Διχασμός, Φόβος, Αβεβαιότητα και... ΜΥΚΟΝΟΣ!!!

Η μεγάλη ώρα έφθασε! Ο λαός επιτέλους πρόκειται να αποφασίσει για το μέλλον του, στο 7^ο δημοψήφισμα στην ιστορία του σύγχρονου Ελληνικού κράτους… Αηδίες! Σε μια άλλωστε αποτυχημένη Δημοκρατία, δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί οποιαδήποτε ουσιαστική αλλαγή! Δεν κυβερνά καμία κυβέρνηση το λαό της άλλωστε! Έχουμε Παγκοσμιοποίηση σχεδόν 30 χρόνια, και ουδείς πολιτικός δεν έχει τη δύναμη που είχε κάποτε! Το αδηφάγο τέρας των τραπεζών, και της παγκόσμιας αγοράς, διογκώνει τις ήδη κίβδηλες ανάγκες του κόσμου, που για χρόνια το τρέφει και ύστερα το μισεί!

Είμαι για ακόμη μια φορά αναποφάσιστος. Αν και είμαι έτοιμος να  ψηφίσω ΟΧΙ, ειλικρινά δεν γνωρίζω πραγματικά πια θα ήταν η σωστότερη ψήφος που θα μπορούσαμε να δώσουμε προς τους εκμεταλλευτές μας, Έλληνες και μη! Συμφωνώ στα όσα είπε ένας Έλληνας πολίτης με κριτική ικανότητα σε ένα Φόρουμ τα οποία θα διαβάσετε μετά το τέλος αυτού του κειμένου. Εμένα πάντως με κάλυψε αρκετά! Είναι πραγματικά η ωριμότερη σκέψη που διάβασα αυτές τις ημέρες, και πιστεύω πως είναι αρκετά αντικειμενική.

Ζούμε τα τελευταία 5 χρόνια μια κατάσταση δραματική. Φόβος και εκνευρισμός υπάρχει σε όλους, αβεβαιότητα, ανασφάλεια κλπ Έχω δει τα πάντα! Νέες κοπέλες  να ζητιανεύουν στα φανάρια κρατώντας ένα κομμάτι χαρτόνι, όπου είχαν γράψει με κεφαλαία γράμματα τη λέξη ΠΕΙΝΑΩ, γηραιότερους ανθρώπους να ψάχνουν στα σκουπίδια, οικογένειες να διαλύονται επειδή δουλεύει μόνο ο ένας, κι αυτός με μισθό της πείνας, και καταστήματα που διαθέτουν τουλάχιστον τα τρία τελευταία χρόνια καλάθια τροφίμων για τους άπορους.

Ένα ΝΑΙ η ένα ΟΧΙ θα κρίνει τελικά το μέλλον μας; Καθένας πρόκειται να ψηφίσει σύμφωνα με τα προσωπικά του συμφέροντα. Οι καβατζωμένοι ΟΧΙ και οι φτωχότεροι ΝΑΙ, χωρίς κανένας τους να έχει τη δυνατότητα να ψηφίσει με ώριμη σκέψη, χωρίς συναισθηματική φόρτιση, και άρα να καταδικάζει ούτως ή άλλως, τους υπόλοιπους, χωρίς πάντα να έχει συναίσθηση της πραγματικής κατάστασης που πρόκειται να βιώσουμε. Ο λαός μας δυστυχώς δεν έχει την παιδεία που χρειάζεται σε τέτοιες δύσκολες στιγμές! Και επίσης έχω την αίσθηση πως η κυβέρνηση, θέλει να αποφύγει την ευθύνη δίνοντας την απόφαση στο λαό, όχι βέβαια για το καλό του, αλλά για να βγάλουμε τα μάτια μας μόνοι μας, με την πρόφαση του επαναπροσδιορισμού της ισχύος του Δημοκρατικού πολιτεύματος της χώρας!

Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να περιγράψω και τη σημερινή μου εμπειρία από τη βόλτα που έκανα. Οι παραλίες ήταν γεμάτες! Ο κόσμος μοιάζει πως επιθυμεί να ξεχαστεί, να ζήσει τη ζωούλα του, γυμνός από ευθύνες και μελλοντικές σκέψεις. Και το αύριο; Δεν μας ενδιαφέρει καθόλου το μέλλον αυτού του τόπου και των ανθρώπων του… εμείς να περνάμε καλά και τίποτα άλλο δεν μας νοιάζει! Εγωκεντρικοί μικροαστοί, με μύτη που φθάνει τον ουρανό, και άνθρωποι ψεύτικοι, που ακόμη και τα τελευταία χρόνια, πουλάνε μούρη με τα ακριβά αντικείμενα που αγοράζουν, και πιστεύουν πως στον δυτικό καπιταλιστικό κόσμο μας, είναι θέμα γοήτρου! Στην ουσία αυτοί οι αλαφροΐσκιωτοι υπάνθρωποι, θύματα της υπερκατανάλωσης, είναι για λύπηση! Και καλούνται όλοι αυτοί, την επόμενη Κυριακή να ψηφίσουν! Είδα σε κάποιο καλοκαιρινό μπάρ, μέρα μεσημέρι, κάτι ανύπαρκτες ελαφρόμυαλες που έμοιαζαν με γυναίκες, να λικνίζονται πάνω στα τραπέζια δίπλα στην παραλία, και μάγκες με τα ακριβά γυαλιά ηλίου, να τις θαυμάζουν, όπως και οι γύρω λιγούρηδες! Η Μύκονος είναι τελικά παντού! Η ασημαντότητα και ο θάνατος, η ποζεριά και η αυταρέσκεια, δείγματα ψυχολογικού ναρκισσισμού, χωρίς ελπίδα για καμία θεραπεία! Αν μια δημοκρατία, σε οποιαδήποτε μορφή της, δίνει το δικαίωμα σε τέτοιου επιπέδου ανθρώπους, να έχουν τη δυνατότητα να ψηφίζουν, τότε είμαστε χαμένοι από χέρι! Για τη Γιουροβίζιον και πολύ τους είναι! Νισάφι πια με την αξιοθρήνητη πλέμπα, που μοιάζει με μολυσμένη θάλασσα, που χτυπά με δύναμη τα βράχια, επί χρόνια, και έχει πάντα τη δύναμη να παρασέρνει οτιδήποτε βρεθεί μπροστά της, όπως και να διαβρώνει ακόμη και τα ακίνητα βράχια!

Ορίστε και το κείμενο που ανέφερα πριν, και πρέπει επίσης να διαβάσετε!

Πηγή:

http://www.mybike.gr/topic/78226-grexit/page__st__465

Δημοσιεύθηκε  Σήμερα, 12:03

Tα διαβασα ολα. Ολα τα μηνυματα, ολες τις αποψεις, εδω, στα διεθνη ΜΜΕ, παντου.
Διαβασα τα PDF των προτασεων στο Αγγλικο κειμενο και ειδα τι ζητανε με σαφηνεια και αριθμους.
Το πρωτο πτυχειο μου καπου, καπως καποτε ηταν στα οικονομικα. ΒSc Econ γραφει το χαρτι. Θεωρητικα ειμαι σε θεση να καταλαβω που αποσκοπουν οι αγορες, τι προσπαθουν να κανουν οι εταιροι και οι ...εταιρες.
Και ομως, μεσα σε ολο αυτο το πραγμα νοιωθω εντελως μονος. Συμφωνω και με τους μεν και με τους δε, αλλα και παλι μονος ειμαι. Γιατι δεν μπορω να περιγραψω τη θλιψη που εχω για ολο αυτο που βλεπω τριγυρω μου. 
Και ακομα περισσοτερο θλιψη για το οτι ελαχιστοι δειχνουν να αντιλαμβανονται τη ριζα του κακου.

Ουτε ναι, ουτε οχι στο περιβοητο δημοψηφισμα. Αλλα απ' την αλλη ΚΑΙ ναι ΚΑΙ οχι.
Και αν αυτο σας φαινεται παραδοξο εχετε δικαιο γιατι ετσι ειναι. Καταλαβαινω την οργη του κοσμου που ΔΕΝ εχει τιποτε αλλο πια να δωσει, ομως καταλαβαινω και την αγωνια του ανθρωπου που εχει με κοπο φτιαξει ενα μικρο μαγαζακι σε ενα στενο της πολης και στηριζεται στην οικονομια ξερει οτι χωρις το ευρω η κατασταση θα φυγει εκτος ελεγχου.

Ουτε ναι ουτε οχι λοιπον. ΘΕΛΩ να ψηφισω αλλα οχι αυτες τις επιλογες που μου σερβιρουν με το στανιο.
Γιατι με αναγκαζεις να απαντησω ετσι σε κατι που ΔΕΝ μπορει να απαντηθει με ενα ναι η οχι;
Με ποιο δικαιωμα χωριζεις μια ολοκληρη χωρα σε δυο στρατοπεδα;
Με ποιο δικαιωμα στηνεις απεναντι μου το φιλο/γειτονα/αδερφο μου που εχει αλλη αποψη σε εναν ατυπο (αλλα τοσο αληθινο) εμφυλιο πολεμο;

Πως να εξηγησω σε οσους φιλους ακουω να λενε οτι θα ψηφισουν οχι για να απαλλαγουν απο το ζυγο των αληταραδων καπιταλι(η)στων οτι κοιτανε το δεντρο και εχουν χασει το δασος;
Πως να εξηγησω σε οσους εχουν κανει μασουρι τα ευρω στο παπλωμα και θα ψηφισουν με αγωνια ναι οτι θα επρεπε να βλεπουν το φεγγαρι και κοιτανε το δακτυλο;

Δεν ξερω αν θα συμφωνησει κανεις μαζι μου αλλα κατ εμε το προβλημα δεν ειναι το ναι η το οχι. Ουτε καν τα μετρα η η περιβοητη σκλαβια και υποδουλωση του περηφανου Ελληνικου λαου για 100 χρονια κλπ κλπ.

