 6» με παρουσιαστή τον Κωνσταντίνο Μπογδάνο, ο οποίος δεν είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ) ποινή διαγραφής έξι μηνών, - στους Όλγα Τρέμη (MEGA), η οποία παραιτήθηκε πριν από λίγες ημέρες από μέλος της ΕΣΗΕΑ, Μαρία Σαράφογλου(MEGA), Μανώλη Καψή MEGA) και Μαρία Χούκλη (ΑΝΤ1) επίπληξη με ανάρτηση της απόφασης στους χώρους εργασίας, ενώ - αθωώθηκαν οι Γιάννης Πρετεντέρης (MEGA) για τους διαξιφισμούς του το βράδυ των αποτελεσμάτων του δημοψηφίσματος με τον Παναγιώτη Κουρουπλή και Δημήτρης Οικονόμου (ΣΚΑΪ) για τα σχόλιά του σε βάρος του Πάνου Καμμένου την ημέρα της ψηφοφορίας, εξαιτίας και της μεταγενέστερης έκφρασης «συγγνώμης» από τον «αέρα» της εκπομπής του «Πρώτη Γραμμή». Σημειώνεται ότι Πειθαρχικό Συμβούλιο της Ένωσης αντιμετώπισε για πρώτη φορά μια τόσο σοβαρή υπόθεση σχετικά με πολιτική προπαγάνδα κατά τη διάρκεια εκλογικής διαδικασίας, ενώ όπως είναι γνωστό η πολύμηνη διαδικασία εξελίχθηκε σε κλίμα έντονων τριβών και αντεγκλήσεων μεταξύ των μελών του Πειθαρχικού. Υπενθυμίζεται ότι η φημολογία και δημοσιεύματα των προηγούμενων ημερών ήθελε την διαγραφή και των εννέα δημοσιογράφων από την ΕΣΗΕΑ.
Πηγή:
Το διαφαινόμενο τέλος του συριακού πολέμου και το αύριο της Συρίας
Εξ αρχής είχε γίνει αντιληπτό ότι ο πόλεμος στη Συρία θα μπορούσε να αποτελέσει τον καταλύτη εξελίξεων όχι μόνον για τη Μέση Ανατολή αλλά και για την παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων. Αυτό προέκυπτε για δύο λόγους: ο πρώτος ήταν η γεωπολιτική θέση της Συρίας στον πυρήνα της Μέσης Ανατολής και ο δεύτερος η ανάμειξη στο συριακό εμφύλιο πολλών ισχυρών εξωτερικών παικτών, σε μια δι’ αντιπροσώπων προώθηση των συμφερόντων τους.
Του Σωτήρη Δημόπουλου
ΠΗΓΗ: ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ
Στην πλημμυρίδα της, κατ’ ευφημισμόν, «Αραβικής Άνοιξης», η οποία αποτέλεσε την απόπειρα των ισλαμιστών να αποσπάσουν την εξουσία από τις κοσμικές δυνάμεις, η Συρία ήταν το τελευταίο και το πιο κρίσιμο πεδίο σύγκρουσης. Η μοίρα του Άσαντ φαινόταν προδιαγεγραμμένη, καθώς ο πληθυσμός της χώρας ήταν κατά πλειοψηφία σουνιτικός, ενώ Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Κατάρ εργάζονταν με ζήλο, παρέχοντας κάθε βοήθεια στις αντικαθεστωτικές δυνάμεις.
Επιπλέον, η Δύση, η οποία εν μέσω της δικής της οικονομικής κρίσης έψαχνε ευκαιρίες κέρδους αλλά και κάποια επιβεβαίωση των ιδεολογικών της δογμάτων, συνέδραμε την ισλαμιστική αντεπανάσταση.
Εντούτοις, οι προβλέψεις τους διαψεύστηκαν οικτρά. Πέντε χρόνια μετά, σ’ έναν πόλεμο που έχει στοιχίσει 250 χιλ. ψυχές, η κατάσταση είναι αντεστραμμένη. Ο Άσαντ είναι ακόμη πρόεδρος της Συρίας και οι δυνάμεις του έχουν αρχίσει την προέλασή τους στα εδάφη που είχε καταλάβει το απεχθές «Ισλαμικό Κράτος».
Οι αιτίες της αποτυχίας της απόπειρας ανατροπής του Άσαντ
Για να φθάσουμε εδώ, όμως, συνέβησαν μια σειρά από καθοριστικές εξελίξεις που άλλαξαν το ρου του πολέμου.
>Η αναπάντεχη ικανότητα του καθεστώτος Μπααθ και του ίδιου του Άσαντ να κρατηθούν όρθιοι στη δυτική Συρία, όπου βρίσκεται και το 80% του πληθυσμού της χώρας, υπήρξε η ουσιαστική προϋπόθεση για ό,τι συνέβη στη συνέχεια. Αποδείχτηκε ότι, παρά την πεποίθηση πολλών ξένων αναλυτών, ο συριακός εθνικισμός, που συνενώνει στους κόλπους του πολλές εθνικές και θρησκευτικές μειονότητες, έχει βαθιές ρίζες.
