Οι «λεβέντες» που καίνε αυτοκίνητα δεν έχουν τσίπα…

Πηγή:
https://www.aixmi.gr/index.php/oi-leventes/

Τι πιστεύω για τη Μακεδονία

27/11/19: Το σύστημα

Η Δημοκρατία θα μπορούσε να ήταν το τελειότερο πολίτευμα, αλλά έχει ένα μεγάλο ελάττωμα. Δεν παίρνει στα σοβαρά τις ανθρώπινες αδυναμίες! Επίσης πιστεύω πως ο λαός δεν έχει μεγάλη δύναμη, όχι επειδή το σύστημα είναι έτσι φτιαγμένο, ώστε να μην του επιτρέπει να σηκώσει κεφάλι και να κυβερνούν οι ίδιοι και οι ίδιοι, αλλά επειδή αυτό το σύστημα δεν του επιτρέπει να λάβει την απαραίτητη μόρφωση, ώστε να μάθει να κρίνει, και όποιος κρίνει είναι επικίνδυνος για κάθε μορφή εξουσίας! Παρατηρήστε πως πάντα όλοι τους λένε μεγάλα λόγια για την παιδεία, όμως ποτέ δεν δίνουν σημασία. Ένας λαός που μιλάει από τις 7 το πρωί στη δουλειά για ποδόσφαιρο και πολιτική, ξέρει μόνο να βρίζει και να το παίζει ξερόλας σε όλα τα σημαντικά ζητήματα, χωρίς στην πραγματικότητα να έχει ιδέα για οποιοδήποτε θέμα, είναι ένας λαός χωρίς δύναμη, χωρίς να έχει καμία αξία, ένας λαός που παθαίνει αυτό που του αξίζει! Και όχι! Αυτό δεν είναι ηττοπάθεια, αλλά μια δυσάρεστη πραγματικότητα! Σκεφτείτε πόσοι διαβάζουν βιβλία, όχι Μαντά και Λιακόπουλο βέβαια, πόσοι ασχολούνται με τον εαυτό τους, και την προσωπική του ανάπτυξη, πόσοι πάνε μια βόλτα σε κάποιο μουσείο, βιβλιοπωλείο, αρχαιολογικό χώρο, πόσοι ακούνε καλή μουσική κλπ Η κατάσταση δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξει, επειδή εμείς οι ίδιοι είμαστε υπαίτιοι για την σημερινή πραγματικότητα! Και όχι, δεν εννοώ για την κατάντια του καπιταλιστικού οικονομικού συστήματος, με την ολιγαρχία της βουλής που κυβερνά τον τόπο, με κάθε κυβέρνηση που παίρνει ποσοστά κάτω από 50 τοις εκατό, κάτι που θα έπρεπε να είναι παράνομο, και την κρίση που σύντομα φθάνει τη δεκαετία, αλλά μιλώ για την συμμόρφωση μας με την σημερινή πραγματικότητα, την παθητική μας τάση, την αδράνεια μας σε κάθε γεγονός, και την αδικαιολόγητη άγνοια μας στα δρώμενα! Όχι κομματόσκυλα! Δεν θέλω νταβατζή για να έχω προστασία από οποιοδήποτε κόμμα, μικρό ή μεγάλο, εντός και εκτός βουλής! Δεν θέλω μπροστάρη σε παρωχημένες διαδηλώσεις, ενάντια στην αδικία. Θέλω να είμαι εγώ ο ίδιος εκπρόσωπος του Εαυτού μου, και να χρησιμοποιήσω την κοινωνική μου έμφυτη δυνατότητα, για να ενώσω τα χέρια μου, με όσους νιώθουν αδύναμοι απέναντι στο καθεστώς του τρόμου, που επιβάλλει κανόνες εργασίας, παιδείας, ζωής!

Το όνομα που προτείνει για τα Σκόπια ο αμερικανός καθηγητής Στίβεν Μίλλερ που ανέδειξε την αρχαία Νεμέα

Πηγή:
https://www.argolikeseidhseis.gr/2018/01/blog-post_335.html?m=1&fbclid=IwAR2IDHMxG8XWBhAGu0gANDOljuQKeCnHP00XqrC3XhmwgY0wecrROFMJwaI

Σχόλια για τον σάλο που προκάλεσε η ιδιαίτερη παρέλαση των κοριτσιών!