Για εμενα το προβλημα ξεκινα αλλου. Ουτε στην Ευρωπαικη Επιτροπη και τον Νταισεμπλουμ, ουτε στη Γερμανι και τη Μερκελ, ουτε στην Βουλη και τον Τσιπρα, ουτε στο ΠασοκοΝΔ και τον Γιωργακη-Ανδρεα-Αντωνακη-Κωστακη/ελαφακι.
Το προβλημα βρισκεται πολυ πιο κοντα απ' οτι νομιζουμε, και ειναι στο σπιτι μας μπροστα σε ενα καθρεφτη.

Επι δεκαετιες ταιζαμε ενα τερας, αλλοι λιγο αλλοι πολυ ομως κανεις δεν ελεγε κατι. Ολοι κοιτουσαμε απ' την αλλη καθως ειτε νοιωθαμε οτι δεν μπορουμε να αλλαξουμε τιποτα, ειτε ειχαμε κανει και μεις κατι αντιστοιχο, ειτε ΘΕΛΑΜΕ να κανουμε κατι αντιστοιχο και θαυμαζαμε.

Θυμαστε τον κοιλαρα με τη βιλαρα μες το δασος/αιγυαλο και την μουφοξανθια διπλα στη πισινα να επαιρονται χαμογελοντας οτι ειχαν βγαλει αδεια για το καρα-αυθαιρετο και για το οτι στη τελευταια φορολογικη χρηση τους ειχε ερθει και επιστροφη λογω μαγκα λογιστη;
Εγω τον θυμαμαι. Και δεν ηταν ενας. Ηταν πολλοι. Παρα πολλοι. Και χορευαν πανω σε μπαρες στη Παρο/Μυκονο/Σαντορινη και περνουσαν ζωη χαρισαμενη και το Σταρ τους επαιρνε συνεντευξη για το ποσο καλα περνανε και εγω ενοιωθα μονος. Ενας. Που οποτε προσπαθουσα να μιλησω για ολο αυτο γινομουν γραφικος.

Τοσα χρονια δημιουργησαμε μια ανικητη παθογενεια ομως δεν βλεπω κανενα αρθρο να γραφεται γι' αυτο.

Γιατι οταν εχθες 11.30 το βραδυ οι ουρες στα ΑΤΜ ξεπερνουσαν τις ουρες των Αμερικανων σε νεα παρουσιαση iPhone για παθογενεια προκειται.
Γιατι ακομα και σημερα το πρωι στις 6.30 πηγαινοντας τη κοπελα μου στη δουλεια εβλεπα παππουδες να χαιδευουν/κλωτσανε/μιλανε στα ιδια ΑΤΜ μπας και βγαλουν κανενα ευρω για παθογενεια προκειται.

Και αν ο ταλαιπωρος συνταξιουχος ειχε καθε λογο να τρεξει στο ρημαδι το μηχανημα μπας και σωσει τα 300 ευρω της συνταξης μιας που το ΜΕΓΚΑ του ελεγε οτι ερχεται ο Αρμαγεδδων με δρασκελιες, τοτε η τρεντυ κυρια με τα προγουλια και το smart ...παρκαρισμενο "ενα λεπτο μονο" ΠΑΝΩ στη λεωφορο γιατι περιμενε; Η ο ταριφας με τη μαγκια να ...ξεχειλιζει απ' τη μπακα ("στο ειπα ρε δικε μου, αυτο το ΑΤΜ ειναι καλη καβατζα δεν το ξερουν οι αλλοι") η ο 50αρης 60αρης με το ενοχο βλεμμα που προσπαθει να τα σηκωσει ολα προτου τον παρουν πρεφα;

Και πανω σε ολο αυτο η απολυτη ΞΕΦΤΥΛΑ, ο υπερτατος ΔΙΑΣΥΡΜΟΣ, η τελειωτικη ΥΒΡΙΣ: τα χοντρα κοπροσκυλα-βο(υ)λευτες να τρεχουν σωρηδον να βγαλουν τα λεφτουδακια τους απο τα ΑΤΜ της Βουλης πριν καν τελειωσει το διαγγελμα περι δημοψηφισματος.
Απροκαλυπτα.
Χωρις καμια αιδω.
Χωρις να νοιαζονται που τους φωτογραφιζουν τα ΔΙΕΘΝΗ μεσα και που οι φατσες τους εντος λεπτων ειχαν γινει λεζαντες παρακμης και περιγελου παγκοσμιως. 

Παθογενεια. Το ΕΓΩ σε υπερπαραγωγη Χολιγουντιανων προδιαγραφων.
ΕΓΩ να ειμαι καλα.
"Ασε ρε μεγαλε, για τετοια ειμαστε τωρα; Δεν βλεπεις....;"

Και ομως αυτο ειναι το προβλημα. Οτι βλεπω. Βλεπω τοσα χρονια και νοιωθω μονος και κοπανος που αρνουμαι να ενταχθω στη σκ@τιλα, που ολη μου τη ζωη εμαθα να πηγαινω ΚΟΝΤΡΑ στο ρευμα, που ζητουσα παντα ανθρωπους με Αρχες, Αξιοπρεπεια, Ηθος, Ανθρωπια, Σεβασμο, και πανω απο ολα ΠΑΙΔΕΙΑ.

Το προβλημα δεν ειναι τα μετρα.
Το προβλημα δεν ειναι η Μερκελ και ο Σοιμπλε.
Το προβλημα δεν ειναι η Ευρωπαικη Ενωση η το ΔΝΤ.

Ολα τα παραπανω ειναι το ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ. Οχι η αιτια.
Η αιτια ειμαστε ΕΜΕΙΣ.
Οι ξεφτυλισμενοι πολιτικοι πριν γινουν πολιτικοι (και τους ψηφισουμε εμεις) ηταν πολιτες.
Ολοι αυτοι καποτε μεγαλωσαν σε ενα σπιτι, ειχαν γειτονες και φιλους και εβγαιναν βολτες.
Ολοι αυτοι εκει μεσα, τα 300 ξεφτυλισμενα καθαρματα, ειμαστε ολοι εμεις.

Η Βουλη ειναι ενα τεραστιο πτυελοδοχειο και το σαλιο περισευει ομως ειναι τοσο βολικο να φτυνουμε τον αλλον αντι για τον εαυτο μας... Φτου μου πρωτα εμενα που δεν εκανα περισσοτερα καποτε μπας και γλυτωνα και κανεναν αλλον. Φτου μου που δεν προσπαθησα να αλλαξω δυο πραγματα περισσοτερα.

Φτασαμε εδω που φτασαμε και ΚΑΘΕ αποφαση θα ειναι επωδυνη.
Ομως ουτε το ναι ουτε το οχι θα μας σωσει. Το μονο που θα μπορουσε να μας σωσει ειναι η αλλαγη ημων των ιδιων (με "ητα" που λεει και ο Παυλος).

Θελω να δω Σεβασμο. Στο περιβαλλον, στον συνανθρωπο, στην διαφορετικη αποψη.

Θελω να δω Παιδεια.
Να ΜΗΝ πετας το τσιγαρο/καφε/χαρτομαντηλο απο το παραθυρο.
Να ΜΗΝ αφηνεις φευγοντας απ' τη παραλια τα αποφαγια απο τα κεφτεδακια, το μισοφαγωμενο καρπουζι και τον μισο Παπαστρατο που φυτεψες στην αμμο γυρω απ' την ομπρελα σου (και να το θεωρεις και μαγκια κιολας -"ελα μωρεεεεε πως κανεις ετσι; θα τα μαζεψουνε").
Να ΜΗΝ χωνεσαι μπροστα στο φαναρι αδιαφορωντας για ολα τα κοροιδα που καθονται υπομονετικα στην σειρα.
Να ΜΗΝ σπρωχνεσαι στο κυλικειο/γκισε/ταμειο ξαναμανα αδιαφορωντας για ολα τα κοροιδα που καθονται υπομονετικα στην σειρα.
Να ΜΗΝ κανεις το κοκκινο σηματοδοτη σωβρακο γιατι βαριεσαι να σταματας "καθε τρεις και λιγο".
Να ΜΗΝ κανεις ζιγκζαγκ με το αμαξι η τη μηχανη στη μεση του δρομου με 30 γιατι δεν εχεις διαθεσιμο χερι να πιασεις το τιμονι αφου το ενα ειναι στο κινητο και το αλλο στο τσιγαρο/μπουτι/παραθυρο.
Να ΜΗΝ μιλας παντα για τα παντα, εχοντας μια εξηγηση για ολα -αυτοματος ειδημων που τη μια γινεται χρηματιστηριακος αναλυτης και την επομενη μηχανολογος αεροναυπηγικης που εξηγει γιατι επεσε το ταδε αεροπλανο...