>Στη Συρία διεξάγεται ένας πόλεμος μεταξύ του σιιτικού τόξου και της σαλαφιστικής εκδοχής του σουνιτικού ισλάμ. Πίσω από τον Αλαουίτη Άσαντ συσπειρώθηκαν και πολεμούν δυνάμεις των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν, της Χεζμπολλάχ του Λιβάνου, των σιιτών του Ιράκ, ακόμη και των σιιτών Χαζάρων του Αφγανιστάν. Επομένως, αυτό που συνέβαινε δεν ήταν δυνατόν να παρουσιάζεται εσαεί ως μια επανάσταση του συριακού λαού κατά ενός αυταρχικού ηγέτη. Πολύ περισσότερο που στις τάξεις των αντιπάλων του βρέθηκε σύσσωμη η «ισλαμιστική διεθνής».
>Διαρκούντος του εμφυλίου πολέμου στη Συρία, προέκυψε η πολιτική αλλά και ηθική ήττα της «Αραβικής Άνοιξης». Η φρικτή αποκάλυψη του τι έφερνε αυτό που αποκαλείτο δημοκρατική εξέγερση, έγινε στη Λιβύη -η οποία μετά τον Καντάφι έγινε μια διαλυμένη χώρα- αλλά και στην Αίγυπτο, όπου οι αδελφοί μουσουλμάνοι αποπειράθηκαν να επιβάλουν ένα μεσαιωνικό καθεστώς. Το ίδιο συνέβη και στη Συρία, όταν το «Ισλαμικό Κράτος» επέβαλε καθεστώς πρωτοφανούς τρόμου και βίας, σε όσες περιοχές κατακτούσαν. Όπως ήταν εύλογο, ο φόβος των τζιχαντιστών ενίσχυσε εν τέλει τις δυνάμεις του Άσαντ.
>Η αντοχή του καθεστώτος επέτρεψε να εκδηλωθεί πιο δυναμικά ο κουρδικός εθνικισμός,που ανέτρεψε τον τυχοδιωκτικό σχεδιασμό της Άγκυρας. Εκεί που ο νεο-οθωμανός Ερντογάν υπελόγιζε ότι θα επέκτεινε τα όρια της τουρκικής επιρροής, οι Κούρδοι εγκαθίδρυσαν τη δική τους εξουσία, και, το κυριότερο, έγιναν πολύτιμοι σύμμαχοι της, πελαγωμένης, Ουάσιγκτον.
>Ο Ομπάμα έδειξε απροθυμία να εμπλακεί σε χερσαίες επιχειρήσεις στη Συρία, μετά τα παθήματα-μαθήματα σε Αφγανιστάν και Ιράκ, παρά τις κραυγές των νεο-συντηρητικών. Η Ουάσιγκτον είχε κάθε συμφέρον από την ανατροπή του Άσαντ. Μ’ αυτό τον τρόπο θα εξαφάνιζε τη ρωσική παρουσία στην ανατολική Μεσόγειο, θα δημιουργούσε νέες διαδρομές μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου από Σαουδική Αραβία και Κατάρ, μέσω Τουρκίας, στην Ευρώπη, και θα απέκοβε το Ιράν από τα σύνορα του Ισραήλ. Ο Λευκός Οίκος, όμως, κατανόησε ότι το κουβάρι της Συρίας ήταν πολύ μπερδεμένο και θα απαιτούσε σκληρές θυσίες εκ μέρους των Αμερικανών. Ακόμη, άλλωστε, είναι νωπό το σοκ από το οδυνηρό τέλος του πρέσβη των ΗΠΑ στη Βεγγάζη.
>Το γεγονός, ωστόσο, που έκρινε την πορεία του πολέμου ήταν, το δίχως άλλο, η ρωσική επέμβαση. Ο Πούτιν, με μια κίνηση ματ, έριξε το βαρύ και σύγχρονο οπλισμό του στο συριακό μέτωπο. Και το έπραξε αυτό κυριολεκτικά την ύστατη στιγμή, όταν ο στρατός του Άσαντ φαινόταν στις αρχές του φθινοπώρου του 2015, πως δεν θα μπορούσε να κρατήσει άλλο. Τα κτυπήματα της ρωσικής αεροπορίας ήσαν συντριπτικά και κατόρθωσαν να αναχαιτίσουν τόσο τους αντικαθεστωτικούς της ισλαμικής και μετριοπαθούς αντιπολίτευσης όσο και τους μαχητές του ισλαμικού κράτους.
Η Μόσχα, χωρίς να λαμβάνει υπόψη της τις διαμαρτυρίες των δυτικών αλλά και της Άγκυρας, επέλεξε να δώσει προτεραιότητα στις περιοχές που γειτνίαζαν με την Τουρκία. Γιατί ακριβώς από εκεί γινόταν η μεταφορά ενισχύσεων σε όπλα και μαχητές. Το ρωσικό σχέδιο προσπάθησε να αποτρέψει η Άγκυρα με την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους. Πράξη που ωστόσο προκάλεσε την εγκατάσταση των συστημάτων S-400 στη Συρία, τα οποία πλέον έχουν τη δυνατότητα να ελέγχουν οτιδήποτε ίπταται σε όλο τον εναέριο χώρο της Συρίας, και όχι μόνον.