Κάθε πατρίδα (κράτος) θέλει ο λαός να νιώθει δέος για τα εδάφη τα οποία κατέχει, επειδή με αυτόν τον τρόπο ελέγχει το λαό ευκολότερα! Όμως ακόμη και μεγάλοι αναρχικοί φιλόσοφοι, δεν ήταν αρνητικοί, στην υγιή αγάπη για την πατρίδα, και αυτό λέει πολλά! Πατρίδα είναι η γλώσσα, ο πολιτισμός, η κουλτούρα κλπ Αν αγαπάς το κλίμα στο οποίο έτυχε να μεγαλώσεις, την φύση γύρω σου, την γλώσσα, την κληρονομιά των προγόνων σου, τότε αυτό είναι μια υγιή αγάπη για την πατρίδα! Αν αγαπάς αυτά, τότε μπορείς να πας παραπέρα, και να πεις αγαπώ τον εαυτό μου, τον άνθρωπο, το περιβάλλον! Εμείς ζούμε σε μια χώρα με ήπιο κλίμα, κάτι που αναμφίβολα έπαιξε καθοριστικό παράγοντα και για τον πολιτισμό που αναπτύχθηκε, όπως και σε άλλους λαούς που είχαν την τύχη να εγκατασταθούν γύρω από τη μεσόγειο. Και αυτό είναι και επιστημονικά αποδεδειγμένο! Δηλαδή αν ζεις για παράδειγμα σε ένα περιβάλλον, όπου τα εξημερωμένα ζώα είναι ελάχιστα, τα θηρία περισσότερα, και οι καιρικές συνθήκες ακραίες, τότε δεν υπάρχει κάποιος λόγος για να δημιουργήσεις πολιτισμό, από τη στιγμή που θα είσαι μόνιμα απασχολημένος, για να αντιμετωπίζεις τους κινδύνους γύρω σου, και να προσπαθείς να επιβιώσεις με κάθε τρόπο. Ας κρατήσουμε την υγιή αγάπη μας για την πατρίδα, για έναν τόσο μικρό χώρο πάνω στη γη μας, με τόσο πλούσιο πολιτισμό! Όπως είπε και ο Ελύτης κάποτε: Είμαστε οι μόνοι σ’ ολόκληρη την Ευρώπη που έχουμε το προνόμιο να λέμε τον ουρανό “ουρανό” και τη θάλασσα “θάλασσα” όπως την έλεγαν ο Όμηρος και ο Πλάτωνας πριν δυόμισι χιλιάδες χρόνια. Δεν είναι λίγο αυτό. Η γλώσσα δεν είναι μόνον ένα μέσον επικοινωνίας. Κουβαλάει την ψυχή του λαού μας κι όλη του την ιστορία και όλη του την ευγένεια. Χαίρομαι κι αυτή τη στιγμή που σας μιλάω σ’ αυτή τη γλώσσα και σας χαιρετώ, σας αποχαιρετώ μάλλον, αφού η στιγμή έφτασε να φύγω.» Σε αυτά τα όμορφα λόγια, διαφαίνεται ο υγιής τρόπος για να αγαπά κανείς αυτό το μικρό κομμάτι γης!

Δεν νομίζω να μπορούσα να μείνω σε άλλο κομμάτι της γής μας, όχι μόνο από συνήθεια, αλλά για τις περισσότερες ηλιόλουστες ημέρες, συγκριτικά με αρκετές άλλες χώρες. Επίσης η απλοϊκή φύση αυτού του τόπου, αλλά και η ποικιλομορφία του, ο απόλυτος συνδυασμός βουνού και θάλασσας, οι αρχαιολογικοί θησαυροί μας, τα ηφαιστειακά τοπία, τα ποτάμια, οι λίμνες, τα φαράγγια, τα απλά πεύκα και τα πλούσια πλατάνια, και άλλα πολλά που βρίσκονται σε αυτό το μικρό κομμάτι της γής μας, στο σύνορο ανατολής και δύσης, με μείγμα κουλτούρων των Ελληνικών φύλων, που ενώθηκαν κάτω από θαυμαστούς πολιτισμούς, με το μυστήριο και τους μύθους τους, την ανάπτυξη φιλοσοφιών, και την συνύρπαξη επιστήμης και μυστικισμού! Ναι! Σε αυτόν τον τόπο γεννηθήκαμε! Έναν τόπο που μοιάζει αντιφατικός! 

Tα σχόλια του δημάρχου ήταν ΕΝΤΕΛΩΣ απαράδεκτα! Ακούς εκεί γελοία υποκείμενα τα παιδιά! Τι παραδείγματα θέλεις ''κύριε'' δήμαρχε'; Αν τα παιδιά αυτά παρέλασαν με αυτόν τον τρόπο, ώς κάποια μορφή διαμαρτυρίας όπως γράφουν και στο κείμενο που δημοσίευσαν, έχουν και αυτά το δίκιο τους, και μάλιστα το δικαίωμα αυτό, το έδωσαν άνθρωποι του ίδιου επιπέδου με εσένα! Ειλικρινά διαβάστε τι έγραψαν και άλλοι ''κύριοι'' της εξουσίας! Ακούς εκεί ''πολέμησαν για τη δημοκρατία΄΄ γράφει ο άλλος! χαχαχα γελάω! Φασίστας δεν ήταν ο Μεταξάς; Μήπως το παίζει και θιγμένος το μέλος της ΕΠΕΝ, ξέρετε ο ''κύριος'' Βορίδης; χαχαχαχαχα Όσον αφορά και την οικογένεια του πρωθυπουργού μας, που ο μπαμπάκας του είχε να φάει στην κατοχή και έβγαινε αναμνηστικές φωτογραφίες μαζί με τους Ναζί, απλά λυπάμαι για τον λαό μας, που τους ψηφίζει! Δυστυχώς όπως φαίνεται αυτοί μας αξίζουν! Και όπως το σκέφτομαι, με τέτοιου επιπέδου εξουσίες, μάλλον τέτοιες παρελάσεις μας αξίζουν!