Θελω να δω Ευγενεια.
Να κανεις οτι θες ΜΕΧΡΙ εκει που δεν ενοχλεις τον αλλον.
Να διδαξεις στα παιδια σου να χαιρονται τη φυση, να παιζουν χωρις να ενοχλουν τους αλλους που ετυχε να ειναι κοντα σου,
Να τα μαθεις να ΜΗΝ ειναι καφροι, να ειναι σκεπτομενες αυτονομες μοναδες με αποψη και οχι αυταρεσκα, αβουλα προβατα που κυκλοφορουν με μια οθονη κολλημενη στη μουρη.

Και οταν αδερφε μου εχεις καταφερει αυτα τα παραπανω -εστω και στο 1/10- θελω να σηκωσεις τα μανικια και να παραγΟΥΜΕ.
Να φτιαχνουμε λαστιχα για παπακια/μηχανακια/κουτακια.
Να φτιαχνουμε αμαξακια.
Να φτιαχνουμε ηλιακες κυψελες και να τις εξαγουμε.
Να φτιαχνουμε τουρμπινες εκμεταλλευομενοι τις ανανεωσιμες πηγες ενεργειας.
Να φτιαχνουμε εστω προφυλακτικα για τα μαμισια που θα τρωμε.

Ομως να ΦΤΙΑΧΝΟΥΜΕ.
Γιατι με δαιμονιζει να πηγαινω στο ΙΚΕΑ και το ποτηρι να ειναι Made in Bulgaria. Το κουταλακι Made in China. Το πιατο Made in Turkey. Το επιπλο Made in Poland.
Η στην τουαλετα της ΧΨ καφετεριας και το πετσετοδοχειο να ειναι Made in Italy, το ρουμπινετο Made in France, το στεγνωτηριο Made in USA και το κρεμοσαπουνο Made in EU.

Συγνωμη κυριε μου Made in Greece υπαρχει κατι να παρω;;!;;!; Γιατι καποτε ως πιτσιρικας ειχα να παρω ενα Nissan made in Volos, ενα Pirelli, ενα Simca, ενα Renault, μια Πιτσος εστω ενω τωρα τιποτα;
Δεν θελω να ακουσω τη κασετα για τα σωματεια, για το συνδικαλισμο, για τη κακη μας τη μοιρα που ολοι μας ζηλευουνε και ολοι μας πολεμουν.

Θελω ΕΝΑΝ σοβαρο πολιτικο να αντιμετωπισει ως Μanager υψηλου επιπεδου τους ξενους δανειστες/εταιρους/whatever επι ισοις οροις.
Θελω να τεθουν επι ταπητος θεματα ταμπου (πχ Εκκλησια).
Θελω να αρθουν (κακως) κεκτημενα "δικαιωματα" που καποτε αποκτηθηκαν εκ της οπισθεν διοδου.
Θελω να σπασουν συντεχνιες/κολεγιες/κολλητιλικια οπου ο ενας προστατευει τον κ@λο του αλλου.
Θελω να επιστραφουν χρηματα και παρανομες περιουσιες, να τεθουμε ΟΛΟΙ προ των ευθυνων μας, να λογοδοτησουμε ολοι ενας προς εναν και οσοι παρανομησαν να λαβουν οτι τους αξιζει.
Θελω να κανουμε ολοι την αυτοκριτικη μας και να καταλαβουμε οτι δεν φταινε παντα οι αλλοι για οτι μας συμβαινει.
Θελω να σηκωσουμε ολοι τα μανικια και απο σερβιτοροι (παροχη υπηρεσιων) να γινουμε μαγαζατορες (δημιουργια αγαθων)

Και αφου γινονταν ολα αυτα τοτε το αν πουμε ναι η οχι καμια σημασια δεν θα ειχε...
Και οταν αυτες οι παραπανω εννοιες αντι να προκαλουν θυμηδια και δυσπιστια φτασουν να γινουν κτημα και αυτονοητα πραγματα σε ολους μας, ε ΤΟΤΕ θα εχουμε βγει απο την καθε κριση... 

Πηγή:

http://www.mybike.gr/topic/78226-grexit/page__st__465

Ε όχι και να αποφασίσει η πλέμπα

Του Κώστα Βαξεβάνη

Καλά να διαφωνείς με το δημοψήφισμα ή να μην το θέλεις για λόγους πολιτικού συμφέροντος, αλλά να το αποκαλείς και αντιδημοκρατικό ή αντισυνταγματικό, αγγίζει την πολιτική σχιζοφρένεια. Δεν είναι όμως παραλογισμός. Είναι που κάποιος πάτησε την ουρά τους και προσπαθούν να πείσουν πως δεν είναι πληγωμένη η δική τους ουρά αλλά το πρόβλημα είναι η ουρά στις Τράπεζες.

Μια συνταγματική πρόβλεψη και έκφραση Δημοκρατίας, το δημοψήφισμα δηλαδή, έχει κατηγορηθεί ήδη σε μερικές ώρες από το μιντιαkό σύστημα ως αντιδημοκρατικό, αντισυνταγματικό και επιζήμιο. Προσπαθούν εναγωνίως να αντικαταστήσουν το δίλημμα από “ναι ή όχι στα μέτρα” σε “ναι ή όχι στο ευρώ” για να ξυπνήσουν τα φοβικά και ενεργοποιήσουν τα αντανακλαστικά του κόσμου που με τόση επιμέλεια κατασκευάζουν. Φτάνουν λοιπόν μέχρι το σημείο να αποκαλέσουν ασύμφορο,επιζήμιο και αντιδημοκρατικό κάτι που αναδεικνύει τη θέση των πολιτών.

Το δημοψήφισμα αλλάζει τα μεγέθη. Οι δανειστές δεν έχουν να κάνουν με μια διαπραγματευτική ομάδα την οποία πιέζουν, αποσταθεροποιούν, συκοφαντούν και αντιμετωπίζουν φορτώνοντάς της την υποστήριξη των εθνικών της συμφερόντων ως αντιευρωπαϊκή διάθεση. Έχουν να κάνουν με αυτούς στο όνομα των οποίων παίρνονται οι αποφάσεις. Η αντιπροσώπευση παραμερίζεται και στο προσκήνιο  έρχεται ο παθών και αποφασίζων.

Ως τώρα οι δανειστές κατηγορούσαν την κυβέρνηση. Τώρα πρέπει να κατηγορήσουν τον λαό, πράγμα το οποίο δεν έχει νόημα αφού έχει πάρει τις αποφάσεις του. Το δημοψήφισμα δεν αυξάνει απλώς τη διαπραγματευτική ισχύ της χώρας εξουσιοδοτώντας την κυβέρνηση για κινήσεις για τις οποίες δεν είχε εξουσιοδοτηθεί, αλλά αναβαθμίζει το ελληνικό πρόβλημα σε πολιτικό. Η λογιστική λογική του “κόψτε τόσα για να σας δώσω τόσα” μπαίνει σε δεύτερη μοίρα και τόσο οι δανειστές όσο και η Ευρώπη έχουν να κάνουν με ένα σοβαρό πολιτικό θέμα το οποίο είναι και η ουσία. Αν μπορούν δηλαδή να συνεχίζουν να λειτουργούν ως οι τιμωροί ψωρολογιστές σε ένα θεωρητικά μεγάλο ευρωπαϊκό όραμα.

Οι δανειστές αποκτούν πολιτικό πρόβλημα που πρέπει να επιλύσουν.Το συντριπτικό όχι στα μέτρα, δεν μπορεί να παράξει μόνο επιχειρήματα για τους κακομαθημένους 'Ελληνες, αλλά και προβληματισμό στην Ευρώπη. Την ανάγκη ενδεχομένως να προχωρήσει η ευρωπαϊκή ελίτ σε αποφάσεις που θα την αποκαλύψουν άρα θα θέτουν και την πολιτική ουσία.

Υπάρχει όμως ένας ακόμη σοβαρός λόγος που το δημοψήφισμα προκαλεί αλλεργία και στους δανειστές και στην τρόικα εσωτερικού. Ο άκρατος νεοφιλελευθερισμός, μπορεί να λειτουργεί μόνο αν απομακρύνει τον πολίτη από τις αποφάσεις. Όταν στη θέση του πολίτη βάζει ειδικούς και τεχνοκράτες που αποφασίζουν για το καλό των πεινασμένων. Είναι διαφορετικό τώρα να αποφασίζουν οι πεινασμένοι και μάλιστα για το αν θέλουν να πεινάνε. Οι “δημοκρατίες των αγορών” λειτουργούν με σχήματα που εμφανίζονται ως αξιώματα. Έχουν γονατίσει την Ελλάδα χρησιμοποιώντας αυτά τα σχήματα ως απαράβατους κανόνες επιβίωσης του πολίτη.  Ξαφνικά με το δημοψήφισμα ο πολίτης ξαναμπαίνει στο προσκήνιο και γίνεται κέντρο αποφάσεων.Οι κανόνες και τα στερεοτυπικά αξιώματα δεν μπορούν να λειτουργήσουν γιατί το θέμα αποκτά τη σωστή διάσταση που είναι ο άνθρωπος. Αυτός είναι ο λόγος που η απόφαση για δημοψήφισμα έχει δημιουργήσει πανικό στο "μέτωπο της λογικής" και το προσωπικό της τρόικας εσωτερικού. Οι άνθρωποι, οι πολίτες, ακυρώνουν τους κανόνες-αξιώματα που τους επιτρέπουν να λειτουργούν χωρίς έλεγχο και μπαίνουν στο προσκήνιο για να αποφασίσουν.