Έτσι, παρά τις αρχικές αποτυχίες του αδύναμου συριακού στρατού – με ενισχύσεις από Ιρανούς, Λιβανέζους, Ιρακινούς αλλά και Ρώσους, και με ένα καλά οργανωμένο σχέδιο που ακύρωσε τους υπολογισμούς της Τουρκίας στο Χαλέπι και στα Τουρκομανικά όρη- η Δαμασκός άρχισε να ελέγχει το παιχνίδι. Ταυτοχρόνως, μεγάλες ήταν οι επιτυχίες των Κούρδων στο βορρά, μαζί με τις συμμαχικές αραβικές –μουσουλμανικές και χριστιανικές- δυνάμεις. Οι Κούρδοι με την επίδειξη των στρατιωτικών τους ικανοτήτων, που πιστοποιήθηκε μετά την ηρωική μάχη στο Κομπάνι, κέρδισαν με το «σπαθί» τους τη διεθνή αναγνώριση και την αμερικανική υποστήριξη.
Το «Ισλαμικό Κράτος» βρέθηκε έτσι σε λαβίδα, χωρίς οι σύμμαχοί της να μπορούν να το ενισχύσουν. Η Τουρκία «έσκουζε» χωρίς να βρίσκει ευήκοα ώτα στο ΝΑΤΟ για να δημιουργήσει την περίφημη ζώνη ασφάλειας, ενώ η Σαουδική Αραβία απειλούσε με επέμβαση, την ώρα που έχει καθηλωθεί στον βρώμικο πόλεμο της Υεμένης.
Η «αποχώρηση» του ρωσικού στρατού από τη Συρία
Έχοντας λοιπόν το «πάνω χέρι» στα πεδία των μαχών, η Μόσχα έκανε ακόμη μια απρόσμενη κίνηση. Ανακοινώθηκε η αποχώρηση του βασικού όγκου των ρωσικών δυνάμεών από τη Συρία. Το γεγονός αυτό προκάλεσε έκπληξη και απορία, αλλά ήταν μια ακόμη υπολογισμένη κίνηση εκ μέρους του Ρώσου προέδρου, που έχει ως στόχο το αύριο της Συρίας:
>Η αποχώρηση του ρωσικού στρατού αφαίρεσε ένα βασικό επιχείρημα από τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης στις ειρηνευτικές συνομιλίες της Γενεύης, που έκαναν λόγο για βομβαρδισμό αμάχων από τη ρωσική αεροπορία.
>Συνιστά ένα μήνυμα ότι η Ρωσία παίζει με όλους τους παίκτες που σέβονται τους κανόνες του παιχνιδιού –αλλά και τα τετελεσμένα του πολέμου- και δεν ταυτίζεται απόλυτα με τον άξονα Τεχεράνης-Δαμασκού.
>Τέλος, αφαιρεί τη δυνατότητα σε Άγκυρα και Ριάντ να αποτολμήσουν κάποια χερσαία είσοδο σε συριακό έδαφος, υπό το πρόσχημα κάποιας τρομοκρατικής ενέργειας στη Τουρκία.
Βεβαίως, η Ρωσία διατηρεί στο συριακό έδαφος βασικά οπλικά συστήματα, όπως τους S-400, αλλά και βομβαρδιστικά αεροσκάφη, καθώς και «στρατιωτικούς συμβούλους», που παίζουν καταλυτικό ρόλο στις μάχες, όπως συνέβη και στην Παλμύρα.
Ενιαία ή ομοσπονδιακή Συρία;
Οι εξελίξεις τόσο στη Συρία όσο και στο Ιράκ δείχνουν ότι τα «ψωμιά» του «Ισλαμικού Κράτους» είναι μετρημένα. Του μένουν ακόμη δύο σημαντικά οχυρά: τη Μοσούλη στο Ιράκ και τη Ράκκα στη Συρία. Η βέβαιη πτώση τους δεν θα σημάνει, δυστυχώς, και το τέλος της ολέθριας δράσης τους. Ήδη έχουν ξεκινήσει σειρά επιθέσεων αυτοκτονίας που φθάνουν μέχρι τη Δ. Ευρώπη.
Το ερώτημα, ωστόσο, που ήδη τίθεται είναι αν η Συρία, μετά τον πόλεμο, θα πρέπει να παραμείνει ενιαία, να αποκτήσει ομοσπονδιακή μορφή, ή να διαχωριστεί σε κρατίδια. Το ομοσπονδιακό σχήμα φαίνεται ότι έχει υποστηρικτές κυρίως στο κουρδικό στοιχείο. Οι Κούρδοι της Ροτζάβα και το σημαντικότερο κόμμα τους της «Δημοκρατικής Ένωσης» ήδη ανακήρυξαν την ομοσπονδοποίηση. Θεωρούν ότι με την ένωση των καντονιών του βορρά, στα οποία θα συνυπάρχουν δημοκρατικά όλες οι μειονότητες, θα κερδίσουν τα δικαιώματά τους, που στερήθηκαν επί του καθεστώτος Μπααθ.