Η δήλωση του δήμαρχου για την παρέλαση:

http://dimosfx.gr/el/δήλωση-για-τα-γεγονότα-κατά-την-διάρκεια-της-μαθητικής-παρέλασης?fbclid=IwAR1JbgQAt9VmU5_xTRBfWjQRMKIbEwPd9Pasz9cKujr-Khrp30cKrVKuB-k

Η απάντηση των δέκα κοριτσιών για την παρέλαση που έκαναν:

https://www.skai.gr/news/greece/ti-apantoun-ta-10-koritsia-pou-diakomodisan-tin-mathitiki-parelasi-stin-nea-filadelfeia?fbclid=IwAR2eERcdDFWYHggJtwYjSOglEWksU9n1KY3hwRTdzZoGlJ3G8VTTGKSdA6Q#.XbqlqzgVaFg.facebook

Μητσοτάκης τότε, Μητσοτάκης και τώρα!

Ευτυχώς που δεν θα υπάρχουν τα χρυσά αυγά μέσα στη βουλή! Ο Συριζα πληρώνει ουσιαστικά την συμφωνία των Πρεσπών, όχι μόνο τα άλλα λάθη που έκανε. Δυστυχώς πάλι η οικογενειοκρατία των προδοτών και των δωσίλογων θα κυβερνήσει! Η οικογένεια Μητσοτάκη, είχε να φάει στην κατοχή, και είχε μια από τις χειρότερες κυβερνήσεις πρίν από 30 χρόνια! Μητσοτάκης τότε, Μητσοτάκης και τώρα!!! Ο Έλληνας δυστυχώς έχει κοντή μνήμη!

Πόσα χρόνια έμειναν οι περιοχές της Ελλάδας σκλαβωμένες στους Οθωμανούς;

16/2/19:

Για ακόμη μια φορά διαπίστωσα με λύπη, το πόσοι πολλοί άνθρωποι σε αυτόν τον τόπο, θεωρούν πως Ελληνισμός, είναι η ακροδεξιά, η μισανθρωπία, και η ΄΄μόρφωση΄΄ που αποκτούν μέσα από τις ανοησίες που αναρτούν κάποιοι στο διαδίκτυο! Δεν νομίζω πως χρειάζεται να γράψω τι υποστηρίζουν πολλοί δυστυχώς νεοέλληνες, στον χώρο εργασίας μου, ώστε να αποδείξουν τάχα μου, πως είναι Έλληνες πραγματικοί! Αυτοί οι αμόρφωτοι, χωρίς ίχνος παιδείας, ντροπιάζουν την εθνική μας καταγωγή! Αυτές τις στιγμές, μου έρχεται στο νου ο δάσκαλος Δ.Λιαντίνης με τα σοφά του λόγια, και λυπάμαι για τον εθνικό μας ξεπεσμό, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά! Δάσκαλε, έχουμε ανάγκη ανθρώπους σαν κι εσένα, να δώσουν φως στο σκοτάδι της θλιβερής αυτής εποχής που διανύουμε!

Η Νέα Αριστερά στη Χιλή

Πηγή:
http://www.avgi.gr/article/10937/9464538/e-nea-aristera-ste-chile

Έρευνα: Αυτοί είναι οι 24 νεκροί του Πολυτεχνείου

Διαβάστε τα στοιχεία της έρευνας του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών για τους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους στο Πολυτεχνείο. Δείτε σχεδιάγραμμα με το σημείο όπου έπεσαν νεκροί ή τραυματίστηκαν.

Το ζήτημα του ακριβούς αριθμού των νεκρών κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και την επιχείρηση καταστολής της, παραμένει ακόμη και σήμερα ένα δισεπίλυτο πρόβλημα, προκαλώντας συζητήσεις, αλλά και ισχυρισμούς ανιστόρητους και πέρα από κάθε λογική.

Όπως αναφέρει ο κ. Καλλιβρετάκης, Λεωνίδας, συγγραφέας και δημιουργός της έρευνας "Πολυτεχνείο '73: Το ζήτημα των θυμάτων: Νεκροί και τραυματίες" , " η χαώδης και ατεκμηρίωτη πληροφόρηση που υπάρχει γύρω από αυτό το ζήτημα, δεν είναι δυνατόν να απολαμβάνει εσαεί αυτή την ιδιότυπη 'ασυλία', στο όνομα της δήθεν προστασίας της φήμης του Πολυτεχνείου".