Η αντίδραση στο δημοψήφισμα δεν είναι κίνηση πολιτικής επιβίωσης αλλά η προσπάθεια να αποφευχθεί ο κίνδυνος να ξαναμπούν οι κάτοικοι αυτής της χώρας στο επίκεντρο σοβαρών αποφάσεων παραμερίζοντας τα σχήματα αντιπροσώπευσης και κυρίως τα στερεότυπα της ομηρίας τους.Ε, όχι να αποφασίσει η πλέμπα.Αυτό δεν είναι παρεκτροπή μόνο από τα σχέδια αλλά και κίνδυνος κακού ανατρεπτικού προηγούμενου.

Οι επόμενες μέρες ως το δημοψήφισμα θα είναι δύσκολες. Σύσσωμο το μιντιακό και πολιτικό κατεστημένο θα παίξει τα ρέστα του. Θα χρησιμοποιηθούν τα ΑΤΜ, οι τράπεζες, οι λύκοι και οι καλοθρεμμένες αρκούδες της διαπλοκής για να μειωθεί η ισχύς του ΟΧΙ. Το τραπεζικό κατεστημένο το οποίο δυστυχώς δεν χτυπήθηκε ως σήμερα, θα προχωρήσει ενδεχομένως σε κινήσεις για να ενταθεί η εικόνα του σοκ και ο πανικός. Εκτός αν υποθέσουμε πως επειδή είναι αρκετά εκτεθιμένο θα υπακούσει περισσότερο στους φόβους του να βρεθεί φυλακή, παρά στον Σόιμπλε και τον Ντράγκι.

Όσοι προσπαθούν να μεταλλάξουν το πραγματικό δίλημμα που είναι λιτότητα ή ανάπτυξη, σε δίλημμα ευρώ ή δραχμή, έχουν κάνει αυτή τη φορά εκ των προτέρων την παραδοχή της ήττας της Ευρωπαικής Ένωσης. Πως δηλαδή η λιτότητα ταυτίζεται με το ευρώ. Αυτή τη φορά πρέπει να αποφασίσει η πλέμπα.

Πηγή:

http://www.koutipandoras.gr/article/144354/e-ohi-kai-na-apofasisei-i-plempa

Spiegel: Τι θα συμβεί αν δεν πληρωθεί το ΔΝΤ; Μάλλον... τίποτα

16 Ιουνίου

18:522015

Τίποτα δεν ισχύει από όσα λέγονται διαρκώς στο εξωτερικό για την Ελλάδα και την αποκαλούμενη «τελευταία προθεσμία» της 30ης Ιουνίου. Οι τελευταίες δηλώσεις του Γερμανού επιτρόπου και μέλους του CDU, Klaus Oettinger, ότι η Ελλάδα από την 1η Ιουλίου, αν δεν πληρώσει το ΔΝΤ, θα είναι μια περιοχή έκτακτης ανάγκης, είναι ανακριβείς.

Όπως γράφει το νέο κεντρικό άρθρο της ιστοσελίδας του Spiegel, από τη μία πλευρά, με δεδομένο ότι πολλά κοινοβούλια θα πρέπει να ψηφίσουν για μία εκταμίευση από το πακέτο βοήθειας, η προθεσμία για την αποπληρωμή της 30ης Ιουνίου στο ΔΝΤ πράγματι εκπνέει. Αλλά το ερώτημα είναι τι πρόκειται να συμβεί αν η Ελλάδα τελικά δεν πληρώσει το ΔΝΤ. Πιθανότατα... τίποτα, σημειώνει το δημοσίευμα.

Πρώτα από όλα, οι οίκοι αξιολόγησης έχουν πει ξεκάθαρα, ότι η μη-αποπληρωμή του ΔΝΤ στις 30 Ιουνίου δε θα θεωρηθεί αμέσως χρεοκοπία. Ωστόσο η σημασία τους δεν είναι πια το ίδιο μεγάλη όσο στην κρίση πριν από περίπου 6 χρόνια, κι αυτό γιατί το περισσότερο από το χρέος της Ελλάδας δεν είναι πια στα χέρια ιδιωτών, αλλά κρατών. Τι θα κάνει λοιπόν το ΔΝΤ σε μια τέτοια περίπτωση; Αυτό ακόμα δεν είναι ξεκάθαρο, αλλά πιθανότητα στην αρχή απλως θα περιμένει.

Πολλοί μιλούν για ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων που η Ελλάδα θα πρέπει να εισάγει το αργότερο την 1η Ιουλίου, όπως πριν δύο χρόνια έκανε η Κύπρος. Ωστόσο αυτό είναι απόφαση αποκλειστικά της Αθήνας και αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει ούτε καν νόμος, που να καθιστά ένα τέτοιο μέτρο δυνατό.

Εάν οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν, τότε ο μηχανισμός διάσωσης του ευρώ, ο EFSF θα πρέπει να αποφασίσει, αν θα απαιτήσει άμεσα όλο το δάνειο των €142 δισ. που έχει παράσχει στην Αθήνα. Αυτό θα πρέπει να το αποφασίσουν από κοινού τα μέλη του EFSF, δηλ. τα κράτη του Ευρώ – στα οποία αυτονόητα ανήκει και η Ελλάδα.

Την ίδια στιγμή η ΕΚΤ θα πρέπει να αποφασίσει, πώς θα αντιδράσει. Αυτή τη στιγμή η ελληνική κεντρική Τράπεζα (ΤτΕ) τροφοδοτεί τη χώρα με μετρητά μέσω του ELA, ωστόσο μια τέτοια χρηματοδότηση πρέπει πρώτα να την εγκρίνει η ΕΚΤ. Τα ποσά για την Ελλάδα αυξάνονται εβδομάδα με την εβδομάδα καλύπτοντας περίπου τα 2/3 των αναγκών της Ελλάδας. Εάν η ΕΚΤ σταματήσει τη ροή χρήματος, το ελληνικό τραπεζικό σύστημα θα καταρρεύσει σχεδόν άμεσα.

Ωστόσο, η αποφασιστική ημερομηνία για την ΕΚΤ δεν είναι η 30η Ιουνίου, αλλά η 20η Ιουλίου. Το αργότερο μέχρι την για τότε προγραμματισμένη αποπληρωμή των 3,5 δισ. στην ΕΚΤ, η κεντρική ευρωπαϊκή τράπεζα πρέπει να έχει αποφασίσει τι θα κάνει. Δεν υπάρχει όμως κανένας αυτοματισμός. Η ΕΚΤ θα πρεπει να διαβουλευτεί με το eurogroup για το αν θα σταματήσει τη ρευστότητα μέσω του ELA. Κι εκεί οι Έλληνες θα είναι επίσης παρόντες.

Τέλος, η συμμετοχή στην ευρωζώνη είναι αμετάκλητη, αυτό το έχει τονίσει πολλές φορές η Κομισιόν. Θεωρητικά, μία έξοδος από την ευρωζώνη είναι εφικτή μόνο με μια ταυτόχρονη έξοδο χώρας από την Ε.Ε. Κάθε βήμα όμως, που θα φέρνει την Ελλάδα πιο κοντά σε μια έξοδο από το κοινό νόμισμα θα πρέπει να ενέχει και τη συμμετοχή της ίδιας της χώρας. Εάν η Ελλάδα δεν εκδηλώσει διάθεση για μία λύση «μια κι έξω» κι επιμείνει σε περαιτέρω διαπραγματεύσεις, η υπόλοιπη ευρωζώνη θα πρέπει να εμπλακεί σε αυτές – κι αυτό θα πάρει χρόνο.

Αν τώρα η ΕΚΤ αποφασίσει να αποκόψει τη χώρα πλήρως από την παροχή ρευστού, τότε αυτό θα οδηγήσει στην πλήρη κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας και η Αθήνα θα προσπαθούσε ίσως σε τέτοια περίπτωση να εισάγει ένα παράλληλο νόμισμα. Σε λίγο καιρό ένα είδος χρεογράφου θα αντικαθιστούσε το ευρώ στο εσωτερικό της χώρας. Όμως ακόμα και τότε η Ελλάδα θα εξακολουθούσε τυπικά να είναι μέλος του ευρώ.

Ο υποτιθέμενος απ' ευθείας δρόμος της εξόδου που κάποιοι νομίζουν ότι ξεκινά από την αποτυχία των διαπραγματεύσεων και φτάνει στο Grexit, δεν υπάρχει, αλλά είναι ένα μονοπάτι με πολλές διακλαδώσεις. Αντίστροφα: ακόμα κι αν η αποδέσμευση της τελευταίας δόσης από το δεύτερο πακέτο βοήθειας γίνει την απολύτως τελευταία στιγμή, η Ελλάδα θα έχει κερδίσει στην καλύτερη περίπτωση μερικούς ακόμα μήνες χρόνο. Και μετά θα περιμένουμε την επόμενη... «τελευταία προθεσμία».