Την προοπτική αυτή ίσως την στηρίζουν και οι ΗΠΑ, που έτσι θα έχουν ένα σταθερό σύμμαχο σε μια κομβική περιοχή, σε συνδυασμό μάλιστα με τη δημιουργία ενός επίσης φιλικού ομόσπονδου «σουνιστάν», στις ανατολικές πετρελαιοπαραγωγές περιοχές της Συρίας. Αλλά και οι Ρώσοι δεν είναι κάθετα αντίθετοι σε αυτό το ενδεχόμενο, καθώς γνωρίζουν ότι η Συρία με την προηγούμενη μορφή της δεν πρόκειται να ξαναϋπάρξει. Αντιθέτως, κατ’ αυτόν τον τρόπο θα ενισχυθεί η σταθερότητα στη δυτική Συρία, όπου είναι και οι ρωσικές βάσεις, ενώ θα έχουν πρόσβαση και στο Κουρδιστάν, που παραδοσιακά διατηρούν καλές σχέσεις.
Αντίθετος στην ομοσπονδία είναι ο Άσαντ, που προσδοκά να κρατήσει τη χώρα ενωμένη υπό την εξουσία του, η αντικαθεστωτική αντιπολίτευση και η Τεχεράνη που επιδιώκει τη δημιουργία ενός ενιαίου σιιτικού χώρου μέχρι τον Λίβανο. Αντίθετη είναι βέβαια και η Άγκυρα που δεν θέλει να δει στα νότια σύνορά της να δημιουργείται ένα οιονεί κουρδικό κράτος, που όχι μόνον θα ενταφιάσει τα νεο-οθωμανικά όνειρα του Ερντογάν αλλά θα αναπτερώσει τις ελπίδες και των Κούρδων της Τουρκίας για τη δική τους χειραφέτηση.
Προφανώς, ο δρόμος για την λήξη του συριακού δράματος είναι ακόμη μακρύς. Όμως, για πρώτη φορά διακρίνεται κάπου στον ορίζοντα το τέλος του. Για να φθάσουμε ως εκεί, βασική προϋπόθεση είναι να βάλουν την υπογραφή τους Ουάσιγκτον και Μόσχα. Αν αυτό συμβεί θα σημάνει και επισήμως το τέλος της εποχής που άνοιξε με τη συμφωνία Σάικς-Πικώ, την περίοδο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, και είναι βέβαιο ότι αυτό θα έχει αλυσιδωτές συνέπειες σε όλη την Μέση Ανατολή και την ανατολική Μεσόγειο.
Πηγή:
http://www.defence-point.gr/news/?p=149603Τρίτη 5 Απριλίου 2016
Κυριακή 3 Απριλίου 2016
Παρασκευή 1 Απριλίου 2016
Τρίτη 29 Μαρτίου 2016
Το χαμένο Video-ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ από την καταστροφή της Σμύρνης!
Αν και πολλοί θέλουν να μας πείσουν ότι δεν επρόκειτο για τίποτα περισσότερο από έναν απλό «συνωστισμό» στο λιμάνι, ένα χαμένο ντοκουμέντο ιστορικής αξίας από την καταστροφή της Σμύρνης αποκαθιστά τα πράγματα στην πραγματική τους διάσταση…Ο George Magarian, δημιουργός του «ντοκιμαντέρ» εποχής, γεννήθηκε το 1895 και σπούδασε στο «Αμερικανικό Κολλέγιο» στο Ικόνιο της Τουρκίας. Αργότερα,διατέλεσε διευθυντής στο παράρτημα του Ικονίου της ΧΑΝ (Χριστιανική Αδελφότης Νέων) και μάλιστα, την περίοδο των γεγονότων στη Μικρά Ασία το 1922, οργάνωσε δομές ανακούφισης για τα θύματα της τραγωδίας αυτά με μια μηχανή 35 mm, κινηματογράφησε πολλές σκηνές της ανθρωπιστικής καταστροφής, στη Σμύρνη, στην Αθήνα και στον Πειραιά.
Οι συγκλονιστικές αυτές εικόνες παρέμειναν επί 60 και πλέον χρόνια στο διαμέρισμα της συζύγου του, στη Νέα Υόρκη. Όλοι αγνοούσαν την ύπαρξή τους, έως ότου το 2008 ο εγγονός του Robert Davidian, κινηματογραφιστής ο ίδιος, βρήκε το μοναδικό αυτό ντοκουμέντο και το διέσωσε από τη φθορά του χρόνου, μετατρέποντάς το σε ψηφιακή μορφή, πριν την ολοκληρωτική του αποσύνθεση.
Ένα ντοκουμέντο που αξίζει να το δείτε.