Από τα μέσα του 2002 έχει ξεκινήσει μια ιστορική έρευνα στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών με τίτλο "Τεκμηριώνοντας τα γεγονότα του Νοεμβρίου 1973". Στο πλαίσιο αυτής της έρευνας επιχειρείται η συγκέντρωση και επεξεργασία με επιστημονικές μεθόδους τεκμηρίων που αφορούν σε πολλές παραμέτρους των γεγονότων, όπως το χρονικό της εξέγερσης, το επιχειρησιακό σχέδιο για την καταστολή της, η εξέλιξη των γεγονότων έξω από το Πολυτεχνείο κ.ο.κ. Ένα από τα ζητούμενα είναι, φυσικά, ο αριθμός και η ταυτότητα των θυμάτων. Αν και η έρευνα βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη, επιχειρείται στο σημείο αυτό μια συνοπτική παρουσίαση των πρώτων διαπιστώσεων, με έμφαση στη "γενεαλογία" του ζητήματος.

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΕΡΕΥΝΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Προσωρινά αποτελέσματα της έρευνας του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Η συγκέντρωση όλων των δεδομένων αποτέλεσε το πρώτο στάδιο της έρευνας στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. Κάθε στοιχείο που είδε το φως της δημοσιότητας όλα αυτά τα χρόνια, οι επίσημες ανακοινώσεις του καθεστώτος, οι πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν στον παράνομο τύπο της εποχής, οι αγγελίες κηδειών στις εφημερίδες, οι κάθε προέλευσης λίστες που έκαναν την εμφάνιση τους μετά τη μεταπολίτευση, οι προανακριτικές και ανακριτικές έρευνες, οι συνεντεύξεις συγγενών, οι καταθέσεις μαρτύρων στη δίκη του 1975, συγκεντρώνονται, αποδελτιώνονται, συσχετίζονται κριτικά, αναζητείται η γενεαλογία τους, εντοπίζονται οι αλληλοεπικαλύψεις, οι παρανοήσεις, τα λάθη στην αντιγραφή και οι μεταξύ τους παρεκκλίσεις.

Η έρευνα προχωρά έτσι στη συγκρότηση ενός καταλόγου, ο οποίος παραμένει προσωρινός, καθώς εξακολουθεί συνεχώς να εμπλουτίζεται και να διορθώνεται. Για κάθε περίπτωση συγκροτείται ένας ιδιαίτερος φάκελος, με βιογραφικά στοιχεία, τις συνθήκες θανάτου και αναλυτική παράθεση όλων των πηγών που χρησιμοποιήθηκαν με συγκεκριμένα στοιχεία.

Μέχρι τη στιγμή αυτή, έχουν καταγραφεί εικοσιτέσσερις (24) πλήρως τεκμηριωμένες περιπτώσεις, όπως καταγράφονται συνοπτικά στον συνημμένο κατάλογο.

Παράλληλα, έχει συγκροτηθεί ένας κατάλογος δεκαέξι (16) ανωνύμων περιπτώσεων που είχε θεωρηθεί σε κάποια στιγμή της διαδικασίας ότι «προκύπτουν βασίμως» ως νεκροί, από επίσημες, επώνυμες και σχετικά αξιόπιστες καταθέσεις, με συγκεκριμένα στοιχεία.

Τέλος, η έρευνα έχει θέσει στο μικροσκόπιο τριάντα (30) επώνυμες περιπτώσεις, που εμφανίζονται επίμονα στους περισσότερους καταλόγους από το 1974 μέχρι και σήμερα, χωρίς να έχουν ποτέ τεκμηριωθεί. Όλες αυτές οι ανώνυμες και οι αμφιλεγόμενες επώνυμες περιπτώσεις παραμένουν σε εκκρεμότητα, προκειμένου να διερευνηθούν περισσότερο, προτού αποφασιστεί οριστικά να υιοθετηθούν ή να απορριφθούν.

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ

OI 24 ΠΛΗΡΩΣ ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ

1. Σπυρίδων Κοντομάρης του Αναστασίου, 57 ετών, δικηγόρος (πρώην βουλευτής Κερκύρας της Ένωσης Κέντρου), κάτοικος Αγίου Μελετίου, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 20.30-21.00, ενώ βρισκόταν στη διασταύρωση οδών Γεωργίου Σταύρου & Σταδίου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έρριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

2. Διομήδης Κομνηνός του Ιωάννη, 17 ετών, μαθητής, κάτοικος Λευκάδος 7, Αθήνα. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.30 και 21.45, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στη διασταύρωση των οδών Αβέρωφ & Μάρνη, τραυματίστηκε θανάσιμα στην καρδιά από πυρά που έρριξαν εναντίον του άνδρες της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών (όπως λεγόταν τότε το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο).

3. Σωκράτης Μιχαήλ, 57 ετών, εμπειρογνώμων ασφαλιστικής εταιρείας, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.00 και 22.30, ενώ βρισκόταν μεταξύ των οδών Μπουμπουλίνας και Σόλωνος, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έρριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί απόφραξη της αριστεράς στεφανιαίας. Μεταφέρθηκε ημιθανής στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. (F Σεπτεμβρίου), όπου και πέθανε.