Μετάφραση άρθρου από euro2day

Πηγή:

http://www.koutipandoras.gr/article/143443/spiegel-ti-tha-symvei-den-plirothei-dnt-mallon-tipota

Οι FT εκπλήσσουν: «Αλέξη θα κερδίσεις αν δεν υποχωρήσεις στους δανειστές»

14 Ιουνίου

19:352015

Εκπλήσσουν οι «Financial Times», οι οποίοι καλούν στην ουσία τον Αλέξη Τσίπρα να μην υποχωρήσει στις αξιώσεις των πιστωτών. Η βρετανική εφημερίδα αναλύει με στοιχεία γιατί δεν πρόκειται να χάσει τίποτα η Ελλάδα αν πει «όχι» κηρύσσοντας πτώχευση, ακόμα και αν υπάρξει Grexit.

Ο συντάκτης του άρθρου στους» FT» Wolfgang Münchau εξηγεί αναλυτικά τα δεδομένα τα οποία έχει να αντιμετωπίσει η ελληνική οικονομία και στην περίπτωση του «ναι» και στην περίπτωση του «όχι» και καταλήγει στο συμπέρασμα πως δεν έχει να χάσει τίποτα, ενώ Γερμανία και Γαλλία μόνο, θα χάσουν 160 δισ. ευρώ σε περίπτωση ελληνικής χρεοκοπίας.

Αυτό είναι το άρθρο των «FT»:

«Ωστε εδώ είμαστε. Είπαν στον Αλέξη Τσίπρα «take it or leave it». Τι πρέπει να πράξει;

Ο Ελληνας Πρωθυπουργός δεν έχει να αντιμετωπίσει εκλογές μέχρι τον Ιανουάριο του 2019. Οποια πορεία και αν αποφασίσει τώρα, θα πρέπει να αποδώσει καρπούς μέσα σε τρία χρόνια ή και λιγότερο.

Κατ 'αρχάς, τα δύο ακραία σενάρια: αποδέχεται την τελική προσφορά των πιστωτών ή αποχωρεί από τη ζώνη του ευρώ. Αποδεχόμενος την προσφορά, θα πρέπει να συμφωνίσει σε μια δημοσιονομική προσαρμογή της τάξης του 1,7% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος, εντός έξι μηνών.

Ο συνάδελφός μου Martin Sandbu υπολόγισε πώς μια προσαρμογή τέτοιας κλίμακας θα μπορούσε να επηρεάσει την ελληνική ανάπτυξη. Εγώ τώρα επεκτείνω αυτό τον υπολογισμό, για να συμπεριλάβω το συνολικό τετραετές πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, όπως ζητούν οι πιστωτές. Βασισμένος στις ίδιες παραδοχές που κάνει για το πώς η δημοσιονομική πολιτική και το ΑΕΠ αλληλοεπηρεάζονται - μια αμφίδρομη διαδικασία – φτάνω σε ένα συμπέρασμα ότι θα υπάρξει πλήγμα του επιπέδου του ΑΕΠ της τάξης του 12,6% σε διάστημα τεσσάρων ετών.

Ο λόγος του ελληνικού χρέους προς το ΑΕΠ θα αρχίσει να προσεγγίζει το 200%.

Το συμπέρασμά μου είναι πως η αποδοχή των προγραμμάτων της τρόικας θα αποτελούσε διπλή αυτοκτονία - για την ελληνική οικονομία, καθώς και για την πολιτική σταδιοδρομία του Έλληνα πρωθυπουργού.

Θα μπορούσε το αντίθετο – ακραίο σενάριο – ενός Grexit να έχει καλύτερο αποτέλεσμα;

Μπορείτε να στοιχηματίσετε ότι θα ήταν, για τρεις λόγους.

1. Το πιο σημαντικό αποτέλεσμα θα ήταν πως η Ελλάδα θα είναι σε θέση να απαλλαγεί από τις τρελές δημοσιονομικές προσαρμογές.

Η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει ανάγκη να «τρέξει» με ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα, το οποίο μπορεί να απαιτήσει μια εφάπαξ προσαρμογή αλλά αυτό είναι.

Η Ελλάδα θα κήρυττε πτώχευση έναντι όλων των επίσημων πιστωτών της: Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, καθώς και για τα διμερή δάνεια από τους ευρωπαίους πιστωτές της.

Αλλά θα εξυπηρετεί όλα τα δάνεια του ιδιωτικού τομέα με το στρατηγικό στόχο να ανακτήσει την πρόσβαση στην αγορά λίγα χρόνια αργότερα.

2. Ο δεύτερος λόγος είναι η μείωση του ρίσκου. Μετά από ένα Grexit,κανείς δεν θα φοβάται τον κίνδυνο μετατροπή νομίσματος. Και η πιθανότητα μιας χρεοκοπίας θα ήταν πολύ μειωμένη, καθώς η Ελλάδα θα είχε ήδη κηρύξει στάση πληρωμών στους επίσημους πιστωτές της και θα ήταν πολύ πρόθυμη να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη μεταξύ των ιδιωτών επενδυτών.

3. Ο τρίτος λόγος είναι ο αντίκτυπος στην θέση της οικονομίας στο εξωτερικό. Σε αντίθεση με τις μικρές οικονομίες της Βόρειας Ευρώπης, η Ελλάδα είναι μια σχετικά κλειστή οικονομία.

Περίπου τα τρία τέταρτα του ΑΕΠ είναι εγχώρια. Το υπόλοιπο 1/4 που δεν είναι εγχώριο, τα περισσότερα προέρχονται από τον τουρισμό, κλάδος ο οποίος θα επωφεληθεί από την υποτίμηση. Η συνολική επίδραση της υποτίμησης δεν θα ήταν τόσο ισχυρή όσο θα ήταν για μια ανοικτή οικονομία, όπως η Ιρλανδία, αλλά θα ήταν επωφελής, ωστόσο. Από τις τρεις επιπτώσεις,η πρώτη είναι η πιο σημαντική βραχυπρόθεσμα, ενώ η δεύτερη και η τρίτη θα κυριαρχήσουν μακροπρόθεσμα.

Ενα Grexit, ασφαλώς, έχει παγίδες, ως επί το πλείστον βραχυπρόθεσμες.

 Μια ξαφνική εισαγωγή του νέου νομίσματος θα ήταν χαοτική. Η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να επιβάλει ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων και να κλείσουν τα σύνορα. Αυτές οι απώλειες χρόνου, θα είναι σημαντικές, αλλά όταν το χάος υποχωρήσει η οικονομία θα ανακάμψει γρήγορα.

Συγκρίνοντας τα δύο αυτά σενάρια, θυμάμαι την παρατήρηση Σερ Ουίνστον Τσώρτσιλ ότι η μέθη, σε αντίθεση με την ασχήμια, είναι μια κατάσταση που υποχωρεί. Το πρώτο σενάριο είναι απλά άσχημο, και θα παραμείνει πάντα έτσι. Το δεύτερο, σου δίνει ένα hangover, αλλά ακολουθεί η νηφαλιότητα.

Επομένως, εάν αυτό ήταν η επιλογή, οι Έλληνες θα είχαν έναν λογικό λόγο να προτιμούν Grexit. Αυτό, ωστόσο, δεν είναι η επιλογή που πρέπει να ληφθεί αυτή την εβδομάδα. Η επιλογή είναι μεταξύ της αποδοχής ή απόρριψης προσφοράς των πιστωτών. Το Grexit είναι πιθανό, αλλά όχι βέβαιο.

Αν ο κ Τσίπρας επρόκειτο να απορρίψει την προσφορά και να χάσει την τελευταία προθεσμία – το Eurogroup της 18ης Ιουνίου - θα κατέληγε να αθετήσει την αποπληρωμή του χρέους τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Σε εκείνο το σημείο, η Ελλάδα θα παραμένει στη ζώνη του ευρώ και θα αναγκαζόταν να αποχωρήσει μόνο αν η ΕΚΤ θα μείωνε τη ροή της ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες κάτω από το ανεκτό όριο. Αυτό μπορεί να συμβεί, αλλά δεν είναι δεδομένο.

Οι πιστωτές της ευρωζώνης, μπορεί επίσης να αποφασίσουν ότι είναι προς το συμφέρον τους να μιλήσουν για την ελάφρυνση του χρέους για την Ελλάδα σε αυτό το σημείο. Απλά φανταστείτε τη θέση τους.

 Εάν η Ελλάδα επρόκειτο να χρεοκοπήσει έναντι όλων των χρεών του επίσημου τομέα, η Γαλλία και η Γερμανία μόνο θα χάσουν περίπου 160 δισ. €. Η Άνγκελα Μέρκελ και ο Φρανσουά Ολάντ θα μείνουν στην ιστορία ως οι μεγαλύτεροι οικονομικοί «losers».