Κυριακή 27 Μαρτίου 2016
Παρασκευή 25 Μαρτίου 2016
Τρίτη 22 Μαρτίου 2016
Λουτρό αίματος στην καρδιά της Ευρώπης από τον ISIS
Στους 34 οι νεκροί από τρομοκρατικά χτυπήματα στις Βρυξέλλες - Πάνω από 200 οι τραυματίες, ανάμεσά τους δύο Κύπριοι -Ανάληψη της ευθύνης από το Ισλαμικό Κράτος - Συγκλονιστικά βίντεο από τη στιγμή των εκρήξεων - Γεμάτη καρφιά η βόμβα στο αεροδρόμιο, εφιάλτης στο μετρό - Αυξάνονται τα μέτρα ασφαλείας σε όλα τα αεροδρόμια της Ευρώπης - Ολλανδία και Γαλλία σφράγισαν τα σύνορα με Βέλγιο
Δευτέρα 21 Μαρτίου 2016
Κυριακή 20 Μαρτίου 2016
Γερμανία: Σαρώνει το ακραίο κόμμα στις τοπικές εκλογές -Μεγάλη ήττα της Μέρκελ
Το ακραίο λαϊκιστικό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) συγκεντρώνει από 10% έως 23% στις τοπικές εκλογές που έγιναν την Κυριακή σε τρία καντόνια.
Οι Πράσινοι έρχονται πρώτοι στις εκλογές στην Βάδη-Βιρτεμβέργη, νικώντας την Χριστιανοδημοκρατική Ενωση (CDU) της Αγγελα Μέρκελ σύμφωνα με τις προβλέψεις του exit poll του δικτύου ZDF.
Η Χριστιανοδημοκρατική Ενωση (CDU) της Αγγελα Μέρκελ ηττήθηκε σε δύο από τα τρία κρατίδια όπου διεξήχθησαν σήμερα οι τοπικές εκλογές, σύμφωνα με τα αποτελέσματα των exit polls που μεταδίδονται από τα γερμανικά τηλεοπτικά δίκτυα.
Το λαϊκιστικό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) συγκεντρώνει από 10% έως 23% στις τρεις ψηφοφορίες.
Το ακραίο και αντι-προσφυγικό κόμμα στην Σαξωνία παίρνει 23% σύμφωνα με τα exit polls
Το ISIS εκτέλεσε τον Σύριο ποιητή Μοχάμεντ Μπασίρ αλ-Ανί και τον γιο του!
Το ισλαμικό κράτος εκτέλεσε τον Σύριο ποιητή Μοχάμεντ Μπασίρ αλ-Ανί και τον γιό του με την κατηγορία της αποστασίας από την ισλαμική θρησκεία.
Ο Μπασίρ αλ-Ανί ήταν από τους πιο εξέχοντες ποιητές της Συρίας. Εκτελέστηκε με την κατηγορία της αποστασίας από την ισλαμική θρησκεία
| upd:
Η τρομοκρατική οργάνωση ISIS τους είχε συλλάβει στις αρχές του 2016 στην κατοικία τους στο Ντέιρ αλ-Ζορ, στο οποίο είχαν επιστρέψει για την κηδεία της γυναίκας του ποιητή, η οποία πέθανε σε νοσοκομείο της Δαμασκού. Είχαν οδηγηθεί ως κρατούμενοι σε άγνωστο μέρος. Ο ISIS πριν από λίγες μέρες ανακοίνωσε την εκτέλεση των δυο ανδρών.
Ο Μπασίρ αλ-Aνί, ήταν μέλος της Αραβικής Ένωσης Συγγραφέων , της εταιρείας ποιητών και υπήρξε ένας από τους πιο εξέχοντες δημιουργούς της Συρίας. Είχε γεννηθεί το 1960 και είχε εκδώσει τρις ποιητικές συλλογές.
Η είδηση της δολοφονίας του προκάλεσε την οργή πολλών sites και ακτιβιστών που θεωρούν ότι η δολοφονία του σύριου διανοουμένου στρέφεται κατά της ελευθερίαςτης έκφρασης στη Συρία. Το παρατηρητήριο « Δικαιοσύνη για τη Ζωή» της Deir ez-Zor επιβεβαίωσε την είδηση της εκτέλεσης.
Η κατηγορία της αποστασίας που του απέδωσε το Ισλαμικό Κράτος είναι η συνήθης κατηγορία που προσάπτει στην πλειοψηφία των διανοουμένων που δεν δέχονται να ζήσουν υπό την κυριαρχία της. Ο Μπασίρ αλ-Aνί, δεν είχε εγκαταλείψει τη γενέτειρά του, καθώς η γυναίκα του έπασχε από ανίατη ασθένεια και ήθελε να παραμείνει μαζί της μέχρι το τέλος.
Πρόκειται για ένα ακόμα έγκλημα πολέμου σε μια μεγάλη σειρά που περιλαμβάνει κορυφαίους δημοσιογράφους και έναν κορυφαίο αρχαιολόγο, τον Khaled al-Asaad, 82 ετών, επικεφαλής των αρχαιοτήτων στην Παλμύρα, ο οποίος έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην εκκένωση της Παλμύρας από αρχαίους θησαυρούς πριν ο ISIS πάρε τον έλεγχο της περιοχής, γιατί αρνήθηκε να αποκαλύψει που είχαν μεταφερθεί προς φύλαξη τα πολύτιμα αρχαία αντικείμενα. Ο ISIS πιστυεύεται ότι βρίσκεται πίσω από τις δολοφονίες του 30χρονου δημοσιογράφου Ruqia Hassan και του Naji Jerf στην τουρκική πόλη Γκαζιαντέπ.