4. Toril Margrethe Engeland του Per Reidar, 22 ετών, φοιτήτρια από το Molde της Νορβηγίας. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο στήθος από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο ξενοδοχείο «Ακροπόλ» και αργότερα, νεκρή ήδη, στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Αιγυπτία Τουρίλ Τεκλέτ» και η παρεξήγηση αυτή επιβιώνει ακόμη σε κάποιους «καταλόγους νεκρών».

5. Βασίλειος Φάμελλος του Παναγιώτη, 26 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από τον Πύργο Ηλείας, κάτοικος Κάσου 1, Κυψέλη, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.

6. Γεώργιος Σαμούρης του Ανδρέα, 22 ετών, φοιτητής Παντείου, από την Πάτρα, κάτοικος πλατείας Κουντουριώτου 7, Κουκάκι. Στις 16.11.1973 γύρω στις 24.00, ενώ βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του Πολυτεχνείου (Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων), τραυματίστηκε θανάσιμα στον τράχηλο από πυρά της αστυνομίας. Μεταφέρθηκε στο πρόχειρο ιατρείο του Πολυτεχνείου, όπου απεβίωσε. Από εκεί μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Χαμουρλής».

7. Δημήτριος Κυριακόπουλος του Αντωνίου, 35 ετών, οικοδόμος, από τα Καλάβρυτα, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973 ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια και στη συνέχεια κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, συνεπεία των οποίων πέθανε, από οξεία ρήξη αορτής, τρεις ημέρες αργότερα, στις 19.11.1973, ενώ μεταφερόταν στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ.

8. Σπύρος Μαρίνος του Διονυσίου, επονομαζόμενος Γεωργαράς, 31 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από την Εξωχώρα Ζακύνθου. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973, ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοε-γκεφαλικές κακώσεις. Μεταφέρθηκε στο Θεραπευτήριο Πεντέλης, όπου πέθανε τη Δευτέρα, 19.11.1973, από οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Τάφηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου στις 9.9.1974, έγινε τελετή στη μνήμη του.

9. Νικόλαος Μαρκούλης του Πέτρου, 24 ετών, εργάτης, από το Παρ-θένι Θεσσαλονίκης, κάτοικος Χρηστομάνου 67, Σεπόλια, Αθήνα, εργάτης. Κατά τις πρωινές ώρες της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στην πλατεία Βάθης, τραυματίστηκε στην κοιλιά από ριπή στρατιωτικής περιπόλου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε τη Δευτέρα 19.11.1973.

10. Αικατερίνη Αργυροπούλου σύζυγος Αγγελή, 76 ετών, κάτοικος Κέννεντυ και Καλύμνου, Αγιοι Ανάργυροι Αττικής. Στις 10.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού της, τραυματίστηκε στην πλάτη από σφαίρα. Διακομίστηκε στην κλινική «Παμμακάριστος» (Κάτω Πατήσια), όπου νοσηλεύτηκε επί ένα μήνα και κατόπιν μεταφέρθηκε στο σπίτι της, όπου πέθανε συνεπεία του τραύματος της μετά από ένα εξάμηνο (Μάιος 1974).

11. Στυλιανός Καραγεώργης του Αγαμέμνονος, 19 ετών, οικοδόμος, κάτοικος Μιαούλη 38, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 10.15 το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στην οδό Πατησίων, μεταξύ των κινηματογράφων «ΑΕΛΑΩ» και «ΕΑΛΗΝΙΣ», τραυματίστηκε από ριπή πολυβόλου που έρριξε εναντίον τους περίπολος πεζοναυτών που επέβαινε ενός τεθωρακισμένου οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου πέθανε μετά από 12 μέρες, στις 30.11.1973.

12. Μάρκος Καραμανής του Δημητρίου, 23 ετών, ηλεκτρολόγος, από τον Πειραιά, κάτοικος Χίου 35, Αιγάλεω. Στις 10.30 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα πολυκατοικίας επί της πλατείας Αιγύπτου 1, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Αυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Μεταφέρθηκε στην κλινική «Παντάνασσα» (πλατεία Βικτωρίας), όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

13. Αλέξανδρος Σπαρτίδης του Ευστρατίου, 16 ετών, μαθητής, από τον Πειραιά, κάτοικος Αγίας Λαύρας 80, Αθήνα. Στις 10.30 με 11.00 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Κότσικα, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Δυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Με διαμπερές τραύμα μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου τον βρήκε νεκρό ο πατέρας του.

14. Δημήτριος Παπαϊωάννου, 60 ετών, διευθυντής ταμείου αλευροβιομηχάνων, κάτοικος Αριστομένους 105, Αθήνα. Γύρω στις 11.30 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην πλατεία Ομονοίας, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του, συνεπεία εμφράγματος.

15. Γεώργιος Γεριτσίδης του Αλεξάνδρου, 47 ετών, εφοριακός υπάλληλος, κάτοικος Ελπίδος 29, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 12.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο του στα Νέα Λιόσια, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά που διέσχισαν τον ουρανό του αυτοκινήτου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.