Οι πιστωτές απορρίπτουν μεν τώρα κάθε συζήτηση σχετικά με την ελάφρυνση του χρέους, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει όταν η Ελλάδα αρχίσει την πτώχευση. Αν διαπραγματευτούν, όλοι θα ωφεληθούν. Η Ελλάδα θα παραμείνει στη ζώνη του ευρώ, εφόσον η δημοσιονομική προσαρμογή εξυπηρετεί ένα χαμηλότερο βάρος του χρέους το οποίο θα ήταν πιο ανεκτό. Οι πιστωτές θα είναι σε θέση να καλύψουν μερικές από τις – αλλιώς – σίγουρες – απώλειες.

Η κεντρική ιδέα είναι ότι η Ελλάδα, δεν έχει στην πραγματικότητα τίποτε να χάσει, απορρίπτοντας την προσφορά αυτής της εβδομάδας».

Πηγή:

http://www.koutipandoras.gr/article/143275/oi-ft-ekplissoyn-alexi-tha-kerdiseis-den-ypohoriseis-stoys-daneistes-diavaste-arthro

Η αλήθεια για τη Βιαμάξ και το τέλος της ελληνικής αμαξοποιΐας!

Η πραγματική ιστορία για την αναστολή των παραγωγικών δραστηριοτήτων ενός από τα μεγαλύτερα εργοστάσια της Ελλάδας

 

Του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

 

Πηγή:

http://busoldtimers.blogspot.gr/2015/05/blog-post_15.html

Ακούω πολλούς που με ρωτούν ή συχνά απορούν γιατί έκλεισαν οι μεγάλες ελληνικές βιομηχανίες αμαξωμάτων, οι οποίες συμπαρέσυραν εκατοντάδες μικρότερους αμαξοποιούς, βιοτεχνίες που εργάζονταν ως προμηθευτές στην παραγωγική εφοδιαστική αλυσίδα λεωφορείων και λοιπών οχημάτων.

Η αλήθεια είναι η Ελλάδα πλέον έχει φθάσει σε τόσο οριακό σημείο, ώστε δεν χρειάζεται να χαϊδεύουμε τα αυτιά κανενός. Μόνο με γεγονότα και επιχειρήματα, χωρίς παραπολιτικές παρωπίδες και ιδεοληψίες, πρέπει να αντιμετωπίζουμε την πραγματικότητα.

Η πραγματικότητα λοιπόν είναι ότι η αρχή του κακού ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του ’70 όταν η πατρίδα απαλλάχθηκε από ένα καθεστώς αλλά υποτάχθηκε στην κομματική, πελατειακή και κρατίστικη φρενίτιδα που οδήγησε στα δεδομένα που γνωρίζουμε όλοι μετά τις 18 Οκτωβρίου 1981, όταν το ΠΑΣΟΚ ανέλαβε την εξουσία. Δεν χρειάζονται αναλύσεις και ιστορίες σχετικά με τα πολιτικά και τα κομματικά γεγονότα της εποχής.

Ας πάμε στο προκείμενο.

Από το 1958 ως εκείνη την εποχή, η ΒΙΑΜΑΞ κατάφερε να αναδειχθεί σε βασίλισσα βιομηχανία της ελληνικής αμαξοποιΐας εξαιτίας της ευελιξίας, της παραγωγικής αρτιότητας, συνέπειας και ποιότητας που είχαν τα οχήματα με την υπογραφή της, αλλά και της φιλο-εργατικής αντιλήψεως που διέκρινε ανέκαθεν την οικογένεια Φωστηρόπουλου.

Η ΒΙΑΜΑΞ όντως διέκοψε κάθε παραγωγική δραστηριότητα το 1984 αφού την είχαν αρχίσει να τη διαλύουν από το 1976 τα σωματεία, είχε γίνει η προμήθεια των ουγγρικής κατασκευής ρυπογόνων Ikarus και η τότε σοσιαλιστική κυβέρνηση δεν δεχόταν ούτε να συζητήσει με τον «καπιταλιστή» Φωστηρόπουλο ενώ είχε απορρίψει ως «ακατάλληλα» τα F580 S που προτείνονταν για την ΕΑΣ.

Η εποχή των «πρασινοφρουρών»

Αντιθέτως μάλιστα, κάποιοι «πρασινοφρουροί» εισηγούνταν με πάθος στον τότε αναπληρωτή υπουργό Εθνικής Οικονομίας κ. Γιάννη Ποττάκη, τον αποκλεισμό του «δεξιομάγαζου» από κάθε προμήθεια του Δημοσίου.

Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία παλιού στελέχους της ΒΙΑΜΑΞ για τον πόλεμο νεύρων που άσκησαν συνδικαλιστές της εταιρείας απέναντι στον αμαξοποιό Ιωάννη Μανταδάκη (της γνωστής οικογένειας αμαξοποιών), όταν αρνήθηκε να συνυπογράψει το μανιφέστο συνδιοίκησης της επιχειρήσεις που προωθούσε συγκεκριμένη ομάδα εργαζομένων.

Η είδηση για την επικείμενη διακοπή κάθε παραγωγικής δραστηριότητας της ΒΙΑΜΑΞ αποτέλεσε πρώτης τάξεως ευκαιρία για την τουρκική Otomarsan που έφτιαχνε στην Τουρκία τα Ο302 με προσωπικό που ερχόταν στη ΒΙΑΜΑΞ να εκπαιδευτεί.

Τόσο ο στενός συνεργάτης του Φωστηρόπουλου και γενικός διευθυντής της ΒΙΑΜΑΞ, ο κ. Στέργιος Σακελλαρόπουλος, όσο και ο πρόεδρος του σημερινού εργοστασίου της EvoBus (πρώην Otomarsan που εξαγοράστηκε από την MB και έχει σούπερ εγκαταστάσεις στο Χόσντερε της Ανατολικής Θράκης) μου έχουν πει ιστορίες που γράφονται εν μέρει ή θα ειπωθούν ύστερα από 20 χρόνια.

Το θέμα είναι ότι οι Τούρκοι λιγουρεύονταν από τη δεκαετία του '70 τις υποδομές της ΒΙΑΜΑΞ. Όταν στις γραμμές παραγωγής του εργοστασίου στο Μανχάιμ της τότε Δυτικής Γερμανίας δεν ήξεραν τι σημαίνει "ρομποτικός αυτοματισμός", στη Λεωφόρο Αθηνών η ΒΙΑΜΑΞ είχε ρομποτάκια για κολλήσεις στις βάσεις που εφάρμοζαν το πλαίσιο με το αμάξωμα.

Οι μικροκομματισμοί, η αχαλίνωτη μαλακία και τα συντεχνιακά συμφέροντα απογοήτευσαν τον Φωστηρόπουλο, ο οποίος ως την τελευταία στιγμή ζητούσε εγγυήσεις από την τότε κυβέρνηση και τα σωματεία πως αφ' ενός θα επιτρέπονταν εξαγωγές οχημάτων και αφ' ετέρου δεν θα γίνονταν απεργίες ώστε να τηρηθούν χρονοδιαγράμματα παραδόσεων.

Δεν τηρήθηκε τίποτε. Οι υποκινούμενοι εργατοπατέρες καταδίκασαν το μέλλον όσων εργάζονταν σε αυτόν τον κερδοφόρο τομέα δραστηριότητας της ΒΙΑΜΑΞ. Έτσι βρήκαν την ευκαιρία οι Τούρκοι της Otomarsan ήρθαν με λεφτά μετρητοίς (σ.σ. λέγεται του Μετοχικού Ταμείου του Στρατού τους) και σήκωσαν το εργοστάσιο σε χρόνο μηδέν.

Οι συνδικαλιστές που έκαναν τη «βρώμικη δουλειά» διορίστηκαν την άλλη ημέρα σε υπηρεσίες του Δημοσίου με άμεσες διαδικασίες που πέρασαν όλες από το γραφείο του τότε υφυπουργού Προεδρίας της Κυβερνήσεως Ασημάκη Φωτήλα και με εποπτεία από τον Σάκη Πεπονή.

Φυσικά όσοι ευκολόπιστοι, αφελείς και κουτοί ακολούθησαν τους εργατοπατέρες στον συντεχνιακό κατήφορο, κατέληξαν στα ταμεία του ΟΑΕΔ για το επίδομα ανεργίας.

Για να μην λέμε ιστορίες και να είμαστε αντικειμενικοί, ο Φωστηρόπουλος στη συνέχεια κοίταξε το συμφέρον το δικό του και της επιχείρησής του. Απαλλάχτηκε από τη «φύρα», χολωμένος απ' όσα ζούσε μέσα κι έξω από το γραφείο του, για να έχει το κεφάλι του ήσυχο από απεργίες και επαναστατικές γυμναστικές.

Η ΒΙΑΜΑΞ συνέχισε την εμπορική δραστηριότητά της με εισαγωγές λεωφορείων “Jonckheere” και επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη των αστικών λεωφορείων DAF “Den Oudsten” που προορίζονταν για τις ΣΕΠ και τελικά κατέληξαν στο Α/Σ Μπραχαμίου της ΕΘΕΛ.