Σάββατο 12 Μαρτίου 2016
Νεογέννητο στα λασπόνερα της Ειδομένης. Η Ευρώπη-φρούριο δείχνει το χειρότερο πρόσωπό της
Μέσα στα λασπόνερα της Ειδομένης, με μοναδική προφύλαξη ένα αντίσκηνο, μια μάνα πλένει το νεογέννητο παιδί της. Η Ευρώπη-φρούριο μπορεί πλέον να αισθάνεται υπερήφανη για την αποτελεσματικότητα των μέτρων περιφρούρησης της στα σύνορα, τον σεβασμό στην αξία του ανθρώπου και τον πολιτισμό της.
Σε φωτογραφία που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο φαίνεται μία μαυροφορεμένη γυναίκα να το ξεπλένει με νερό πάνω από τις λάσπες, ενώ δίπλα της, μέσα στη νάιλον σκηνή, βρίσκονται δύο ακόμη παιδάκια.
Η μητέρα ταξίδεψε έγκυος στη χώρα μας κι έφτασε στην Ειδομένη όπου γέννησε, χωρίς τη βοήθεια γιατρών, μέσα στη σκηνή.
Τρίτη 8 Μαρτίου 2016
Παρασκευή 4 Μαρτίου 2016
Πέμπτη 3 Μαρτίου 2016
Le Monde: Στο ίδιο καράβι Μέρκελ και Τσίπρας. Ή θα βουλιάξουν μαζί ή θα γίνουν ήρωες
«Η Αγκελα Μέρκελ και ο Αλέξης Τσίπρας, είναι σήμερα στο ίδιο καράβι, ή θα βουλιάξουν μαζί, ή θα τους χαιρετήσουμε μια μέρα σαν ήρωες που κράτησαν ψηλά τα χρώματα και την τιμή της Ευρώπης» υπογραμμίζει η εφημερίδα Le Monde με άρθρο γνώμης της Σεσίλ Ντικουτριέ.
Το δημοσίευμα αναλύει το πως η προσφυγική κρίση έχει συμβάλλει ώστε να είναι πλέον «δεμένες οι τύχες» των δύο ηγετών. «Η κατάσταση θα μπορούσε να είναι αστεία εάν δεν ήταν τραγική» λέει η συντάκτης και προσθέτει: «Η προσφυγική κρίση, που η Ευρώπη δεν καταφέρνει να ξεπεράσει δίνοντας την αξιοθρήνητη εικόνα μιας ανήμπορης και τυφλής ηπείρου, πλησίασε δραστικά την Αγκελα Μέρκελ με τον Αλέξη Τσίπρα. Οι τύχες της Γερμανίδας Καγκελαρίου και του Έλληνα πρωθυπουργού, είναι από εδώ και στο εξής, εν μέρει συνδεδεμένες».
Κάνοντας μια σύντομη αναδρομή στις σκληρές διαπραγματεύσεις του 2015, κατά τις οποίες η Α. Μέρκελ αρνήθηκε να αλλάξει το ελάχιστο στην πολιτική της για τη λιτότητα υποχρεώνοντας τον Α. Τσίπρα «να λυγίσει», η συντάκτης καταλήγει, ότι «σήμερα βρίσκονται στο ίδιο καράβι. Η θα βουλιάξουν και οι δύο μαζί ή θα καταφέρουν να φθάσουν σε λιμάνι και μια μέρα θα χαιρετήσουμε τους δύο ευρωπαίους ήρωες, που ήταν οι μόνοι που κατάφεραν να κρατήσουν ψηλά τα χρώματα και την τιμή της Ένωσης».
Η αρχική κίνηση της Καγκελαρίου να ανοίξει τις πόρτες της Γερμανίας στους Σύριους πρόσφυγες, χαιρετήθηκε από τους πάντες, θυμίζει η συντάκτης. Σήμερα όμως, κανείς δεν την υποστηρίζει πλέον, εκτός από την Κομισιόν στις Βρυξέλλες. Οι υπόλοιποι ηγέτες ενέδωσαν στην λαϊκή πίεση και πήγαν με το μέρος του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτωρα Ουρμπαν (...) που εδώ και μήνες ζητά την απομόνωση της Ελλάδας. Ακόμα και η Γαλλία στρέφει αλλού τα μάτια, ο Φρανσουά Ολάντ αποφεύγει να υποστηρίξει δυνατά το Βερολίνο, ενώ ο Μανουέλ Βαλς, έφθασε μάλιστα να καταγγείλει ανοιχτά την πολιτική της (Μέρκελ).