16. Βασιλική Μπεκιάρη του Φωτίου, 17 ετών, εργαζόμενη μαθήτρια, από τα Αμπελάκια Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Μεταγένους 8, Νέος Κόσμος. Στις 12.00 το μεσημέρι της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα του σπιτιού της, τραυματίστηκε θανάσιμα στον αυχένα από πυρά. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και στη συνέχεια στον «Ευαγγελισμό», όπου πέθανε αυθημερόν.

17. Δημήτρης Θεοδώρας του Θεοφάνους, 52 ετών, κάτοικος Ανακρέοντος 2, Ζωγράφου. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ διέσχιζε με τη μητέρα του τη διασταύρωση της οδού Ορεινής Ταξιαρχίας με τη λεωφόρο Παπάγου στου Ζωγράφου, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά στρατιωτικής περιπόλου με επικεφαλής αξιωματικό (πιθανόν ο ίλαρχος Σπυρίδων Σταθάκης του Κ.Ε.Τ/Θ), που βρισκόταν ακροβολισμένη στο λόφο του Αγίου Θεράποντος. Εξέπνευσε ακαριαία και όταν μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο των Παίδων, απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

18. Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας, 43 ετών, Αφγανός τουρκικής υπηκοότητας, ταχυδακτυλουργός, κάτοικος Μύρων 10, Αγιος Παντελεήμονας, Αθήνα. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ βάδιζε με τον 13χρονο γιο του στη διασταύρωση των οδών Χέϋδεν και Αχαρνών, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από ριπή μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε απευθείας στο νεκροτομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

19. Αλέξανδρος Παπαθανασίου του Σπυρίδωνος, 59 ετών, συνταξιούχος εφοριακός, από το ΚεράσοΒο Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Νάξου 116, Αθήνα. Στις 13.30 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε με τις ανήλικες κόρες του στη διασταύρωση των οδών Δροσοπούλου και Κύθνου, απέναντι από το ΙΣΤ' Αστυνομικό Τμήμα, βρέθηκε εν μέσω πυρών, προερχομένων από τους αστυνομικούς του Τμήματος, με αποτέλεσμα να πάθει συγκοπή. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

20. Ανδρέας Κούμπος του Στέργιου 63 ετών, βιοτέχνης, από την Καρδίτσα, κάτοικος Αμαλιάδος 12, Κολωνός. Γύρω στις 11.00 με 12.00 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Γ' Σεπτεμβρίου και Καποδιστρίου, τραυματίστηκε στη λεκάνη από πυρά μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και τέλος στο Κ.Α.Τ., όπου και πέθανε στις 30.1.1974.

21. Μιχαήλ Μυρογιάννης του Δημητρίου, 20 ετών, ηλεκτρολόγος, από τη Μυτιλήνη, κάτοικος Ασημάκη Φωτήλα 8, Αθήνα. Στις 12.00 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά περιστρόφου αξιωματικού του Στρατού (αυτουργός ο συνταγματάρχης Νικόλςος Ντερτι-λής). Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. σε κωματώδη κατάσταση και κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.

22. Κυριάκος Παντελεάκης του Δημητρίου, 44 ετών, δικηγόρος, από την Κροκέα Λακωνίας, κάτοικος Φερρών 5, Αθήνα. Στις 12.00 με 12.30 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος, τραυματίστηκε θανάσιμα από πυρά διερχομένου άρματος μάχης. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου και πέθανε στις 27.12.1973.

23. Ευστάθιος Κολινιάτης, 47 ετών, από τον Πειραιά, κάτοικος Νικο-πόλεως 4, Καματερό Αττικής. Κτυπήθηκε στις 18.11.1973 από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, συνεπεία των οποίων πέθανε στις 21.11.1973.

24. Ιωάννης Μικρώνης του Αγγέλου, 22 ετών, φοιτητής στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, από την Ανω Αλισσό Αχαΐας. Συμμετείχε στην κατάληψη του Πανεπιστημίου Πατρών. Κτυπήθηκε μετά τα γεγονότα, υπό συνθήκες που παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστες. Συνεπεία της κακοποίησης του υπέστη ρήξη του ήπατος, εξαιτίας της οποίας πέθανε στις 17.12.1973 στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου νοσηλευόταν. Σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, ο τραυματισμός του συνέβη στην Πάτρα, άλλες όμως πληροφορίες τον τοποθετούν στην Αθήνα. Η περίπτωση του παραμένει υπό έρευνα.

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΕΡΕΥΝΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

* Η μελέτη αυτή έχει υιοθετηθεί από τη σχετική βιβλιογραφία ως η πλέον έγκυρη επιστημονική προσέγγιση στο ζήτημα (βλ. ενδεικτικά Δημήτρης Παπαχρήστος, Το Πολυτεχνείο ζει, εκδόσεις Λιβάνη, Αθήνα 2004, σελ. 41-45, Δημήτρης Χατζησωκράτης, Πολυτεχνείο ’73, εκδόσεις Πόλις, Αθήνα 2004, σελ. 176-177, 424-425, Βαγγέλης Αγγελής & Ολύμπιος Δαφέρμος, Όνειρο ήταν, έκδοση ΕΔΙΑ-Οδυσσέας, Αθήνα 2005, σελ.378-388).