Μάλιστα, όταν παρουσιάστηκαν τα DAF Den Oudsten στην αγορά το 1993 με τα σήματα της ΒΙΑΜΑΞ και τα χαρακτηριστικά κόκκινα ταμπελάκια από τις μήτρες γραμματοσειρών του εργοστασίου, πολλοί έλεγαν ότι «ο Φωστηρόπουλος ετοιμάζει τη μεγάλη επιστροφή».

Η πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, οι οικονομικοί πειραματισμοί που ακολούθησαν και η διαφαινόμενη από τότε εισδοχή της χώρας στο ΔΝΤ δεν επέτρεψαν στην οικογένεια Φωστηρόπουλου να κάνει κάτι δυναμικό στην αγορά.

Αντιθέτως, η εταιρεία πώλησε τα εμπορικά σήματα που διαχειριζόταν (JCB, DAF, Rover, κλπ.) στον Όμιλο Σφακιανάκη, συρρικνώθηκε και σήμερα φυτοζωεί για ιστορικούς λόγους ως εταιρεία συμβούλων.

Τι έγινε στην Τουρκία

Στην Τουρκία, το εργοστάσιο της Otomarsan με τα κούτσουρα των κρεοπωλείων, τους φούρνους με άμμο θαλάσσης και τις ματσόλες εξευρωπαΐστηκε με τα σπλάχνα της ΒΙΑΜΑΞ το 1984.

Όταν το 2008 πήγα στα εγκαίνια του υπερσύγχρονου εργοστασίου στο Χόσντερε ντράπηκα όταν με έψαξε ο Τούρκος που έκλεισε τη συμφωνία με τον Φωστηρόπουλο και ήταν ο πρόεδρος της EvoBus Τουρκίας.

«Τώρα πια δεν αισθανόμαστε φτωχοί, πήγαμε πολλά βήματα μπροστά από εσάς αδελφέ μου Ρωμιέ», μου είπε κι απλώς ήμουν ο μόνος που έλαβα το προνόμιο να μιλήσω, να δειπνήσω και να δημοσιεύσω αποκλειστική του συνέντευξη απ' όλο το ευρωπαϊκό γκρουπ δημοσιογράφων που είχαμε προσκληθεί.

Πιστεύω ακράδαντα ότι για την κατάσταση που είμαστε τώρα, εμείς ευθυνόμαστε.

Πρώτα η γενιά μας που είναι παθητική, άβουλη και μοιραία, αλλά κυρίως αυτοί οι αλήτες που λένε πως είναι η γενιά του Πολυτεχνείου, έκαμαν κρατικοδίαιτα ασκέρια άχρηστων υπαλλήλων και ροκάνισαν ό,τι ζωντανό υπήρχε στη χώρα.

Αυτή είναι η άποψή μου τεκμηριωμένα και δεν αλλάζει.

Πηγή:

http://busoldtimers.blogspot.gr/2015/05/blog-post_15.html

Jo Di Graphics: Έτσι μας έσωσαν τα Μνημόνια

Με γράφημά του, ο Jo Di Graphics εξηγεί πως μας.. έσωσαν τα μνημόνια.

Στον παρακάτω πίνακα αναγράφονται οι προβλέψεις για το ΑΕΠ από το 2009 έως το 2014 για Μνημόνιο 1, Μνημόνιο 2 και την πραγματική εξέλιξη.

Πηγή:

http://www.koutipandoras.gr/article/143452/jo-di-graphics-etsi-mas-esosan-ta-mnimonia

Ορίστε και η προηγούμενη κατάσταση:

Κίνηση Ισπανών πολιτών με ονομασία "Βοηθάμε την Ελλάδα" στέλνει μήνυμα συμπαράστασης!

Η λίστα με τα ονόματα των δημοσιογράφων που πληρώθηκαν από το ΔΝΤ!!!

Το άρθρο είναι της εφημερίδας ΑΚΡΟΠΟΛΗ, που αναφέρει ποιοι ήταν οι δημοσιογράφοι που πληρώθηκαν από το ΔΝΤ, για την χειραγώγηση της κοινής θέλησης του Ελληνικού λαού.

Παραίτηση Σπυρόπουλου μετά το δημοσίευμα του HOT DOC

Την παραίτησή του από τη διοίκηση του ΙΚΑ υπέβαλε την Τρίτη 2 Ιουνίου ο Ροβέρτος Σπυρόπουλος μετά τις αποκαλύψεις του HOT DOC τόσο για την προϊστάμενη της Γενικής Διεύθυνσης Διοικητικού του Ιδρύματος της οποίας ο σύζυγός χρωστά κοντά στα 7 εκατ. Ευρώ όσο και για μια σειρά άλλων υποθέσεων με οσμή σκανδάλου, την περίοδο που ο Σπυρόπουλος ήταν διοικητής.

Γενικός διευθυντής του ΠΑΣΟΚ την εποχή που εντοπίστηκε μαύρη τρύπα 125 εκατ. ευρώ στο κόμμα, ο Σπυρόπουλος τοποθετήθηκε στην κεφαλή του ΙΚΑ το 2010. Με ενέργειές του σε κάποιες περιπτώσεις και με την αδράνεια που έχει επιδείξει σε άλλες, ο πρώην γενικός διευθυντής του ΠΑΣΟΚ έχει συνεισφέρει στην αναπαραγωγή της διαφθοράς και της ατιμωρησίας στο εσωτερικό του Ιδρύματος. Υπόδικος για ειδική μεταχείριση επιχείρησης στη Βόρεια Ελλάδα και υπόλογος για το διακανονισμό των οφειλών του Ομίλου Ξυνή, ο Ροβέρτος Σπυρόπουλος ποτέ δεν έπεισε για τη χρηστή του διοίκηση.

Στο τεύχος 78 το HOT DOC αποκαλύπτει την περίπτωση καπνοβιομήχανου που χρωστά κοντά στα 7 εκατ. ευρώ στο ΙΚΑ ενώ η σύζυγός του είναι ανώτατο στέλεχος του Ιδρύματος και στενή συνεργάτης του Σπυρόπουλου. Στην υπόθεση της «θηλυκής συμμορίας» στο ΙΚΑ Καλλιθέας, κανένα στέλεχος δεν τιμωρήθηκε για αμελή επίβλεψη των δραστών που καταχράστηκαν 11 εκατ. ευρώ. Καταγγελίες στο ΙΚΑ Γλυφάδας περιγράφουν μια εικόνα όπου οι έντιμοι υπάλληλοι που πολεμούν τη διαφθορά, συνήθως βρίσκουν τον μπελά τους.

Κατόπιν όλων αυτών των αποκαλύψεων, η παραίτηση Σουρόπουλου από τη διοίκηση του ΙΚΑ δεν πρέπει να ξαφνιάζει. Το HOT DOC και το koutipandoras.gr θα παρακολουθούν το έργο του νέου διοικητή που θα έχει πρώτα απ’όλα ως αποστολή να αλλάξει τα κακώς κείμενα.

Ο Ιωάννης Θεωνάς για νέος διοικητής

Ο αναπληρωτής υπουργός Εργασίας Δημήτρης Στρατούλης πρότεινε για νέο διοικητή του ΙΚΑ τον Ιωάννη Θεωνά, οικονομολόγο, ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς, πρώην ευρωβουλευτή του ΚΚΕ, πρώην μέλος της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Αθήνας και της ΓΣΕΕ, της οποίας διετέλεσε μάλιστα και γενικός γραμματέας από το 1992 ως το 1994. Την τελευταία δεκαετία ήταν μέλος της ΚΕ και της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.

 Νέος υποδιοικητής, στη θέση του κ. Θεωνά, ορίζεται ο νομικός Διονύσιος Καλαματιανός, ο οποίος έχει ασχοληθεί εκτενώς με το δίκαιο κοινωνικής ασφάλισης και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών του τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών της ΑΣΟΕΕ και μέλος της ομάδας για την κοινωνική ασφάλιση της επιτροπής προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ.

Διαβάστε το αποκαλυπτικό τεύχος του HOTDOC ΕΔΩ

http://www.koutipandoras.gr/article/142323/sto-hot-doc-poy-kykloforei-hrostaei-7-ekat-sto-ika-eno-dioikei-i-syzygos-toy-o

Πηγή:

http://www.koutipandoras.gr/article/142809/paraitisi-spyropoyloy-meta-dimosieyma-toy-hot-doc

Αποκάλυψη βόμβα: Ο Παπανδρέου αρνήθηκε διάσωση της χώρας χωρίς το ΔΝΤ!

Αποκάλυψη βόμβα: Ο Παπανδρέου αρνήθηκε διάσωση της χώρας χωρίς το ΔΝΤ!

Μια συνταρακτική αποκάλυψη για τον ρόλο που διαδραμάτισε ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου στην υπαγωγή της χώρας στα μνημόνια και στο μηχανισμό διάσωσης που συνέτριψε την Ελλάδα με την εφαρμογή του προγράμματος του ΔΝΤ έρχεται στο φως της δημοσιότητας. Οι αποκαλύψεις στο νέο βιβλίο του δημοσιογράφου Μιχάλη Ιγνατίου με τίτλο: «Τρόικα: Ο δρόμος προς την καταστροφή» είναι συγκλονιστικές καθώς για πρώτη φορά αποκαλύπτεται ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες πρότειναν στον Παπανδρέου διάσωση χωρίς μηχανισμό της τρόικας κάτι που ο τότε πρωθυπουργός αρνήθηκε, αφού προφανώς άλλα είχε συμφωνήσει με το ΔΝΤ.