Η Καγκελάριος έχει αποδυναμωθεί και στο εσωτερικό της χώρας της με τη δημοτικότητά της να κατρακυλά, ενώ όλο και λιγότεροι Γερμανοί συντάσσονται με το πιστεύω της ότι «θα τα καταφέρουν». Για πρώτη φορά μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ένα πραγματικά ακροδεξιό κόμμα το AFD άρχισε να ριζώνει στη Γερμανία και η Μέρκελ «κινδυνεύει να περάσει στην Ιστορία, παρά τα δέκα χρόνια της αδιαμφισβήτητης ηγεμονίας της, ως η ηγέτιδα που προκάλεσε την αποτυχία της Ευρώπης από υπερβολική αφέλεια» υποστηρίζει το δημοσίευμα.
«Για να αποφύγει αυτήν την ατίμωση» τονίζει η Μοντ «και για να πετύχει ( η Μέρκελ) το αρχικό της σχέδιο (μετεγκατάσταση των προσφύγων παντού στην Ευρώπη, συμφωνία με την Τουρκία για περιορισμό των ροών και ενίσχυση των εξωτερικών συνόρων Σέγκεν) η Καγκελάριος, έχει ανάγκη τον Τσίπρα».
Ο Έλληνας πρωθυπουργός, θα πρέπει να συνεχίσει την υλοποίηση των « Hot spots », να αποτρέψει το χάος στην Ελλάδα τη στιγμή που 70.000 άτομα θα μπορούσαν να εγκλωβισθούν στη χώρα εξ' αιτίας του κλεισίματος των συνόρων με τη ΦΥΡΟΜ. «Εάν κρατήσει» λέει η συντάκτης, «τότε ίσως οι μετανάστες συνειδητοποιήσουν ότι δεν αξίζει να κινδυνεύσουν τη ζωή τους διασχίζοντας τη Μεσόγειο για να αποκλεισθούν σε μια χώρα όπου το ποσοστό ανεργίας είναι 25%. Οι ροές θα μειωθούν δραστικά και οι ευρωπαϊκές χώρες θα τηρήσουν τελικά τις δεσμεύσεις τους για να ελαφρύνουν την Ελλάδα υποδεχόμενες πρόσφυγες και αυτές».
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ - ΔΕΜΕΝΕΣ ΤΥΧΕΣ
Βέβαια, ο Αλέξης Τσίπρας αντιμετωπίζει και άλλες δυσκολίες: Υποχρεωμένος να προχωρήσει στην εφαρμογή του προγράμματος λιτότητας δεν του έχουν απομείνει παρά δυο ψήφοι πλειοψηφίας στο ελληνικό κοινοβούλιο. Εχει επομένως ανάγκη από μια ισχυρή πολιτική υποστήριξη και μια μαζική οικονομική και υλικοτεχνική βοήθεια. Και η Α. Μέρκελ δραστηριοποιείται με ενέργεια για το θέμα αυτό : Υψώνει τους τόνους στα μίντια ,αλλά και στις Βρυξέλλες σπρώχνοντας την Κομισιόν να βρει επειγόντως χρήματα για την Αθήνα.
«Θα μπορούσε να κάνει κάτι καλύτερο κάποιος άλλος Έλληνας ηγέτης;» αναρωτιέται η συντάκτης για να απαντήσει η ίδια «σίγουρα όχι». 'Αλλωστε η Αγκελα Μέρκελ έχει, εκ των πραγμάτων, αναπτύξει μια γνωριμία με τον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ, « και μπόρεσε να δοκιμάσει το πολιτικό θάρρος και την εντιμότητα του σαραντάχρονου», εκτιμά η συντάκτης.
Σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα, «το μέλλον της Μέρκελ εξαρτάται επίσης από την ικανότητα του Τσίπρα να επιβάλλει την πολύ σκληρή μεταρρύθμιση για τις συντάξεις που απαιτούν οι πιστωτές. Εάν αυτή η μεταρρύθμιση δεν περάσει έως το τέλος της 'Ανοιξης, η Ελλάδα κινδυνεύει να ξαναβρεθεί σε κατάσταση ημι-χρεοκοπίας. Κάτι τέτοια θα ήταν εφιάλτης για το Βερολίνο : τι θα πει η Καγκελάριος στους βουλευτές του κόμματός της (...) ότι δεν θα δουν τα χρήματα που τους έπεισε με τόσο κόπο, να δανείσουν την Ελλάδα; Οτι απέτυχε διπλά στο μεταναστευτικό και στη διάσωση της ευρωζώνης;
Και από τη δική του πλευρά ο Τσίπρας, τι άλλο θα μπορούσε να κάνει από το να βασισθεί στη μοναδική σύμμαχο που του έχει απομείνει (...) είναι καταδικασμένος να συμβάλλει ώστε να πετύχει το σχέδιο Μέρκελ.
Από τη στιγμή που θα περάσει η μεταρρύθμιση των συντάξεων, ο Έλληνας πρωθυπουργός έχει επίσης ανάγκη την Καγκελάριο και για την επαναδιαπραγμάτευση των όρων του τεράστιου χρέους, που έχει υποσχεθεί στους Έλληνες.