Πηγή:

https://www.news247.gr/ereyna-aytoi-einai-oi-24-nekroi-toy-polytechneioy.6132734.html

Έρχεται στο φως ο "Φάκελος της Κύπρου"

Πηγή:
http://alphanews.live/cyprus/erchetai-sto-phos-o-phakelos-tes-kyproy

Τα δύο κείμενα της ομιλίας του Ζολώτα το 1957 και το 1959!

Η πρώτη ομιλία έγινε το 1957 και προκάλεσε τόσο ενθουσιασμό που μετά από απαίτηση του επικεφαλής της διεθνούς Τράπεζας, επαναλήφθηκε παρόμοια ομιλία το 1959. Ο Ζολώτας ήταν διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος.... 

Πηγή:

http://www.mixanitouxronou.gr/i-thrilikes-omilies-tou-xenofontos-zolotas-sta-anglika-chrisimopiontas-mono-ellinikes-lexis/

27 Σεπτεμβρίου 1831-Η δολοφονία της Ελλάδος

Επιστολή- κόλαφος για Τσίπρα από τη μάνα του 25χρονου: Νεκρό το παιδί μου με δική σας συνενοχή και εγκληματική αμέλεια

Πηγή:

https://www.protothema.gr/greece/article/814928/eglima-filopappou-i-mana-tou-21hronou-kata-tsipra-nekro-to-paidi-mou-me-diki-sas-sunenohi-kai-eglimatiki-ameleia/

Αθήνα, 23 Αυγούστου, 2018
Προς:
Tον Πρωθυπουργό
κ. Αλέξη Τσίπρα
Τους αρμόδιους Υπουργούς
Τον Δήμαρχο Αθηναίων

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Γεννηθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα και πάντα ένιωθα περήφανη γι αυτό. Το μνημείο του Φιλοπάππου το είχα επισκεφθεί σε παλαιότερες εποχές, τότε που υπήρχε η δυνατότητα, αλλά και η ασφάλεια, να περιηγηθείς τον υπέροχο λόφο των Μουσών και να θαυμάσεις από ψηλά περιμετρικά κάθε γωνιά της όμορφης πόλης μας.

Ο γιός μου Νικόλας, γέννημα- θρέμμα και αυτός της Αθήνας, δεν είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί το Μνημείο. Είχε επισκεφθεί αρκετές φορές τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και τα Μνημεία του Θησείου, αλλά οι περιηγήσεις του νοτίως του αρχαιολογικού χώρου είχαν περιορισθεί μέχρι τον πεζόδρομο που οδηγεί στον ΄Αγιο Δημήτριο τον Λουμπαρδιάρη.

Στα 21 του χρόνια, ακολουθώντας και αυτός τους χιλιάδες συνομηλίκους του, που διωγμένοι από την ίδια τους την πατρίδα, έπαιρναν τον δρόμο της ξενητειάς για ένα «καλύτερο αύριο», εγκαταστάθηκε στην Σκωτία, όπου τον καλοδέχθηκαν, τον προστάτεψαν και τον γέμισαν με αυτοπεποίθηση και σιγουριά για το μέλλον. "Η Σκωτία είναι το μέλλον", έλεγε, "η προοπτική". " Δυστυχώς η Ελλάδα είναι μόνο για διακοπές". Τώρα, λοιπόν, δεν είναι ούτε για διακοπές.

Πράγματι, αυτό το καλοκαίρι βρέθηκε στην Ελλάδα για διακοπές, μόνο που αυτή την φορά είχε την ατυχία να ανεβεί στον Λόφο του Φιλοπάππου θέλοντας να δείξει από ψηλά σε φίλη του, μια κοπέλα από την Πορτογαλία, τις ομορφιές της πόλης που τόσο αγάπησε.

Λάθος του; ΝΑΙ. ΜΟΙΡΑΙΟ. Γιατί ο Νικόλας, απέχοντας για αρκετό καιρό από την ελληνική πραγματικότητα, δεν γνώριζε την επικινδυνότητα αυτού του χώρου, η οποία δημιουργήθηκε και συντηρείται και με δική σας συνενοχή.