Ο δημοσιογράφος Μιχάλης Ιγνατίου αποκαλύπτει με κάθε λεπτομέρεια τη μυστική συνάντηση που είχε γίνει τον Νοέμβριο του 2009 στο Λουξεμβούργο, με τρεις Ευρωπαίους αξιωματούχους -μεταξύ αυτών, τον Γιούνκερ- αλλά και τον τότε υπουργό Οικονομικών, Γιώργο Παπακωνσταντίνου, και τον τότε διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, Γιώργο Προβόπουλο.

Η πρόταση που έγινε από τους Ευρωπαίους αξιωματούχους ήταν ξεκάθαρη, χωρίς ΔΝΤ, χωρίς μνημόνια, χωρίς εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας, χωρίς «αίμα».

Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν απάντησε ποτέ στην πρόταση αυτή και προτίμησε να παραδώσει τη χώρα στο ΔΝΤ και στο πρόγραμμα που εξαθλίωσε το λαό.

Ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, τότε Πρόεδρος του Eurogroup συνάντησε υπό άκρα μυστικότητα στο γραφείο του τον επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Τρισέ, τον επίτροπο Χοακίν Αλμούνια και τους δυο Έλληνες αξιωματούχους οι οποίοι παρέλαβαν ένα σχέδιο μίνι - μνημονίου που είχαν ετοιμάσει και ζητούσαν να προωθηθεί στον τότε πρωθυπουργό, Γιώργο Παπανδρέου.

Η πηγή του Μιχάλη Ιγνατίου περιγράφει πως μετέβησαν στο Λουξεμβούργο υπό άκρα μυστικότητα με το αυτοκίνητο του Χοακίν Αλμούνια και ότι στη διαδρομή οι συμμετέχοντες συζήτησαν ένα έγγραφο που είχαν ετοιμάσει, χωρίς αποστολέα και παραλήπτη, έπειτα από μελέτη της κατάστασης της ελληνικής οικονομίας και επρόκειτο για τις εισηγήσεις ενός μίνι μνημονίου.

Η συνάντηση, κράτησε περίπου 3 ώρες.

«O κ. Γιούνκερ έδωσε στον κ. Παπακωνσταντίνου το κείμενο πέντε σελίδων που είχε ετοιμάσει η Διεύθυνση DG ECFIN και το οποίο δεν έφερε καμία σφραγίδα. Επικεφαλής της ομάδας που το συνέγραψε ήταν ο Κάρλος Μαρτίνεζ. Με δυο λόγια, ήταν ένα συμφωνημένο κείμενο από τις Βρυξέλλες και τη Φρανκφούρτη, το οποίο εγκρίθηκε από τη Γερμανία και τη Γαλλία και το οποίο πρόσφερε λύσεις και απέκλειε εξωτερικούς παράγοντες, όπως είναι το ΔΝΤ, που προέκυψε αργότερα. Ήταν ένα manual διαχείρισης και συνολικής αντιμετώπισης της ελληνικής κρίσης. Και πιστεύαμε πολύ σ'αυτό, διότι, όπως σου είπα, ήταν αντικείμενο πολυήμερης μελέτης και είχε εγκριθεί από την Κομισιόν και την ΕΚΤ και είχαν ενημερωθεί οι Γερμανοί και οι Γάλλοι, που συμφωνούσαν», ανέφερε πηγή του Eurogroup.

Σύμφωνα με την ανώνυμη πηγή το κείμενο εκεί ήταν η ανεπίσημη χείρα βοηθείας που αναζητούσε ο κ. Παπανδρέου και θα μετατρεπόταν σε επίσημη βοήθεια μόλις το αποδεχόταν ο Έλληνας Πρωθυπουργός.

Όπως λέει χαρακτηριστικά η πηγή του Eurogroup: «Ο κ. Προβόπουλος ήταν θετικότατος. Ο κ. Παπακωνσταντίνου ήταν θετικός. Αλλά δεν έπαιρναν αυτοί οι δυο τις αποφάσεις».

Ο τότε υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου είπε στους Ευρωπαίους αξιωματούχους ότι θα ενημερώσει τον ΓΑΠ, αφού αυτός αποφάσιζε για όλα.

«Ο κ. Παπακωνσταντίνου μας απάντησε ότι θα παραδώσει το κείμενο στον πρωθυπουργό, θα το μελετήσουμε, θα δούμε εάν οι αριθμοί έχουν λογική. Μας είπε ότι θα ζητούσε από τον κ. Παπανδρέου να μας απαντήσει. Περιμέναμε δεκαπέντε μέρες, αλλά η απάντηση δεν ήρθε ποτέ. Μάλλον θα έλεγα πως μας απάντησε από το Ζάππειο, όπου μοίρασε λεφτά.

Όταν το ψάξαμε με τους ανθρώπους μας στην Αθήνα, πληροφορηθήκαμε ότι ο πρωθυπουργός δεν επέτρεψε στον υπουργό του να μας απαντήσει. Αρχικά τον άφησε εκτεθειμένο απέναντί μας, αλλά εμείς γνωρίζαμε την αλήθεια. Πιστεύουμε ότι εκείνη τη μέρα χάθηκε η παρτίδα. Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι η άρνηση απάντησης στο κείμενο του Λουξεμβούργου ήταν η αφετηρία του ναυαγίου της Ελλάδας. Πιστεύω ότι η χώρα σας έχασε μια μοναδική ευκαιρία και τολμώ να υποστηρίξω ότι ήταν η τελευταία ευκαιρία να αποφύγει την κρίση χωρίς περιπέτειες», τόνισε η ίδια πηγή στον δημοσιογράφο.

Η πηγή υποστηρίζει ότι θα είχαν αποφευχθεί πολλά από όσα ακολούθησαν εάν ο Έλληνας πρωθυπουργός αποδεχόταν την πρόταση.

«Προσωπικά πιστεύω ότι θα αποφεύγαμε όλα όσα ακολούθησαν εάν γινόταν δεκτό το έγγραφο. Όταν δεν μας απάντησαν, συζητήσαμε και συμφωνήσαμε ότι η Ελλάδα θα εξελιχθεί σε σοβαρότατο πρόβλημα», σημείωσε πηγή της Ευρωζώνης.

Ο κ. Προβόπουλος δε θέλησε να τοποθετηθεί για τη μυστική συνάντηση του Λουξεμβούργου, αλλά ένας συνεργάτης του επιβεβαίωσε στο Μιχάλη Ιγνατίου ότι συμμετείχε και ότι έλαβε και ο ίδιος το έγγραφο που εστάλη στον κ. Παπανδρέου.

Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου επιβεβαίωσε στο Μιχάλη Ιγνατίου τη συνάντηση, λέγοντας ότι στη διάρκειά της ζητήθηκαν μέτρα για τη μείωση του ελλείμματος του 2010, πράγμα που τελικά η ελληνική κυβέρνηση έπραξε.

Στο βιβλίο του ο Μιχάλης Ιγνατίου αποκαλύπτει επίσης το προσωπικό μήνυμα του Τρισέ στο Γιώργο Παπανδρέου που μετέφερε ο Λουκάς Παπαδήμος, τότε αντιπρόεδρος της ΕΚΤ το Νοέμβριο του 2009, σε μυστική επίσκεψή του στην Αθήνα.

«Θα κλείσουν οι αγορές αν δεν πάρεις τα μέτρα τώρα...», είπε ο κ. Παπαδήμος στον τότε πρωθυπουργό.

Στο βιβλίο του ο Μιχάλης Ιγνατίου αποκαλύπτει ότι η πρώτη τηλεφωνική επικοινωνία του Γιώργου Παπανδρέου με το Ντομινίκ Στρος Κάν πραγματοποιήθηκε αμέσως μετά την εκλογή του τον Οκτώβριο του 2009.

«Μου τηλεφώνησε τον Οκτώβριο του 2009, μου είπε το πρόβλημα και με ρώτησε τι πρέπει να γίνει. Του απάντησα ότι πρέπει πρώτα να συζητήσεις με τους Ευρωπαίους», σημείωσε ο κ. Στρος Καν.

Ο Μιχάλης Ιγνατίου αποκαλύπτει επίσης ότι η πρώτη άτυπη, κοινή ανεπίσημη αποστολή της Κομισιόν με το ΔΝΤ και την ΕΚΤ, δηλαδή τη μετέπειτα τρόικα, έγινε στις 3 και 4 Δεκεμβρίου του 2009 και όχι την άνοιξη του 2010 όπως οι πάντες πιστεύουν.

Συμμετείχε από την πλευρά του ΔΝΤ ο Μπόμπ Τράα, ο οποίος συνέταξε αργότερα έκθεση στο Ντομινίκ Στρος Καν και περιέγραψε με τραγικούς όρους την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας.

Πηγή:

http://www.newsbomb.gr/ellada/apokalypseis/story/594430/apokalypsi-vomva-o-papandreoy-arnithike-diasosi-tis-xoras-xoris-to-dnt#ixzz3d28CDI3g¨