Αυτή η επαναδιαπραγμάτευση θα του επιτρέψει να δικαιολογήσει εκ των υστέρων, ενώπιον των επικριτών του, τους λόγους συνεργασίας με τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο.
«Στην προσφυγική κρίση, το Γάλλο-Γερμανικό ζευγάρι λάμπει με την απουσία του» υπογραμμίζει η συντάκτης. Και ενώ Μέρκελ αγωνίζεται, το Παρίσι προσποιείται ότι η κρίση περιορίζεται στο Καλαί (γαλλική παραγκούπολη με πρόσφυγες και μετανάστες). «Η ειρωνεία της ιστορίας είναι τελικά ότι, στην πραγματικότητα, το Γερμανό-Ελληνικό ζευγάρι είναι το μόνο που εκ των πραγμάτων προσπαθεί σήμερα, να αποφύγει η Ευρώπη τον πνιγμό και να κρατήσει ψηλά το κεφάλι (έξω από το νερό)» καταλήγει η Le Monde.
Τετάρτη 2 Μαρτίου 2016
ΞΕΚΙΝΗΣΕ Η «ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ» – Ν.ΦΙΛΗΣ: »ΚΑΘΕ ΣΧΟΛΕΙΟ, ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΝΟΙΧΤΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ»!
του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου
Μετά την αποκάλυψη του σχεδίου της κυβέρνησης για «ένταξη στην ελληνική κοινωνία» του 1.000.000 προσφύγων και λάθρο που αναμένεται να εγκλωβιστούν στην Ελλάδα τον επόμενο χρόνο και μη έχοντας πλέον δρόμο επιστροφής (η Συρία είναι ολοσχερώς κατεστραμμένη και πριν την παρέλευση 10ετίας δεν θα υπάρχουν καν δομές για να επιστρέψουν) ο υπουργός Παιδείας Ν.Φίλης προχώρησε σε δηλώσεις επιβεβαίωσης ότι όλοι οι Έλληνες θα πρέπει να αποδεχθούμε την εθνική μας και θρηκευτική μας αλλοίωση καθώς ζήτησε από την σχολική κοινότητα “κάθε σχολείο, κάθε γειτονιά όλη η Ελλάδα να είναι μία ανοιχτή αγκαλιά” για τους πρόσφυγες.
“Καλούμε τις συνδικαλιστικές ενώσεις των εκπαιδευτικών, τους συλλόγους γονέων, τις δομές αλληλεγγύης, την Τοπική Αυτοδιοίκηση και την Εκκλησία, να συντονίσουν τη δράση τους και να προσφέρουν απλόχερα τη βοήθεια και την αλληλεγγύη που είναι τόσο αναγκαίες για τους πρόσφυγες.” τονίζει ο υπουργός Παιδείας.
Συμμαθητές θα είναι από το Σεπτέμβριο τα παιδιά των προσφύγων με όλα τα παιδιά των ελληνικών οικογενειών που φοιτούν στα δημόσια σχολεία της χώρας.ο
Αυτό περιλαμβάνεται στο σχέδιο της κυβέρνησης για «ένταξη στην ελληνική κοινωνία» του 1.000.000 προσφύγων και λάθρο που αναμένεται να εγκλωβιστούν στην Ελλάδα τον επόμενο χρόνο και μη έχοντας πλέον δρόμο επιστροφής (η Συρία είναι ολοσχερώς κατεστραμμένη και πριν την παρέλευση 10ετίας δεν θα υπάρχουν καν δομές για να επιστρέψουν). Ουσιαστικά θα κυριαρχήσειπληθυσμιακά σε όλη την βόρειο Ελλάδα και τα νησιά, ενώ βάσει του ρυθμού γεννήσεων το 1 εκατ. μέσα σε δέκα χρόνια για έχει ιπλασιαστεί, ολοκληρώνοντας έτσι την «βίαιη» πληθυσμιακή μετάλλαξη της χώρας.
Το ελληνικό σχέδιο δράσης που εστάλη στο Βερολίνο περιλαμβάνει πάντως και άμεση δημιουργία σχολικών τάξεων υποδοχής σε όλα τα hot spots, για όσα παιδιά δεν παραμείνουν στην Ελλάδα. Εκεί θα διδαχθούν και γερμανικά – σύμφωνα με χωριστό σκέλος του σχεδίου. Η αντίδραση στις Βρυξέλλες για το ελληνικό σχέδιο ήταν θετική, διαβεβαίωσε ο Νίκος Φίλης, που επισήμανε ότι τα παιδιά των προσφύγων που επιθυμούν να παραμείνουν στη χώρα μας μπορούν να εντάσσονται σε τάξεις υποδοχής των δημόσιων σχολείων και αργότερα στις κανονικές τάξεις των Ελλήνων μαθητών. Όσο για τη χρηματοδότηση, θα γίνει μέσω κονδυλίου που θα καταβληθεί στη χώρα για την συνολική αντιμετώπιση του προσφυγικού κύματος. Ο τρεις κεντρικοί στόχοι του σχεδίου αναλύθηκαν ως εξής:
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)