Επισκεπτόμενη μετά τον τραγικό χαμό του παιδιού μου τον χώρο για να αποθέσω λίγα λουλούδια, έγινα μάρτυς εικόνων, που μόνο θλίψη, απογοήτευση, αλλά και οργή με γέμισαν. Επιπροσθέτως, αν και συνοδευόμουν από αρκετά συγγενικά μου πρόσωπα, ένιωθα ανά πάσα στιγμή επαπειλούμενη από κάθε μορφής εγκληματική ενέργεια, αν και ήταν μέρα μεσημέρι.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Μήπως θα έπρεπε η Πολιτεία, αντί να διαθέτει την μισή αστυνομική δύναμη προς φύλαξη του πολιτικού μας προσωπικού και των οικογενειών τους, να διαθέτει ισχυρότερη αστυνομική δύναμη στον ευρύτερο αρχαιολογικό χώρο;

Μήπως θα έπρεπε η Πολιτεία να διαθέσει κάποια κονδύλια από τα χρήματα των βαρέως φορολογουμένων πολιτών της, όχι μόνον στους κατά την κοινή γνώμη παχυλούς μισθούς σας και στις φιέστες για τα Κούλουμα, αλλά και για να περιστοιχίσει με κιγκλιδώματα ασφαλείας όλο αυτό το πλατώ το οποίο εμφανίζεται ως φαιό νταμάρι και καταλήγει σε αβύσσους και στο οποίο μπορεί κάποιος να γλιστρήσει ανά πάσα στιγμή ακόμα και μη δεχόμενος την επίθεση που δέχθηκε ο Νικόλας;

Μήπως θα έπρεπε όλος αυτός ο χώρος πέριξ του Μνημείου του Φιλοπάππου να φωτίζεται επαρκώς μονίμως, και όχι μόνον όταν τον επισκέπτεται ο Obama;

Μήπως οι εκόνες των παραπηγμάτων και των πρόχειρων καταυλισμών, αλλά και των σκισμένων ρούχων, των παρατημένων μέσα στους θάμνους, θα έπρεπε να απουσιάζουν;

Μήπως θα έπρεπε η Πολιτεία, αντί να καλοδέχεται προσφέροντας "γην και ύδωρ" στα πάσης λογής εγκληματικά και επικίνδυνα με άγρια ένστικτα στοιχεία, να προνοεί πρωτίστως για την ασφάλεια των ίδιων της των πολιτών τους οποίους αφαιμάσσει καθημερινά, εγκαταλείποντάς τους παράλληλα στα χέρια αδηφάγων συμμοριών, για τις οποίες η αξία της ανθρώπινης ζωής έχει λιγότερη σημασία από την αξία ενός κινητού, ή μιας χρυσής αλυσίδας;

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Έχετε συνειδητοποιήσει ποια χώρα υπηρετείτε;

Η Αθήνα μας είναι η αρχαιότερη και ιστορικότερη πόλη στον ευρωπαϊκό χώρο και πόλος έλξης επισκεπτών που έχουν ως όνειρο ζωής να επισκεφθούν την Ακρόπολη, ένα χώρο τον οποίο έχετε εγκαταλείψει, όπως άλλωστε και όλη την όμορφη πατρίδα μας, έρμαιο στην δράση συμμοριών και κάθε λογής εγκληματικών στοιχείων, οι οποίες δραστηριοποιούνται και λυμαίνονται τους επισκέπτες ακόμα και μέρα μεσημέρι.

Οι πολιτισμένες χώρες, κύριε Πρωθυπουργέ, φροντίζουν, όταν υπάρχει τέτοια φυσική επικινδυνότητα, να περιστοιχίζουν τον χώρο με κιγκλιδώματα ασφαλείας, να τοποθετούν αντιολισθητικές πλάκες στα μονοπάτια, να κλειδώνουν όλες τις προσβάσεις μετά την δύση του ηλίου και κυρίως, να φωτίζουν επαρκώς τον χώρο, έργο το οποίο εσείς έχετε παραχωρήσει στο ρομαντικό φως της πανσελήνου!

Εσείς, κυρία Υπουργέ Τουρισμού,

Μήπως θα έπρεπε σε συνεργασία με όλους τους αρμόδιους φορείς να φροντίσετε εκ των προτέρων για όλα αυτά και, πριν προσκαλέσετε τους επισκέπτες σε αυτή την χώρα, να τους εξασφαλίσετε τουλάχιστον την ασφάλεια των προσωπικών τους αντικειμένων, αλλά και της ίδιας τους της ζωής ;

Μήπως, αντί να επαίρεσθε κάθε χρόνο για την αύξηση του αριθμού των τουριστών, να τους ενημερώνετε ότι εδώ μέσα στην καρδιά της Αθήνας μπορεί ανά πάσα στιγμή να γίνουν βορρά "μελαμψών"(;) κακοποιών, όπως αυτών που επιτέθηκαν στον Νικόλα μου;

Τον Νικόλα μου, κ. Πρωθυπουργέ, τον καλοδέχθηκε η Σκωτία, προσφέροντάς του αξιοπρεπή και ασφαλή διαβίωση και τον τίμησε, όπως και ο ίδιος τιμούσε με την συμπεριφορά του την χώρα καταγωγής του ως πρεσβευτής σε ξένο κράτος.

Τον γιο μου, κ. Πρωθυπουργέ, τον φιλοξένησε και τον προστάτεψε το βραχώδες και απόκρημνο, αλλά παράλληλα προστατευμένο από την Πολιτεία, κάστρο του Εδιμβούργου και τον σκότωσε η ίδια του η Πατρίδα με την δική σας συνενοχή και εγκληματική αμέλεια.

Λαμπρινή Μουστάκα

Η Μητέρα του Νικόλα